Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Η ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία,
με την έναρξη των βομβαριδισμών εναντίον στόχων του Ισλαμικού Κράτους, αλλάζει
τα στρατιωτικο-πολιτικά δεδομένα στην περιοχή και ανακατεύει εκ νέου την
τράπουλα. Επιπλέον των βομβαρδισμών, η Μόσχα ενισχύει στρατιωτικά τον Μπασάρ αλ Άσαντ όχι μόνο για να διατηρηθεί στην εξουσία αλλά για να
κερδίσει έδαφος στο στρατιωτικό πεδίο και να ενισχυθεί διπλωματικά η θέση του. Η
ρωσική επέμβαση δημιουργεί νέα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά δεδομένα που
πιθανόν να οδηγήσουν σε νέο γύρο διαπραγματεύσεων στη Γενεύη για την εξεύρεση
διπλωματικής λύσης στο Συριακό. Κάτι
τέτοιο όμως δεν μπορεί να γίνει παρά με την εξουδετέρωση του Ισλαμικού Κράτους,
ή τουλάχιστον με την αποδυνάμωσή του. Εντούτοις η ρωσική επέμβαση δεν
φαίνεται να στοχεύει μόνον τους ακραίους ισλαμιστές αλλά και τους υπόλοιπου
αντιπάλους του σύρου προέδρου. Αποδυναμώνοντας
τις διάφορες ομάδες που πολεμούν το συριακό καθεστώς, η Μόσχα επιδιώκει σε ένα
νέο γύρο διαπραγματεύσεων να παρουσιαστεί ο ΄Ασαντ ισχυρός και να υποχρεωθούν
οι Δυτικοί να διαπραγματευτούν μαζί του την ειρήνη στην περιοχή. Τουλάχιστον να
είναι μέρος της λύσης σε μια μεταβατική περίοδο. Η ρωσική αυτή στρατηγική που
ενισχύεται σοβαρά και από το Ιράν που έχει έντονη παρουσία στη Συρία, σπέρνει
την διχόνοια στο δυτικό στρατόπεδο που έχει αποτύχει στην προσπάθειά του να
ανατρέψει τον Άσαντ.
