Τα χρέη μας
Του Λευτέρη Π. Παπαδόπουλου
Εχω έναν φίλο που με βρίζει όποτε γράφω κάτι εναντίον της Μέρκελ, του Σόιμπλε και της Γερμανίας, γενικώς. Και δεν πρόκειται για «εναντίον». Μια κριτική ως απλός έλληνας πολίτης κάνω για τη σκληρότητα - ολοένα αυξανόμενη - του Βερολίνου απέναντι στην Ελλάδα, που ο λαός της πληρώνει, με αιματηρές θυσίες, τα δάνεια της χώρας.
Η λογική του φίλου μου είναι τετράγωνη: «Χρωστάμε πάρα πολλά λεφτά. Λεφτά που φάγαμε. Το πολιτικό σύστημα κυρίως. Αλλά κι εμείς, οι πολίτες. Που μας τάιζαν με εκατομμύρια οι πολιτικοί για να εξαγοράζουν την ψήφο μας. Αυτά τα λεφτά δεν μας τα χάριζαν. Μας τα δάνειζαν. Και πρέπει να τα δώσουμε πίσω. Είναι δισεκατομμύρια ευρώ, των ευρωπαίων φορολογουμένων. Γκέγκε;».
Καμιά αντίρρηση. Αλλά στην περίπτωσή μας, δεν έχουμε μόνο μια δανειακή σχέση. Ελλάδα και Γερμανία είναι σύμμαχοι και εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ανήκουν και οι δύο στον πυρήνα της ευρωζώνης. Ευλόγως, οι διευκολύνσεις εκατέρωθεν πρέπει να γίνονται. Και με ανοιχτή καρδιά. Οχι με μαστίγια, απειλές και με μια μούρη από την πλευρά της Γερμανίας συνεχώς μέχρι το πάτωμα...
Φοβάμαι ότι τα πράγματα δεν είναι απλά. Φοβάμαι ότι Γερμανοί, Ολλανδοί και Φινλανδοί ίσως παίζουν κάποιο παιχνίδι. Θα φανεί. Το παιχνίδι: δεν μπορούν να μας διώξουν από το ευρώ γιατί δεν τους το επιτρέπουν οι συμφωνίες.