ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Afficher tous les articles

vendredi 15 novembre 2013

Μνημόνιο - Για μία ακόμη φορά επιβεβαιώνεται ότι η είσοδος και η έξοδος από τον μηχανισμό διάσωσης είναι κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, ζήτημα πολιτικής βούλησης

Εικονική ανάρρωση

 

 
Γιώργος Καπόπουλος


Η Ιρλανδία εκτός Μνημονίου και προσεχώς εντός αγορών παρά το γεγονός ότι το βήμα αυτό δεν στηρίζεται σε ουσιαστική βελτίωση της χώρας όπως πιστοποιούν οι δείκτες. Απλά για μία ακόμη φορά επιβεβαιώνεται ότι η είσοδος και η έξοδος από τον μηχανισμό διάσωσης είναι κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, ζήτημα πολιτικής βούλησης: Το Δουβλίνο παίρνει ένα εικονικό πιστοποιητικό αποθεραπείας, όπως εικονικά βρίσκεται εκτός μνημονιακών δεσμεύσεων η Μαδρίτη.

dimanche 13 mars 2011

Μνημόνιο για πάντα!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ


Ψυχολογία επικείμενης χρεοκοπίας καλλιεργείται στη χώρα. Μέσα σε κλίμα πανικού, ο ένας ρωτάει τον άλλον αν πρέπει να αποσύρει τις καταθέσεις του από την τράπεζα. Διάφορα κέντρα -συχνά με αντιτιθέμενους στόχους- έχουν μάλιστα προσδιορίσει τη χρεοκοπία και... χρονικά: αμέσως μετά Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. την 25η Μαρτίου!  

Δεν είμαστε φυσικά εμείς που αποφασίζουμε, ούτε βεβαίως έχουμε κάποια «εσωτερική πληροφόρηση» ως προς το τι προτίθεται να κάνει ο πρωθυπουργός στο κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα.     Η πολιτική μας εκτίμηση όμως είναι ότι δεν υφίσταται κανένας λόγος να οδηγήσει η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή την Ελλάδα σε χρεοκοπία. Εν πρώτοις δανεικά χρήματα υπάρχουν στη διάθεσή της για να βγάλει το 2011 και τους πρώτους μήνες του 2012.

samedi 18 décembre 2010

Το μνημόνιο θα μπορούσε να αποτελεί το χαμένο όραμα του σημιτικού εκσυγχρονισμού

Το Μνημόνιο, η εργασία, το τέλος της κοινωνίας


Οταν ο Κ. Σημίτης έθετε στρατηγικό στόχο της αστικής τάξης την ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ και στην ΟΝΕ, ουδείς μπορούσε να φανταστεί τότε ότι λίγα χρόνια αργότερα θα βιώναμε την πιο βάρβαρη καπιταλιστική αναδιάρθρωση που γνώρισε ποτέ ο τόπος.
Στο τέλος της δεκαετίας του 1990, τα απομεινάρια των παλαιών τζακιών και οι επίδοξοι διάδοχοί τους αποφάσισαν πως η προοπτική του κοινού νομίσματος θα ενίσχυε την απομύζηση κοινοτικών κονδυλίων, θα διευκόλυνε τις χαριστικές επιδοτήσεις και θα παρέδιδε άνευ όρων στο πλιάτσικο τις κρατικές προμήθειες και εργολαβίες.