Του Παντελή Mπουκάλα
Αν γεννηθείς στο κέντρο μιας χώρας και δεν τύχει να κινηθείς προς την ακρότατη περιφέρειά της, μόνο από τα διαβάσματα ή κάποιες εκδρομές συνειδητοποιείς πως «από δω είμαστε εμείς κι από κει οι άλλοι». Και δεν είναι απίθανο να πενηνταρίσεις χωρίς να δεις ιδίοις όμμασι τους μειονοτικούς ομοεθνείς σου που ζουν στις άκρες, ενίοτε πίσω από μπάρες, πραγματικές ή (εξίσου χωριστικές) συμβολικές. Αν όμως έχεις γεννηθεί πάνω στο όριο, κοντά στα σύνορα, είτε υδάτινα είναι (σαν τον Εβρο) είτε μια νοητή γραμμή, χαραγμένη ύστερα από κάποια Συμφωνία, για την οποία οι τελευταίοι που ερωτώνται είναι οι αυτόχθονες, μαθαίνεις πολύ νωρίς ότι το τυχαίο είναι καθοριστικό μέρος του ανθρώπινου βίου.