Της Σώτης Τριανταφύλλου
Οσκαρ
Μάτσερατ, τρόφιµος ψυχιατρείου, αφηγείται τα γεγονότα της ζωής του από
τη στιγµή της γέννησής του στην «ελεύθερη πόλη του Ντάντσιχ», ένα τοπίο
ρηµαγµένο από τον πόλεµο. Οταν, το 1927, σε ηλικία τριών ετών, ακούει
τον πατέρα του να λέει πως τον προορίζει για µπακάλη, ο Οσκαρ αποφασίζει
να µη µεγαλώσει. Ο Οσκαρ έχει κι άλλες παράξενες ιδιότητες: η
διαπεραστική του κραυγή θρυµµατίζει τα γυαλικά• ο θησαυρός του, που δεν
τον αποχωρίζεται ποτέ, είναι ένα ταµπούρλο για το οποίο είναι έτοιµος να
σκοτώσει. Μέσα από την «αναξιόπιστη» αφήγησή του ξεδιπλώνεται η ιστορία
της Γερµανίας κι η ιστορία του κάθε ανθρώπου που έρχεται, χωρίς να
ερωτηθεί, στη φρίκη του κόσµου.
