Ελλάδα - Ονειρεύονται να βάλουν στολή!

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

«Καλύτερα άνεργος παρά μπάτσος» προειδοποιεί χρόνια τώρα εκείνος ο τοίχος στα Εξάρχεια. Μάλλον χωρίς ιδιαίτερη ανταπόκριση, όπως συνάγεται από το αυξημένο ενδιαφέρον των φετινών υποψηφίων για τις αστυνομικές σχολές. Οπου και αποδεικνύεται πως η νεότης, προκειμένου να αποφύγει το ταμείο ανεργίας, επιλέγει τη σταδιοδρομία του ένστολου φύλακα της δημόσιας τάξης. Κι ας ξέρουν τα παιδιά πως οι μισθοί είναι χαμηλοί, κι ας ξέρουν πως έχουν να φάνε μολότοφ με την ψυχή τους, κι ας ξέρουν πως θα τους φωνάζουν «γουρούνια» και «δολοφόνους» οι συνομήλικοι της απέναντι πλευράς. Ισως γιατί τα παιδιά έχουν προβλέψει πως η ελληνική κοινωνία στα επόμενα χρόνια, εκτός από γιατρούς και δικηγόρους, θα χρειάζεται όλο και περισσότερους αστυνομικούς για να σταθεί στα πόδια της.

Ελλάδα - Μονόδρομος η έρευνα

Εάν ενισχυθεί, αποτελεί ισχυρό όπλο για ανάπτυξη

 
Της Λίνας Γιάνναρου
«Ολα θα αλλάξουν εάν η έρευνα στην Ελλάδα αρχίσει να θεωρείται επένδυση και όχι δαπάνη». Στην άλλη άκρη της γραμμής βρίσκεται ο Θεόδωρος Φώτσης, διευθυντής του Ινστιτούτου Βιοϊατρικών Ερευνών του Ινστιτούτου Τεχνολογίας και Ερευνας που εδρεύει στην πανεπιστημιούπολη Ιωαννίνων και ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους στην Ελλάδα που, απομεσήμερο στο «βαθύ» καλοκαίρι, απαντά στο τηλέφωνο στο γραφείο του. Αυτό όμως τελικά είναι το λιγότερο «εξωπραγματικό» από όσα συμβαίνουν σε αυτό το ελάχιστο κομμάτι της χώρας.

Αμετανόητα κομματόσκυλα

Βασίλης Χιώτης 
Την επόμενη εβδομάδα πρόκειται να κατατεθεί στη Βουλή, ένα από τα πιο σημαντικά νομοσχέδια για το μέλλον της χώρας και ιδίως για τις νέες γενιές της, που βλέπουν πια λύση μόνο στην μαζική μετανάστευση τους στο εξωτερικό. Μετά τη χαμένη ευκαιρία στην τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος, το υπουργείο Παιδείας αποπειράται να εκσυγχρονίσει τα ελληνικά πανεπιστήμια και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για πραγματικές σπουδές και στην Ελλάδα.

Κρίση παιδείας η κρίση της οικονομίας;

Γεώργιος Μπαμπινιώτης* 

Προσπαθώ να πω με όση δύναμη δημόσιας φωνής διαθέτω ότι η οικονομική κρίση που μαστίζει σήμερα τη χώρα μας είναι πριν και πάνω απ΄ όλα κρίση αρχών, κανόνων, αξιών και ιδανικών, κρίση υπεύθυνων πολιτών με αίσθηση υποχρεώσεων και δικαιωμάτων, κρίση σκεπτόμενων πολιτών με δυνατότητα εκτιμήσεως προσώπων και πραγμάτων, κρίση ήθους και ηθικής, κρίση ευαισθησίας κοινωνικής, κρίση πολιτικής σκέψεως με όραμα και πολιτικών με συνείδηση ευθύνης, με πείρα ζωής και αίσθηση τής πραγματικότητας, κρίση συναίσθησης τής ουσίας και τής σπουδαιότητας τού πολιτισμού και τής εν γένει καλλιέργειας τού ανθρώπου, κρίση θρησκευτικής πίστης, κρίση εμπιστοσύνης σε πρόσωπα και θεσμούς (στον δάσκαλο, στον δικαστή, στον ιερέα, στον γιατρό, στον πολιτικό, στον δημοσιογράφο, στον δημόσιο υπάλληλο), κρίση σύνεσης και ορθοφροσύνης, κρίση αυτογνωσίας, κρίση στοχασμού για το τι είναι σημαντικό στη ζωή, κρίση...

Η παιδεία και η υγεία ζητούν αλήθειες

Tου Νικου Γ. Ξυδακη

Παρακολουθούμε τις κλιμακούμενες προσπάθειες για συγχωνεύσεις σχολείων και νοσοκομείων και τις παράλληλα εκδηλωνόμενες αντιδράσεις καθηγητών, μαθητών, γονιών, τοπικών κοινωνιών. Οι υπουργικές ανακοινώσεις για μεταρρυθμίσεις και οι αντιδράσεις δεν συναντιούνται πουθενά. Η δημόσια διαβούλευση προφανώς διεξάγεται μεταξύ μερών, που είτε δεν ακούει ο ένας τον άλλον είτε σωπαίνουν και απλώς υφίστανται τις όποιες αλλαγές: κάποιοι δεν έχουν καν φωνή.