-
Επίπεδο λιθογραφικό πιεστήριο της εταιρείας Ασπιώτη στην Κέρκυρα, στις αρχές του 20ού αιώνα (αριστερά), και το λεξικό του γραμματικού Ησύχιου (δεξιά) του 1520.
Είναι γεγονός πως η τυπογραφία, ως
τέχνη του έντυπου λόγου, βρίσκεται σε μια αργή, χαμηλών τόνων,
διαδικασία επανεκτίμησης της αξίας της. Η δημιουργική βιομηχανία στην
Ελλάδα, από την έκδοση βιβλίων μέχρι τη διαφήμιση και τη διαμόρφωση μιας
οπτικής ταυτότητας, ανακαλύπτει ξανά τη δύναμη των τυπογραφικών
στοιχείων, σχεδιάζει νέες γραμματοσειρές, φροντίζει την εμφάνιση των
εκδόσεών της, πειραματίζεται με το τυπογραφικό λεξιλόγιο. Ισως το πιο
πρόσφατο παράδειγμα μεγάλης κλίμακας είναι η οπτική ταυτότητα της
Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος που βασίστηκε στην τυπογραφία, στα
βιβλία και στον λόγο.
