ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ. Afficher tous les articles

lundi 13 février 2012

Κύπρος : Απτά σημάδια ιδεολογικοπολιτικής παρακμής


Του Γιώργου Χριστοδουλίδη*
Φωτογραφία
Ο βαθμός απομάκρυνσης της ηγεσίας του ΑΚΕΛ από την αλήθεια, το λαϊκό και το περί δικαίου αίσθημα, φαίνεται να είναι πια μη αναστρέψιμος, τουλάχιστον υπό τα σημερινά δεδομένα.
Ενδεικτικό παράδειγμα αυτής της θλιβερής για τον τόπο εξέλιξης (θλιβερή γιατί η Κύπρος έχει όσο ποτέ ανάγκη ένα πραγματικό αριστερό κόμμα, ανάχωμα αντίστασης σε ξένες και εσωτερικές μεθοδεύσεις), είναι και η πρόσφατη ανιστόρητη (τουλάχιστον) δήλωση του ΓΓτου ΑΚΕΛ, ότι δήθεν το 2004 αναχώρησε ο Τ. Παπαδόπουλος για τη Νέα Υόρκη «με εντολή από το Εθνικό Συμβούλιο όχι σε χρονοδιαγράμματα, διαιτησία και δημοψηφίσματα χωρίς προϋποθέσεις!».
Πρόκειται για ωμή διαστρέβλωση νωπών ακόμα ιστορικών γεγονότων, αφού είναι τοις πάσι γνωστό ότι μαζί με τον Τ. Παπαδόπουλο, αναχώρησε και το Εθνικό Συμβούλιο, καθώς και ότι την κρίσιμη στιγμή, οι ηγέτες του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ, Χριστόφιας και Αναστασιάδης, με μια φωνή, τον πίεσαν φορτικά να αποδεχθεί και την επιδιαιτησία και τα χρονοδιαγράμματα και το δημοψήφισμα χωρίς προϋποθέσεις. Οι πιέσεις τους τελικώς καρποφόρησαν, παρ’ όλα αυτά, ο αείμνηστος ηγέτης, έχοντας πάντοτε συναίσθηση του βάρους του αξιώματός του, ισχυρή αξιοπρέπεια και ανυπέρβλητο πολιτικό ανάστημα, δεν επέρριψε την ευθύνη σε κανένα άλλον, πλην του εαυτού του.

dimanche 5 février 2012

Την εποχή της αρπαχτής και του άφθονου μαύρου χρήματος



Το λαϊφστάιλ θρηνεί στο Μεταγωγών

Tου Νικου Γ. Ξυδακη


Aλλος με χειροπέδες προφυλακισμένος για χρέη προς το Δημόσιο, άλλος πουλάει το σπίτι του για να μην πάει φυλακή, άλλος λουφάζει και περιμένει τη σειρά του. Το λαϊφστάιλ πέθανε, λένε. Δεν πέθανε τώρα, διορθώνω. Εχει πεθάνει από καιρό, τώρα εξαπολύθηκε η δυσωδία των πτωμάτων του.
Η εγχώρια βιοτεχνία του λαϊφστάιλ -εκδότες, μοντελίστ, δημοσιογράφοι, μοντέλες, γλάστρες, τηλεπερσόνες, πάρτι άνιμαλ, ντίλερ, κωθώνια, θύματα- γεννήθηκε στη δεκαετία του ’80 και άνθησε όσο κυκλοφορούσε ορμητική η δίψα της ανόδου, ο θαυμασμός για την αρπαχτή και άφθονο μαύρο χρήμα. Εξέπνευσε όταν μαράθηκαν όλα αυτά. Παρήγαγε αέρα. Ηταν μια φούσκα, Η φούσκα, που μέσα της όμως περιείχε τον τοξικό αέρα του θράσους, του κυνισμού, την υπόσχεση της επιτυχίας, κι εντέλει τον αέρα της ματαίωσης και της διάψευσης.

vendredi 22 avril 2011

Ποιος Αννίβας ; Εδώ πρόκειται για ένα θολό πριγκηπάτο της παρακμής

ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ 

Το σύνδροµο του Αννίβα

ΤΟΥ ΓΙΏΡΓΟΥ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ


Στην πολιτική µπορείς να αποφύγεις τα πάντα εκτός από ένα: κάποτε θα γίνεις «πρώην». Και τότε πρέπει να βρεις τι θα κάνεις. Το βλέπουµε γύρω µε πολλούς που κάποτε έλυναν κι έδεναν. Αλλά δεν ισχύει και για τα µέλη της σηµερινής κυβέρνησης. Ξέρουν από τώρα µε τι θα ασχολούνται όταν κάποια στιγµή στο µέλλον θα παραδώσουν στους επόµενους: θα οργανώνουν σεµινάρια µε τίτλο: πώς να χάνετε τις ευκαιρίες. Από τον πρωθυπουργό µέχρι τον τελευταίο υφυπουργό θα διαπρέψουν στο είδος. Έχουν χάσει πολλές και συνεχίζουν… πριν πάρει την κυβέρνηση ο Γιώργος Παπανδρέου είχε ένα ατού στα χέρια του: ήξερε ότι θα την πάρει.

Ειδικά µετά τις ευρωεκλογές του 2009 δεν υπήρχε δύναµη ικανή να αποτρέψει την εκλογική επικράτηση του πάΣΟΚ. Η οποία εν τέλει πήρε διαστάσεις θριάµβου, τύπου 1981. Άρα η νέα κυβέρνηση είχε όλες τις προϋποθέσεις να γράψει την ιστορία από την αρχή στην οικονοµία, τη διοίκηση και την κοινωνία.