Της ΕΛΕΝΑΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ*
Μεγάλη Τρίτη, 10 Απριλίου, πέθανε ένας από τους τελευταίους μεγάλους της Γαλλικής Αντίστασης, ο Ρεϊμόν Ωμπράκ. Γεννημένος στις 31 Ιουλίου 1914, την ημέρα της δολοφονίας του Ζαν Ζωρές, το πραγματικό του όνομα ήταν Ρεϊμόν Σαμουέλ, αλλά μετά την Απελευθέρωση αυτός και η γυναίκα του, η επίσης αντιστασιακή Λουσύ Μπερνάρ, κράτησαν τα αντιστασιακά τους ψευδώνυμα. Στενός φίλος του Χο Τσι Μινχ, ήταν παρών σε όλους τους μεταπολεμικούς αγώνες αυτής της γενιάς που δεν έπαψε να αντιστέκεται: στον αγώνα της ανεξαρτησίας των γαλλικών αποικιών στην Ινδοκίνα και στη Βόρειο Αφρική, στον αγώνα κατά των βασανιστηρίων που χρησιμοποίησε ως όπλο το γαλλικό κράτος στην Αλγερία. Και τώρα, στο τέλος μιας ζωής δικαιωμένης και ταυτόχρονα αδικαίωτης, στον αγώνα κατά της μεταμοντέρνας παγκοσμιοποιημένης κρίσης της οικονομίας, που απειλεί σε όλη την Ευρώπη τις κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις της Απελευθέρωσης.
Μεγάλη Τρίτη, 10 Απριλίου, πέθανε ένας από τους τελευταίους μεγάλους της Γαλλικής Αντίστασης, ο Ρεϊμόν Ωμπράκ. Γεννημένος στις 31 Ιουλίου 1914, την ημέρα της δολοφονίας του Ζαν Ζωρές, το πραγματικό του όνομα ήταν Ρεϊμόν Σαμουέλ, αλλά μετά την Απελευθέρωση αυτός και η γυναίκα του, η επίσης αντιστασιακή Λουσύ Μπερνάρ, κράτησαν τα αντιστασιακά τους ψευδώνυμα. Στενός φίλος του Χο Τσι Μινχ, ήταν παρών σε όλους τους μεταπολεμικούς αγώνες αυτής της γενιάς που δεν έπαψε να αντιστέκεται: στον αγώνα της ανεξαρτησίας των γαλλικών αποικιών στην Ινδοκίνα και στη Βόρειο Αφρική, στον αγώνα κατά των βασανιστηρίων που χρησιμοποίησε ως όπλο το γαλλικό κράτος στην Αλγερία. Και τώρα, στο τέλος μιας ζωής δικαιωμένης και ταυτόχρονα αδικαίωτης, στον αγώνα κατά της μεταμοντέρνας παγκοσμιοποιημένης κρίσης της οικονομίας, που απειλεί σε όλη την Ευρώπη τις κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις της Απελευθέρωσης.