ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ. Afficher tous les articles

lundi 20 février 2012

Θα πληρώνουμε για πολλά χρόνια ακόμη

Τα χρέη μας

Του Λευτέρη Π. Παπαδόπουλου



Εχω έναν φίλο που με βρίζει όποτε γράφω κάτι εναντίον της Μέρκελ, του Σόιμπλε και της Γερμανίας, γενικώς. Και δεν πρόκειται για «εναντίον». Μια κριτική ως απλός έλληνας πολίτης κάνω για τη σκληρότητα - ολοένα αυξανόμενη - του Βερολίνου απέναντι στην Ελλάδα, που ο λαός της πληρώνει, με αιματηρές θυσίες, τα δάνεια της χώρας.
Η λογική του φίλου μου είναι τετράγωνη: «Χρωστάμε πάρα πολλά λεφτά. Λεφτά που φάγαμε. Το πολιτικό σύστημα κυρίως. Αλλά κι εμείς, οι πολίτες. Που μας τάιζαν με εκατομμύρια οι πολιτικοί για να εξαγοράζουν την ψήφο μας. Αυτά τα λεφτά δεν μας τα χάριζαν. Μας τα δάνειζαν. Και πρέπει να τα δώσουμε πίσω. Είναι δισεκατομμύρια ευρώ, των ευρωπαίων φορολογουμένων. Γκέγκε;».
Καμιά αντίρρηση. Αλλά στην περίπτωσή μας, δεν έχουμε μόνο μια δανειακή σχέση. Ελλάδα και Γερμανία είναι σύμμαχοι και εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ανήκουν και οι δύο στον πυρήνα της ευρωζώνης. Ευλόγως, οι διευκολύνσεις εκατέρωθεν πρέπει να γίνονται. Και με ανοιχτή καρδιά. Οχι με μαστίγια, απειλές και με μια μούρη από την πλευρά της Γερμανίας συνεχώς μέχρι το πάτωμα...
Φοβάμαι ότι τα πράγματα δεν είναι απλά. Φοβάμαι ότι Γερμανοί, Ολλανδοί και Φινλανδοί ίσως παίζουν κάποιο παιχνίδι. Θα φανεί. Το παιχνίδι: δεν μπορούν να μας διώξουν από το ευρώ γιατί δεν τους το επιτρέπουν οι συμφωνίες.

mercredi 22 décembre 2010

Τελικά, έκανε δήλωση για τη Ρομιγί ο πρωθυπουργός, απολογείται ο δημοσιογράφος

Στην έρημο του συνήθους


Παρ' όλα αυτά -τα ζοφώδη και δυσοίωνα για την οικονομία και τη χώρα-, που έβγαιναν κρουνηδόν ακόμη και από τα στόματα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, ένα πένθιμο ειδησάριο καρφώθηκε σαν μαχαίρι στην άκρη των σημειώσεων.
Ντυμένο με τις συνήθεις μωβ λέξεις, τυποποιημένο, ριγμένο σαν μαύρο χαλίκι σε απέραντη παραλία, έλεγε ότι ένας 94χρονος πήρε την καραμπίνα και σκότωσε την 90χρονη σύζυγό του και μετά αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Η εύλογη έκπληξη αναζήτησε πειστικές εξηγήσεις. Αλλά στάθηκε αδύνατο να τις βρει. Ούτε καν εκείνο το χωνευτήρι των ανερμήνευτων («Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου») μπορούσε να σταθεί ως ερμηνεία. Κάποιος πέρασε και είπε κάτι για την πανσέληνο και την έκλειψη, αλλά κανένας δεν έδωσε σημασία, και το ειδησάριο εκτοπίστηκε στην έρημο του συνήθους *** Αλλά εκείνη η ασυδοσία στους αθηναϊκούς δρόμους όταν συμβαίνει κάτι έκτακτο (απεργία στα μέσα μαζικής μεταφοράς), πώς ερμηνεύεται; Ορμάνε στα κόκκινα, κορνάρουν δαιμονισμένα, βρίζουν, φωνάζουν, απελπίζονται, ξαναορμάνε, κλείνουν τις διαβάσεις των πεζών και βλαστημούν την τύχη τους, ξεχνώντας μόνιμα τον εαυτό τους, εξαιρώντας τον από αυτό το πανηγύρι της βλακείας, του θράσους και της ταλαιπωρίας *** CUT - για την «Αυγή», με αφορμή την απεργία και την «Ε»: αν δεν μπορείς να καταλάβεις ορισμένες πράξεις των άλλων τι σημαίνουν, τουλάχιστον μην εκτίθεσαι με άστοχες ερμηνείες, δίκες προθέσεων και θλιβερές κοινοτοπίες (... Το χειρότερο είναι άλλο: η «Αυγή» καταλαβαίνει. Ομως τα δόκανα των «προοδευτικών» κλισέ δεν της επιτρέπουν ενίοτε να είναι εικονοκλαστική) *** Τελικά, έκανε δήλωση για τη Ρομιγί ο πρωθυπουργός. Αλλά σχεδόν κανένας δεν τη φιλοξένησε (έφτασε κάπως αργά στα μίντια), εν αντιθέσει προς τη δήλωση του υπουργού Πολιτισμού. Το θετικό είναι ότι έγινε η δήλωση. Από την πλευρά μας ζητούμε συγγνώμη για το χθεσινό αρνητικό σχόλιο.