Πολιτισμός - «Αρωμα» βιβλιοδεσίας

Εκθεση στην Estudio Gallery της Κηφισιάς με έργα από τις τρεις γενιές της οικογένειας Γανιάρη

  

Της Ολγας Σελλα
«Ειδικόν δέσιμον επιβάλη κάθε βιβλίον/ άλλο η θία Κομοδία, και άλλο των Αθλίων/ ελαφρόν δια μαγιρικήν ή ονιροκρίτου/ κε άλλο δια βέθλανδρος- Χρισάντσα κε Εροτοκρίτου./
Φαντασθήται, ήφασμα κλάρον και ανθέων/ δια το έργο του ουάϊλλ “εκ βανθέων”/ ή κόσμιμα πεδίον κλέπτων νεραντζάκη,/ δια μνημιόδης Οδύσεια του καζαντζάκη./
Το δέσιμον μεταξί των άλλων/ πρέπη να τεριάζη με το περιβάλον/ δηλαδή, τι επίπλων έχομαι εις τον οίκον/ έχομαι ανγκλικών ή στυλ λουδοβίκον;»./
Μ’ αυτόν τον τρόπο, έμμετρα και ανορθόγραφα, προσπαθούσε ο Μποστ, στη δεκαετία του ’50 να πείσει τους Αθηναίους να δέσουν με βιβλιοδεσία τα βιβλία τους και να τους προσκαλέσει σε μια έκθεση βιβλιοδεσίας στην γκαλερί «Ζυγός», το 1956.

Ελλάδα - Βυζαντινό Μουσείο: Η τέχνη της Βιβλιοδεσίας

   
Τα πρώτα βιβλία ήταν μοναδικά. Δεν πρόκειται περί ρητορικής υπερβολής αλλά περί κυριολεξίας. Είμαστε άνθρωποι της κουλτούρας του τυπωμένου βιβλίου, που κυκλοφορεί σε εκατοντάδες και χιλιάδες αντίτυπα, που παράγεται βιομηχανικά, που ως υλικό αντικείμενο θεωρείται, σε κάποιον βαθμό, ευτελές και αναλώσιμο. 

Βιβλιοδέτης καρφώνει κόσμημα στη στάχωση βιβλίου-γίγας 
σε βιβλιοδετικό εργαστήριο στην Ουγγαρία

Λαμπρινή Κουζέλη

Πριν από δέκα και δεκαπέντε αιώνες το βιβλίο δεν ήταν απλώς χειροποίητο, ήταν προϊόν κοπιώδους χειρωνακτικής εργασίας. Κόστιζε στους βιβλιόφιλους να το αποκτήσουν και, αν τύχαινε να φθαρεί, δύσκολα το αντικαθιστούσαν. Η προστασία του ήταν πρώτο μέλημα. Από αυτή την πρακτική ανάγκη γεννήθηκε το επάγγελμα του «βιβλιοαμφιάστη», με δικά μας λόγια του βιβλιοδέτη, που εξελίχθηκε στην τέχνη της βιβλιοδεσίας, η οποία παρουσιάζεται στην έκθεση «Η τέχνη της βιβλιοδεσίας. Από το Βυζάντιο στη σύγχρονη εικαστική δημιουργία», που εγκαινιάζεται την Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου, στις 8.00 μ.μ., στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο στην Αθήνα (Βασ. Σοφίας 22).