Μιχάλης Ιγνατίου
Διαβάζοντας την τελευταία πολυσέλιδη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και μελετώντας τις δηλώσεις του επικεφαλής της αποστολής στην Αθήνα, Πολ Τόμσεν, ο καθένας μπορεί να διακρίνει την αγωνία που εκπέμπεται για τη μεγάλη πιθανότητα «να μη βγεί» το πρόγραμμα - αυτή τη χαρακτηριστική φράση χρησιμοποιούν στην Ουάσιγκτον για να αποφύγουν τη λέξη αποτυχία.
Τούτη τη φορά κατέφυγα σε σημαντικό οικονομολόγο, ο οποίος τελικά υποστηρίζει την άποψη που σχηματίσαμε εμείς οι αδαείς για τα περί της παγκόσμιας οικονομίας. Χρησιμοποιώντας απλά μαθηματικά απάντησε στο ερώτημα-απορία που έχουμε όλοι: πόσα χρόνια θα απαιτηθούν για να ξεπληρώσει η Ελλάδα τα χρέη της. Δεν ανέφερε αριθμό, αλλά η απάντησή του είναι συγκλονιστική: «αυτή η γενιά, η επόμενη και φοβάμαι και η μεθεπόμενη».
Υλοποιείται το χειρότερο σενάριο, τελικά. Αναφερόμαστε στο πόσα χρήματα
θα δοθούν για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρε-ώσεων του Δημοσίου από
την κολοσσιαία δανειακή δόση των 34,3 δισ. ευρώ. Στην αρχή η κυβέρνηση
διοχέτευε ανεπίσημα πληροφορίες ότι το κράτος θα πληρώσει γύρω στα 7 από
τα περίπου 9,5 δισ. ευρώ που χρωστάει σε ιδιώτες. Επειτα το ποσό αυτό
έπεσε ξαφνικά στα 4, κατόπιν στα 2,5 και τελικά στα 2 δισεκατομμύρια.
Oλα αυτά όχι από επίσημα κυβερνητικά χείλη. Την Πέμπτη μίλησε ο
πρωθυπουργός και διέλυσε τις αυταπάτες. Δήλωσε πανευτυχής ότι 1 και μόνο
1 δισ. ευρώ θα διατεθεί μέχρι τέλος του μήνα και του χρόνου, για να
πληρωθούν εφάπαξ, δήμοι, φαρμακοβιομηχανίες, φαρμακοποιοί κ.λπ.