Στα σκλαβοπάζαρα του κόσμου

ΕΦΗΜΕΡΑ

Ζητούνται νέες οικιακές βοηθοί

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ πυρπόλησαν το ρύζι, στη Σαϊγκόν δεν έφτανε ο αέρας για να ζήσεις… Και παρόλο που ο πόλεμος τέλειωσε, ο αέρας εξακολούθησε δεκαετίες μετά να είναι λιγοστός και να μη φτάνει τους ανθρώπους για να ζήσουν. Κι είπαν τουλάχιστον οι γυναίκες, αφού έχει ζήτηση το είδος τους, «ας ξενιτευτούμε». Είπανε όμως και κάποιοι άλλοι να κερδοσκοπήσουν στην πλάτη τους. «Για να σε βοηθήσω να βρεις δουλειά, θέλω ίσα με έξι μισθούς σου». Μπροστά σε ένα μέλλον χωρίς καμία προοπτική, συνήθως οι άνθρωποι λένε «τι είναι έξι μήνες;» Στην αντίπερα όχθη δε, την πλευρά του Κύπριου εργοδότη οι Βιετναμέζες ήταν το νέο εξωτικό φρούτο. Εκεί που Σριλανκέζες και Φιλιπινέζες σήκωσαν κεφάλι, οι Βιετναμέζες φάνταζαν ως η νέα υποτακτική φυλή που θα επαναλάμβανε το yes madam χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις. Τι κι αν στις καλύβες μέσα στους ορυζώνες που μεγάλωσαν δεν είχαν ιδέα πώς καθαρίζεις το τζακούζι, πώς κάνεις μια stainless steel κουζίνα να λάμπει;
Ούτε οι Φιλιπινέζες ήξεραν πριν λίγα χρόνια, εκτός κι αν έτυχε να δουλέψουν για την Ιμέλντα.