Ένας από τους υπεύθυνους της σημερινής ελληνικής τραγωδίας δίνει δωρεάν συμβουλές...

«ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΦΟΒΟΣ»

Σημίτης: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ έχουν υποχρέωση να συνεργαστούν

Την υποχρέωση συνεργασίας ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατικής Αριστεράς, επισημαίνει με δήλωσή του ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και υπογραμμίζει ότι «λύσεις μέσω ψήφου ανοχής ή τακτικών απουσίας από τη Βουλή αποτελούν υπεκφυγές».

Όπως ειδικότερα αναφέρει ο κ. Σημίτης «Τα κόμματα που υποστήριξαν στις εκλογές την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Δημοκρατική Αριστερά) έχουν στην υπάρχουσα συγκυρία κρίσης την υποχρέωση να συνεργασθούν. Διαφορετικά θα οδηγήσουν την Ελλάδα στην έξοδο από την Ευρωζώνη και στη δραχμή».
Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρει ακόμη ότι τα τρία αυτά κόμματα έχουν επίσης χρέος να διαμορφώσουν μια σταθερή και αποτελεσματική κυβέρνηση. «Η αντιμετώπιση της κρίσης είναι υπόθεση πολιτικού σχεδιασμού, σοβαρής διαπραγμάτευσης και δημιουργίας εμπιστοσύνης. Δεν επιτυγχάνεται με πολιτικαντισμούς», τονίζει ο κ. Σημίτης και προειδοποιεί ότι «προσπάθειες ενός κόμματος να επικυριαρχήσει των άλλων, θα δείξουν έλλειψη υπευθυνότητας. Λύσεις μέσω ψήφου ανοχής ή τακτικών απουσίας από τη Βουλή αποτελούν υπεκφυγές».
Χρειάζεται θάρρος και όχι φόβος, καταλήγει στη δήλωσή του ο πρώην πρωθυπουργός και επισημαίνει την ανάγκη ουσιαστικής συνεννόησης και όχι προσποίηση.

Πηγή: ethnos.gr

Αδαμάντιος Πεπελάσης για Σημίτη : Εγώ του μιλούσα ως οικονομολόγος και εκείνος απαντούσε σαν λογιστής

 ( Από συνέντευξη στο περιοδικό "Μόνο")
Γιατί απέτυχε ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη;

Γιατί δεν ήταν εκσυγχρονισμός. Η οχταετία Σημίτη ήταν κάτι αλλιώτικο. Ο εκσυγχρονισμός του δεν επιδέχεται ορισμού. Δεν εκσυγχρόνισε σχεδόν κανέναν από τους μεγάλους θεσμούς. Και η οικονομία αφέθηκε ελεύθερη να συνεχίσει τον δρόμο που είχε πάρει πριν και συνέχισε μετά. Σε ποιον τομέα μπήκε το μαχαίρι στο κόκαλο; Σε ποιον τομέα έγινε παραγωγικότερη η οικονομία; Δεν υπήρξε σε αυτόν τον εκσυγχρονισμό ένα περιεχόμενο που να δονεί την ψυχή των πολιτών. Το να γίνονται καταγγελίες και να λέει ο Σημίτης πήγαινε στον εισαγγελέα, δεν είναι πολιτική. Τι πάει να πει αυτό; Κανένα από τα νέα οικονομικά ήθη που εισήχθησαν δεν συντονιζόταν με τις βασικές δημοκρατικές αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης, του αυτόματου ελέγχου των λειτουργιών της οικονομίας κ.λπ. Τι από αυτά συνέβη; Άλλο παράδειγμα. Ξέρεις μπορεί να πληγωθεί πολύ κανείς κοιτάζοντας εκείνη την περίοδο λίγο πριν και λίγο μετά, που μιλούσαμε για ισχυρή Ελλάδα. Που ήταν αυτό το πράγμα; Μόνο στη γλώσσα όσων τα έλεγαν. Διότι όταν μιλάς για την ισχυρή οικονομία πρέπει να γνωρίζεις και ο Σημίτης δεν γνώριζε. Άλλο να γνωρίζεις ακαδημαϊκά τα οικονομικά, με στενή τεχνοκρατική αντίληψη και άλλο να αντιλαμβάνεσαι την ροή και την μεταβολή των οικονομικών ως ένα φαινόμενο που επηρεάζει και επηρεάζεται από τη ροή της κοινωνικής ζωής. Κι αυτό είναι ένα πρόβλημα όλων των πολιτικών μας. Ίσως γιατί αυτό το ύφος τους ταίριαζε επειδή εμπεριείχε πολλή επίδειξη και ναρκισσισμό. Αλλά η οικονομία έχει τους δικούς της κανόνες και τη δικιά της διαδρομή. Κι αυτό δεν το καταλαβαίνουν. Όταν ένα βράδυ στο σπίτι του Αντώνη Σαμαράκη είπα στον Σημίτη γιατί άφησες τον Παπαντωνίου, που εγώ με τον Γιάννο ήμουν φίλος και του κήρυξα πόλεμο, να λέει αυτές τις ανοησίες, μου λέει: Διαμαντή είναι δυνατόν να γράφεις ότι ακόμη έχουμε ξύλινα πόδια και να μη βλέπεις την ευημερία γύρω μας;  Εγώ του μιλούσα ως οικονομολόγος και εκείνος απαντούσε σαν λογιστής. Και δεν νομίζω ότι με κορόιδευε.
ΠΗΓΗ : ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΜΟΝΟ"  Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Μετά Χριστόν... Σημίτης

Του Κωνσταντινου Ζουλα Αδυνατώ να αντιληφθώ τι ακριβώς επιζητεί ο κ. Κ. Σημίτης με τις διαδοχικές παρεμβάσεις του, κι εξηγούμαι: είπε τη Δευτέρα ότι το Μνημόνιο επιδείνωσε την κατάσταση και βασικό του επιχείρημα ήταν ότι οι συντάκτες του (σ.σ. η τρόικα και ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου) δεν προέβλεψαν τις υφεσιακές του συνέπειες, όπως και την ανάγκη να αναπροσαρμόζουν (βάσει της ύφεσης) τους στόχους ή και τους χρόνους για την επίτευξή τους. Και τούτο το ονόμασε «μοιραίο πολιτικό λάθος». Πέραν του γεγονότος ότι ο κ. Σημίτης φαίνεται να ασπάζεται πλέον τις επιφυλάξεις που είχε ήδη από τότε ο κ. Σαμαράς, γεννάται το εξής εύλογο ερώτημα: εφόσον το μοιραίο αυτό λάθος ήταν τόσο ευκρινές στον πρώην πρωθυπουργό γιατί δεν πήρε ένα τηλέφωνο τον Μάιο του 2010 στον κ. Παπανδρέου να του εφιστήσει την προσοχή; Δεν θα μπορούσε -και κυρίως δεν θα όφειλε- να επικοινωνήσει με τον άλλοτε προσωπικό του συνεργάτη Γ. Παπακωνσταντίνου και να του διαμηνύσει ότι όσα η τρόικα τον εξανάγκαζε να υπογράψει θα επέφεραν την καταστροφή της χώρας; Κι αν το έπραξε και δεν τον άκουσαν, δεν θα έπρεπε να ενημερώσει αμέσως την κοινή γνώμη; Ο ρόλος ενός πρώην ηγέτη εν όψει μιας εθνικής τραγωδίας είναι να τη διαπιστώνει εκ των υστέρων ή να βοηθά στην αποτροπή της;

Το φαινόμενο «Σημίτης»...

Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΕΡΓ. ΜΠΕΛΛΕ Συγγραφέα- πανεπιστημιακού chbelles@gmail.com

Οποτε διαβάζω τον πρώην πρωθυπουργό και νυν αρθρογράφο, σχολιαστή, αναλυτή ή τον βλέπω σε από καθέδρας διαλέξεις, οπτασιάζομαι να επιστρέφει από ένα μακρινό φεγγάρι -ονομαζόμενο Ζέρμπα (απ' το μυθικό νησί των Λωτοφάγων)- στο καφενείο «Η Ελλάς», συνώνυμο της χρεοκοπίας, του συβαριτισμού, της χλεύης.

Στη Ζέρμπα, λοιπόν, τον απήγαγαν Μοίρες, Μούσες, Νεράιδες και τον μοίραναν μνήμη ελλειπτική κι επιλεκτική, όπως γινόταν με τους Λωτοφάγους. Απεκδύθηκε εαυτόν, απολησμόνησε «βίο και πολιτεία», τις χαίνουσες και αιμάσσουσες πληγές της εσταυρωμένης πατρίδας, που φέρουν ανεξίτηλα και τον τύπο της κάμας του και, εν ριπή οφθαλμού, μεταλλάχθηκε σε ασύστολο κριτή, τιμητή, ινστρούχτορα, διδάχο και εκκολαπτόμενο ψιμυθιωμένο Μεσσία. Στον περιορισμένο χώρο του άρθρου μου δειγματίζω απολησμονιές του.
Ξέχασε, λοιπόν, τούτος ο υπερεκτιμημένος «εκσυγχρονιστής» πως η εξίσωση «νόμιμου και ηθικού» υπήρξε, ακριβώς, η άλλη διατύπωση του ιδεολογήματός του: «Οποιος έχει στοιχεία, οφείλει να τα πάει στον εισαγγελέα», μόνιμη επωδός μπροστά στο φάσμα ποικιλώνυμων σκανδάλων και πολιτικής απάτης. Παρεμπίπτον: όταν πρωτοξεστομίσθηκε από τον Βουλγαράκη, έγινε σεισμός, ύβρις. Για τον ευένδοτο πρωτομάστορα και χρόνιο πιστό επαληθευτή της (απ' την εποχή του «Ευχαριστούμε τους Αμερικανούς», μέχρι και το «δαχτυλίδι» της επιβουλής), τσιμουδιά. Είχαν γνώση οι Ηρακλειδείς του.

Σημίτης : «Η κυβέρνηση ασκεί πολιτική 'βλέποντας και κάνοντας' »

Την ανάγκη η κυβέρνηση να υιοθετήσει σαφή, πειστική και μακροπρόθεσμη πολιτική και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις να επιδείξουν μεγαλύτερη αίσθηση συνευθύνης προκειμένου «μέσα από μία συνεννόηση να προκύψει ένας σχεδιασμός ρεαλιστικής εξόδου από την κρίση» υπογραμμίζει ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης με άρθρο του στην «Κ».