Ο θάνατος του Κώστα Σημίτη άνοιξε ξανά τη συζήτηση για τον εκσυγχρονισμό. Οι αγιογράφοι του παρουσίασαν το εκσυγχρονιστικό έργο του ως μοναδικό και προσπάθησαν να το συνδέσουν ακόμη και με το ιστορικό παρελθόν, φτάνοντας ως τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο! Είναι φυσικό ένας πολιτικός που κυβέρνησε ως πρωθυπουργός για οκτώ χρόνια την Ελλάδα να έχει αφήσει το αποτύπωμά του στην περίοδο της Μεταπολίτευσης. Μόνο που το αποτύπωμα αυτό δεν είναι πάντα θετικό, δεν είναι κάτι που άλλαξε θεσμικά τη χώρα. Απόδειξη η χρεοκοπία που ακολούθησε, μόνο μερικά χρόνια μετά που άφησε την εξουσία. Χρεοκοπία που δεν ήταν μόνο οικονομική, αλλά περισσότερο θεσμική και ασφαλώς πολιτισμική. Αν ο Σημίτης είχε θωρακίσει στα οκτώ χρόνια της πρωθυπουργίας του θεσμικά τη χώρα, ενδεχομένως δεν θα έφτανε στα μνημόνια και την επώδυνη εποχή τους. Άλλωστε για μια χρεοκοπία δεν ευθύνεται μόνο αυτός στου οποίου τα χέρια έσκασε, έχει μακροχρόνιες αιτίες.
