Η ιστορία μιας επιστολής
Tου Σταυρου Tζιμα / stzimas@kathimerini.gr
H αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ, Τεούτα Αρίφι, εκτός από τις προθέσεις της αλβανικής ηγεσίας στα Σκόπια για αναθέρμανση του κλίματος στις σχέσεις με την ελληνική πλευρά, μετέφερε στην τσάντα της και ένα αξεσουάρ ανεπιθύμητο: μια επιστολή του Ν. Γκρούεφσκι προς τον Λουκά Παπαδήμο.
Η κ. Αρίφι δεν ήρθε στην Αθήνα απεσταλμένη του κ. Γκρούεφσκι, αλλά υλοποιώντας πρωτοβουλία του αλβανικού παράγοντα, τον οποίο και εκπροσωπεί στην κυβέρνηση. Είχε ζητήσει η ίδια, από τον Σεπτέμβριο ακόμη, τη συνάντηση με τον κ. Πάγκαλο, και για τον κ. Γκρούεφσκι θα ήταν δύσκολο να την εμποδίσει, αφού μια τέτοια παρέμβαση θα έθετε σε δοκιμασία τις ισορροπίες στην κυβέρνησή του, στην οποία το κόμμα της κ. Αρίφι αποτελεί ισχυρό εταίρο. Και επειδή δεν μπορούσε να αποτρέψει την επίσκεψη, αποφάσισε να την υπονομεύσει, μετατρέποντας την αντιπρόεδρο σε «ταχυδρόμο» του.
Ο στόχος διττός: να περάσει, με τη γνωστοποίηση της επιστολής, επικοινωνιακά σε δεύτερη μοίρα και εντέλει να υποβαθμιστεί το πραγματικό νόημα της συνάντησης και βεβαίως να εμφανιστεί για ακόμη μια φορά ο ίδιος ως ο διαλλακτικός που επιδιώκει τον διάλογο και τη συναίνεση στη διένεξη για την ονομασία.