Στέφανος Κωνσταντινίδης
Παραφράζοντας τον Μαρξ, ένα φάντασμα
πλανιέται πάνω από την Ευρώπη, αυτό της Άκρας Δεξιάς. Και η ανησυχία
μεγαλώνει όσο πλησιάζουν οι ευροεκλογές. Παλιά φαντάσματα
επανεμφανίζονται εκεί που οι Ευρωπαίοι νόμιζαν πως τα είχαν θάψει για
πάντα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Φυσικά το φαινόμενο μιας
Ακροδεξιάς που καλπάζει δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό φαινόμενο. Ξεκινά από
τις ΗΠΑ με την άνοδο του Τραμπ στην εξουσία, που ενισχύει πολιτικά και
ιδεολογικά την Ακροδεξιά στον υπόλοιπο κόσμο. Τελευταίο επεισόδιο της
ανόδου της Άκρας Δεξιάς σε παγκόσμιο επίπεδο η εκλογή στη Βραζιλία του
Ζαΐχ Μπολσονάρο, επικεφαλής της μεγαλύτερης χώρας της Λατινικής
Αμερικής. Ενός ανθρώπου με φασιστικές αντιλήψεις, ακραίου
νεοφιλελεύθερου και θαυμαστή της στρατιωτικής δικτατορίας στη χώρα του.
Στην Ευρώπη η άνοδος της Ακροδεξιάς είναι θεαματική. Στη
Γερμανία το ακροδεξιό κόμμα AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία ) κατάφερε
να έχει κοινοβουλευτική παρουσία τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό
επίπεδο. Στην Ιταλία η Λέγκα του Βορρά είναι στην κυβέρνηση το Κίνημα
των 5 Αστέρων. Στην Αυστρία το Κόμμα Ελευθερίας κατάφερε θεαματική άνοδο
και συμμετοχή στην κυβέρνηση. Στην Ουγγαρία ο Βίκτωρ Ορμπάν και το
Fidesz το κόμμα του, διανύουν την τρίτη θητεία τους στην κυβέρνηση με
ακροδεξιές πολιτικές, μολονότι αποποιούνται την εικέτα του ακροδεξιού.
Στη Γαλλία το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν αποτελεί σχολή για την υπόλοιπη
Ευρώπη. Θα μπορούσε κάποιος να συνεχίσει την παρουσίαση των ακροδεξιών
κομμάτων και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, αν ο χώρος το επέτρεπε σ'
ένα σύντομο άρθρο, όπου με κοινοβουλευτική παρουσία επηρεάζουν την
πολιτική ζωή των χωρών τους. Διότι και εκεί που δεν συμμετέχουν στην
κυβέρνηση κατάφεραν να επιβάλουν στα παραδοσιακά κόμματα της Δεξιάς να
υιοθετήσουν από συντηρητικές έως ακροδεξιές θέσεις σε πολλαπλά θέματα. Η
επίδραση της Ακροδεξιάς επεκτείνεται ακόμη σχεδόν σε όλο το ευρωπαϊκό
πολιτικό φάσμα.
