Η διαρκής επικαιρότητα μιας τραγωδίας

Σαν σήμερα πριν από 66 χρόνια η ρίψη της πυρηνικής βόμβας στη Χιροσίμα (και δύο μέρες μετά στο Ναγκασάκι) σηματοδότησε την είσοδο της ανθρωπότητας σε μια νέα περίοδο αβεβαιότητας, κατά την οποία, μόλις την επομένη της λήξης του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, εγκαθιδρυόταν η απειλή της μεγαλύτερης καταστροφής που είχε γνωρίσει η ανθρωπότητα, της πυρηνικής απειλής.

Μόνη ασφάλεια από τα πυρηνικά η κατάργησή τους

Του ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ*
Πολλοί από μας έχουμε γνωρίσει τους Ιάπωνες από πορείες και συνέδρια ειρήνης στην Ελλάδα και διεθνώς. Έχουμε συμπορευτεί πολλές φορές από τον Μαραθώνα με τους «Χιμπάκουσα», δηλαδή με τους επιζώντες των πυρηνικών ολοκαυτωμάτων της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι. Μετά το 1945 το «Όχι άλλη Χιροσίμα» έγινε το πιο παγκοσμιοποιημένο σύνθημα, με ίδια σημασία σ΄ όλες τις γλώσσες: Όχι στον πυρηνικό όλεθρο, η μόνη ασφάλεια από τα πυρηνικά είναι η κατάργησή τους.