Είδα τα πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα των εφημερίδων μας. Σχεδόν όλες
είχαν τον ίδιο τίτλο: «Έχουμε πένθος». Πένθος για τους εργάτες που
έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο δύο χιλιόμετρα κάτω από τη γη. Πένθος από
την παρέα του Ταγίπ Έρντογαν. Τι σχέση έχετε εσείς με το πένθος;
Πράκτορες του Ταγίπ στην Κύπρο. Υποτακτικοί. Κόλακες. Εσείς πενθείτε;
Μην πενθείτε. Δεν χρειάζονται το δικό σας πένθος εκείνοι που πέθαναν
σε εκείνο το τούνελ. Πέφτουν σαν κατάρα στους τάφους τους από άνθρακα τα
συλλυπητήρια μηνύματα που στείλατε στον Ταγίπ. Μήπως γίνεται να
στέλλονται συλλυπητήρια μηνύματα στους δολοφόνους; Ούτως ή άλλως εκείνοι
είναι υγιείς. Δεν είναι εκείνοι που πέθαναν. Δεν είναι τα παιδιά τους
και οι συγγενείς τους. Άντε ο Ντερβίς δεν το ξέρει αυτό. Ούτε εσύ το
ξέρεις μωρέ Γιοργκαντζίογλου;
