Ελένη Ψυχούλη
Τόση μητρότητα μέσα σε μια πρόταση, με έπεισε να πάρω τα βουνά της ταβέρνας, η οποία, κατά τα ενθουσιώδη λεγόμενα, ως μοναδικό της ελάττωμα έμοιαζε να έχει την -εξοχική της- απόσταση. Στο δια ταύτα, έμεινα με την όρεξη, την απαντοχή, αλλά και με έναν εκνευρισμό επιπλέον για τα έξοδα της Αττικής και το χάσιμο πολύτιμου χρόνου από την ζωή μου.
«Φάγαμε υπέροχα», μου εμπιστεύεται φίλη ομοϊδεάτισσα και ομοούσια σε θέματα γεύσης, «…όλα μαμαδίστικα. Κεφτεδάκια σαν της μαμάς, γεμιστά λες και τα έφτιαξε η μαμά σου, κατσικάκι λαδορίγανη σαν από χεράκια μανούλας».