Υγεία - Οι φτωχότεροι καπνίζουν περισσότερο ενώ οι εύποροι το κόβουν ευκολότερα υποστηρίζει γαλλική μελέτη

Το κάπνισμα «προνόμιο» των φτωχών

Η μελέτηέγινε ύστερα από τηλεφωνική έρευνα το διάστημα από την 8η Ιανουαρίου έως την 1η Αυγούστου του 2016 σε αντιπροσωπευτικό δείγμα άνω των 15.000 ατόμων ηλικίας μεταξύ 15 και 75 ετών

Το κάπνισμα αποτελεί όλο και περισσότερο ένδειξη ένταξης σε κοινωνική τάξη. Μεταξύ του 2010 και του 2016, στη Γαλλία το ποσοστό των ανθρώπων που καπνίζουν καθημερινά συνέχιζε να αυξάνεται, από 35,2% σε 37,5%, μεταξύ εκείνων που έχουν τα χαμηλότερα εισοδήματα. Αντίθετα, καταγράφηκε μείωση του ποσοστού αυτού μεταξύ των Γάλλων με υψηλά εισοδήματα, από 23,5% σε 20,9% μέσα σε έξι χρόνια.

Όπως γράφει η εφημερίδα Le Monde, η αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων συνάγεται ως ένα από τα συμπεράσματα της έρευνας που διεξήγαγε στη Γαλλία το Βαρόμετρο Υγείας 2016 για το τσιγάρο και δημοσιεύθηκε σήμερα 30ή Μαΐου από τον οργανισμό Δημόσιας Υγείας της Γαλλίας.

Η φτώχεια είναι σαν την πανούκλα

Του Στάθη

Η φτώχεια είναι σαν την πανούκλα, μπαίνει από σπίτι σε σπίτι και απλώνεται σ’ όλη τη χώρα. Διαλύει σπλάχνα και νεφρούς, κόβει τα πόδια, θολώνει το μυαλό, ξηραίνει τις ψυχές.
Δεν πέφτει η φτώχεια εξ ουρανού, δεν τη στέλνει ο Θεός ίππον χλωρό, τιμωρό για τις αμαρτίες πιστών κι απίστων, είναι η φτώχεια ιός που κατασκευάζεται στο εργαστήριο κι εξαπολύεται απ’ τον άνθρωπο εναντίον του ανθρώπου.
Η φτώχεια είναι μαράζι.
Σαράκι.
Στίγμα.
Γίνεται ντροπή. Και έρεβος.
Γονατίζει τον άθρωπο. Ταπεινώνει τον λαό. Γίνεται βραχνάς στα σπίτια και πολιτική αδυναμία στις αγορές και τα βουλευτήρια. Η φτώχεια γίνεται ο τρόμος και η εξαθλίωση, απ’ την οποία αλιεύουν πελάτες για τους Δυνατούς οι πολιτικοί πορνοβοσκοί και κρέας για τα κανόνια οι μελανοχίτωνες. Είναι
η φτώχεια θηρίο ανήμερο, θηρευτής της αξιοπρέπειας, δήμιος της περηφάνιας, φθάνει τον άνθρωπο στο κρεματόριο.

Αυτοί που κλέβουν δισεκατομμύρια δεν πάνε φυσικά στην φυλακή

Συγκλονισμός και αγανάκτηση στην κοινή γνώμη

Έκρηξη οργής και θλίψη για την καταδίκη οικογενειάρχη

Ο 52χρονος οικογενειάρχης καταδικάστηκε σε πρόστιμο 700 ευρώ επειδή, λόγω ανέχειας, έκλεψε τρία χαλούμια αξίας μικρότερης των 20 ευρώ.

• Έκλεψε φαγητό αξίας 20 ευρώ και καταδικάστηκε σε πρόστιμο 700 ευρώ

Λεμεσός: Συγκλονισμός αγανάκτηση αλλά και οργή είναι τα συναισθήματα που έχει προκαλέσει στην κοινή γνώμη, η περίπτωση του 52χρονου οικογενειάρχη από τη Λεμεσό, ο οποίος άκουσε το Δικαστήριο να τον καταδικάζει, επιβάλλοντας του ποινή προστίμου 700 ευρώ επειδή, λόγω ανέχειας, έκλεψε τρία χαλούμια και κάποια άλλα τρόφιμα, αξίας λιγότερης των 20 ευρώ, από υπεραγορά, για να καλύψει προσωρινά κάποιες ανάγκες της οικογένειας του.

Συμβαίνουν στην μακαρία Κύπρο

Νίκος Τόκας

Μικρά παιδάκια στην ανάγκη να αναζητούν τροφή στα καλάθια των σκουπιδιών

  Καταρράκωσαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια!

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ είδα κάτι που μου το ‘λεγαν φίλοι και γνωστοί ότι συμβαίνει ή το διαβάζαμε, ως μαρτυρίες αναγνωστών που περιέγραφαν με άρθρα ή επιστολές τους στην εφημερίδα την άθλια οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει πολύς κόσμος, αλλά αδυνατούσα να το πιστέψω. Σε έναν από τους κίτρινους κάλαθους αχρήστων που βρίσκονται στον δρόμο που κατοικώ στη Λεμεσό, δυο παιδάκια, μάλλον του Δημοτικού, κυπριόπουλα (εδώ κι αν ήταν η εκπληξη και το σοκ!) ήταν βουτηγμένα μέσα στον συγκεκριμένο κάλαθο από τη μέση και πάνω. Προφανώς το κεφάλι τους θα έφθανε μέχρι τον... πάτο του καλάθου, στην απέλπιδα προσπάθειά τους να εξεύρουν -τι άλλο;- αποφάγια για να χορτάσουν την πείνα τους.
Το οπτικό θέαμα με τα δυο παιδάκια ήταν όντως αποκρουστικό (και η δυσοσμία ήταν αβάστακτη), και πολύ θα ήθελα εκείνη τη στιγμή να βρίσκονταν στη... σκηνή του εγκλήματος (γιατί έγκλημα ενηλίκων είναι η μοναδική αιτία που σπρώχνει μικρά παιδάκια στην ανάγκη να αναζητούν τροφή από κάλαθους αχρήστων), η πολιτική μας ηγεσία: Για να δούμε και τι εξήγηση θα έδιναν στο... φαινόμενο, αλλά κυρίως πώς θα δικαιολογούσαν το γεγονός ότι στο... χορό της πλήρους εξαθλίωσης, της απόλυτης φτώχειας και της καταρράκωσης κάθε ανθρώπινης αξιοπρέπειας, μπήκαν πλέον και τα ανήλικα μέλη κυπριακών οικογενειών.

Χωρίς σχόλια...

Αυτοκτόνησε γιατί δεν είχε καινούρια σχολική στολή...

Ένας πανέξυπνος μαθητής 13 ετών αυτοπυρπολήθηκε, απελπισμένος επειδή η οικογένειά του δεν έχει τα μέσα να του αγοράσει μια καινούρια στολή για το σχολείο του.

Ο Καμράν Χαν, ο καλύτερος μαθητής της τάξης του επί τέσσερα χρόνια στο Σαμπκαμπάρ, ένα χωριό του βορειοδυτικού Πακιστάν, περιλούστηκε με κηροζίνη στις 24 Μαρτίου, μετά από έναν καυγά με τη μητέρα του που αδυνατούσε να πληρώσει τη νέα σχολική ενδυμασία.
Το παιδί υπέστη εγκαύματα στο 50% του σώματός του και πέθανε πέντε ημέρες αργότερα στο νοσοκομείο όπου είχε μεταφερθεί, όπως είπε ο 16χρονος αδελφός του, Σαλίμ.

Αν είναι δυνατόν αυτός με τις παχυλές συντάξεις και τα άλλα προνόμια που θα έχει από το δημόσιο ...

Ο Κ. Στεφανόπουλος ζητά μείωση ενοικίου για το σπίτι που νοικιάζει στην Αθήνα

Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κωστής Στεφανόπουλος με αίτημά του ζητά από το δήμου Χίου, διαμέρισμα ιδιοκτησίας του οποίου ενοικιάζει ως κατοικία του στην Αθήνα, να προβεί στη μείωση του ενοικίου που καταβάλλει, καθώς, όπως υποστηρίζει η οικονομική του κατάσταση δεν του επιτρέπει πλέον να πληρώνει το ενοίκιο των 1200 ευρώ.

ΕΛΣΤΑΤ: Αντιμέτωπο με τη φτώχεια το 20,1% των Ελλήνων

Χαρακτηριστικό είναι παράλληλα ότι ο πληθυσμός που διαβιεί σε νοικοκυριά που δεν εργάζεται κανένα μέλος ή εργάζεται με μερική απασχόληση ανέρχεται σε 544.800 άτομα, ενώ το προηγούμενο έτος, ανερχόταν σε 488.200 άτομα.

Αντιμέτωπα με τον κίνδυνο της φτώχειας είναι 868.597 νοικοκυριά και τα 2.204.800 μέλη τους, σύμφωνα με την έρευνα εισοδήματος και συνθηκών διαβίωσης του 2010 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ).

Έρευνα φοιτητών για τον κοινωνικό αποκλεισμό και την ψυχική υγεία

Ζωές στο περιθώριο

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Πώς φτάσατε ώς εδώ; «Είναι μεγάλη ιστορία». Πού μένετε; «Εχω μια κουβέρτα και κοιμάμαι». Τι τρώτε; «Δεν τρώω κάθε μέρα, όταν τύχει». Πώς ζείτε; «Συνεχίζω να ζω και αυτό μου αρκεί». Πώς θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας; «Αδειος, έπιασα πάτο και είμαι μόνος». Σας κυνηγούν; «Από πόλεμο έφυγα... σε πόλεμο ήρθα». Τι σιχαίνεστε; «Τους μπάτσους. Δίνουν στους μαύρους την πρέζα να την πουλάνε και μετά, όχι μόνο δεν τους πιάνουν, αλλά τους αφήνουν να την πουλήσουν σε εμάς και μετά πιάνουν εμάς που την αγοράσαμε». Πώς βλέπετε το μέλλον σας; «Η ζωή μου ήταν ανεμοθύελλα, θάλασσα. Το κύμα με πήρε και τώρα, νιώθω σαν ναυαγός».

Βρισκόμαστε ενώπιον ιστορικού ρήγματος

Οι άνθρωποι κάτω από το χαλί

Tου Nικου Γ. Ξυδακη
«Πρέπει να καταλάβεις ότι η διαφορά ανάμεσα σε εσένα και εμένα είναι ένα τίποτα, μια “στραβή”. Πριν από λίγα χρόνια είχα σπίτι και όλα τα σχετικά. Ετσι ήρθαν τα πράγματα, ούτε που το κατάλαβα, μάγκα μου». Το ρεπορτάζ της πρωτοχρονιάτικης «Κ» για τους νεοαστέγους έρχεται από μιαν άλλη χώρα. Τη χώρα του Ντίκενς; Τη χώρα των Αθλίων των Αθηνών; Την κοινωνία του ενός τρίτου; Τη χώρα όπου γινόμαστε, τη χώρα όπου ήδη είμαστε;
Εως πριν από μερικά χρόνια, οι άστεγοι ήταν μια μειονότητα σαλών, ανθρώπων που δραπέτευαν από την κοινωνία και τα δεσμά της, που έσπαγαν τους δεσμούς με την κανονικότητα, που τους είχε βρει μια τεράστια ατυχία. Ηταν μια ελάχιστη εξαίρεση. Ηταν σαν τα αδέσποτα στο αστικό δίκτυο: δεν πείραζαν κανέναν, δεν τους πείραζε κανένας και κανείς δεν τους έβλεπε: ήταν λίγοι, τόσο λίγοι που δεν απειλούσαν τη βιτρίνα της κανονικότητας, της αιωνίας προόδου, της διαρκώς αυξανόμενης ευημερίας. Ηταν λίγοι και ήταν σαλοί.
Σήμερα, οι άστεγοι είναι πολλοί και δεν είναι σαλοί. Είναι θύματα ατυχίας και πάλι: αλλά όχι μιας ατυχίας τεράστιας, δεν αφίστανται πολύ από την κανονικότητα των τυχερών. Οχι. Η ατυχία που μετατρέπει σήμερα έναν κανονικό, έναν στεγασμένο, σε άστεγο, σε κλοσάρ και ρακοσυλλέκτη, σε αδέσποτο του δρόμου, αυτή η ατυχία είναι πια πολλή μικρή, ελάχιστη: «η διαφορά είναι ένα τίποτα, μια “στραβή”».
Βρισκόμαστε ενώπιον ιστορικού ρήγματος. Φτώχεια υπήρχε πάντα. Μαζική πτώχευση και ταχεία καταστροφή μικρομεσαίων στρωμάτων, δεν υπήρχε.

Τα ποσοστά της φτώχειας για το 2008

Πιο φτωχός ο λαός

Ενας στους πέντε Ελληνες (20,2% του πληθυσμού ή 2,2 εκατ. άνθρωποι) ζει στο όριο της φτώχειας, ενώ ένας στους 10 (11,2% ή 1,2 εκατ. άνθρωποι) δεν έχει δυνατότητα να αντεπεξέλθει σε βασικά έξοδα διαβίωσης (ενοίκιο, θέρμανση, γεύμα με κρέας ή ψάρι τρεις φορές την εβδομάδα) και να ανταποκριθεί σε έκτακτα έξοδα.
Τα παραπάνω στοιχεία έδωσε στη δημοσιότητα η Γιούροστατ και αφορούν το 2008, ενώ είναι φανερό ότι αυτά τα ποσοστά έχουν ήδη μεγαλώσει και αναμένεται να γιγαντωθούν με την εφαρμογή των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων που προωθεί η κυβέρνηση.
Κάτω και από το βάρος τέτοιων στοιχείων - που επιβεβαιώνουν την πραγματικότητα που βιώνουν οι εργατοϋπάλληλοι και τα λαϊκά στρώματα - αποτελούν τουλάχιστον χλεύη δηλώσεις όπως του κοινοτικού επιτρόπου Ολι Ρεν, ότι η Ελλάδα ζούσε πάνω από τις δυνατότητές της...