ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ
Στα γήπεδα του κόσμου
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη
Στα γήπεδα του κόσμου, αλλά και στα δικά μας, οι άνθρωποι συνεχίζουν την καθημερινή πορεία τους και ελπίζουν πάντα σε μια καλύτερη μοίρα, όσο και αν τα δεδομένα δεν είναι πάντα θετικά.
Στην Ελλάδα, η πορεία μέσα στην νύχτα συνεχίζεται. Ένα νέο μνημόνιο ετοιμάζεται, πιο σκληρό από το πρώτο. Η χώρα χάνει κάθε μέρα ό,τι της απέμεινε από την ανεξαρτησία της. Οι Ευρωπαίοι ζητούν τώρα για το νέο μνημόνιο όχι μόνο εγγυήσεις με υποθήκευση εθνικής περιουσίας, αλλά επιπλέον επιμένουν για εθνική συναίνεση. Θέλουν με άλλα λόγια να υποχρεώσουν τη Νέα Δημοκρατία, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να συναινέσει στο νέο μνημόνιο. Να είναι συνυπεύθυνη με την Κυβέρνηση. Σαν να μην υπάρχει ελληνικό Σύνταγμα, ελληνική Βουλή και θεσμοί που προβλέπουν πώς λειτουργούν κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Η θέληση του τοκογλύφου-δανειστή είναι πολύ πιο ισχυρή.
Στην Κύπρο βουλευτικές εκλογές αλλά και ξανά συζήτηση για την εκ περιτροπής προεδρία. Φυσικά το θέμα δεν είναι η εκλογή Τουρκοκύπριου στο ύπατο αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά η δημοκρατική διαδικασία που θα ακολουθηθεί για τον σκοπό αυτό. Να γίνει δηλαδή ό,τι γίνεται σε όλες τις δημοκρατίες της Οικουμένης. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα, ο Ομπάμα δεν χρειάστηκε την εκ περιτροπής διαδικασία για να εκλεγεί πρόεδρος. Στον Καναδά δεν χρειάστηκε καμιά εκ περιτροπής διαδικασία για να αναλάβει, ως πρωθυπουργός της χώρας, γαλλόφωνος από τη μειοψηφία. Και ασφαλώς το ίδιο συμβαίνει σε κάθε δημοκρατική χώρα όπου όλοι οι πολίτες έχουν τα ίδια δικαιώματα και εκλέγονται στη βάση προγραμμάτων, ιδεολογιών και συμφερόντων που εκπροσωπούν και όχι στη βάση της εθνοτικής καταγωγής τους. Άλλωστε σε μια δημοκρατική πολιτεία δεν μιλάμε για «εθνοτικούς» πολίτες που σχηματίζουν «εθνοτικά» κόμματα.
Στην Ελλάδα, η πορεία μέσα στην νύχτα συνεχίζεται. Ένα νέο μνημόνιο ετοιμάζεται, πιο σκληρό από το πρώτο. Η χώρα χάνει κάθε μέρα ό,τι της απέμεινε από την ανεξαρτησία της. Οι Ευρωπαίοι ζητούν τώρα για το νέο μνημόνιο όχι μόνο εγγυήσεις με υποθήκευση εθνικής περιουσίας, αλλά επιπλέον επιμένουν για εθνική συναίνεση. Θέλουν με άλλα λόγια να υποχρεώσουν τη Νέα Δημοκρατία, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να συναινέσει στο νέο μνημόνιο. Να είναι συνυπεύθυνη με την Κυβέρνηση. Σαν να μην υπάρχει ελληνικό Σύνταγμα, ελληνική Βουλή και θεσμοί που προβλέπουν πώς λειτουργούν κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Η θέληση του τοκογλύφου-δανειστή είναι πολύ πιο ισχυρή.
Στην Κύπρο βουλευτικές εκλογές αλλά και ξανά συζήτηση για την εκ περιτροπής προεδρία. Φυσικά το θέμα δεν είναι η εκλογή Τουρκοκύπριου στο ύπατο αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά η δημοκρατική διαδικασία που θα ακολουθηθεί για τον σκοπό αυτό. Να γίνει δηλαδή ό,τι γίνεται σε όλες τις δημοκρατίες της Οικουμένης. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα, ο Ομπάμα δεν χρειάστηκε την εκ περιτροπής διαδικασία για να εκλεγεί πρόεδρος. Στον Καναδά δεν χρειάστηκε καμιά εκ περιτροπής διαδικασία για να αναλάβει, ως πρωθυπουργός της χώρας, γαλλόφωνος από τη μειοψηφία. Και ασφαλώς το ίδιο συμβαίνει σε κάθε δημοκρατική χώρα όπου όλοι οι πολίτες έχουν τα ίδια δικαιώματα και εκλέγονται στη βάση προγραμμάτων, ιδεολογιών και συμφερόντων που εκπροσωπούν και όχι στη βάση της εθνοτικής καταγωγής τους. Άλλωστε σε μια δημοκρατική πολιτεία δεν μιλάμε για «εθνοτικούς» πολίτες που σχηματίζουν «εθνοτικά» κόμματα.