Takis: «Μαγνήτης» τέχνης και ανθρώπων
-
Πολίτης του κόσμου, καλλιτέχνης διεθνούς βεληνεκούς, με έργα που κοσμούν τα σπουδαιότερα μουσεία μοντέρνας τέχνης, ο γλύπτης Takis έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών χθες το πρωί, στο σπίτι του στο Γεροβουνό Αττικής. Ο σπουδαίος οραματιστής της κινητικής τέχνης και του μαγνητισμού έζησε την Κατοχή και τον διχασμό του Εμφυλίου, έφυγε στο εξωτερικό και παρέμεινε μέχρι το τέλος ασυμβίβαστος στη ζωή και στην τέχνη.
«Ο θεός δεν είναι για φόβο, ο θάνατος
δεν προκαλεί ανησυχία»: Αυτές ήταν οι δύο από τις τέσσερις αρχές που
πρόβαλε ο Επίκουρος με τη διδασκαλία του, και η φιλοσοφία του
–ηδονιστική και φυσιολατρική– παρηγορεί την υπαρξιακή αγωνία. Ο γλύπτης
Takis συνήθιζε να αυτοσυστήνεται ως «Eπικούρειος», αναζητούσε τα
ενεργειακά κέντρα του σώματος, πίστευε στη διαρκή ροή της ενέργειας και,
όπως ο αρχαίος φιλόσοφος, οραματιζόταν ένα σύμπαν άπειρο και αιώνιο.
Πνεύμα οξύ και ψυχή διονυσιακή, προβοκάτορας και προκλητικός μέχρι τα γεράματά του, αυτός ο αυτοδίδακτος «μάγος» που με τη γλυπτική του κατάφερε να «αιχμαλωτίσει» ένα φυσικό φαινόμενο –τον ηλεκτρομαγνητισμό– και να του δώσει εικαστική μορφή, πέθανε χθες σε ηλικία 94 ετών.
Είχε μια πλούσια και έντονη προσωπική ζωή. Είχε μια καλλιτεχνική σταδιοδρομία με διεθνείς τιμές. Αλλά πάνω απ’ όλα είχε το ταλέντο, την ευφυΐα και το σθένος να εμπνευστεί και να εκτελέσει ο ίδιος το σχέδιο της ζωής του. Ο Παναγιώτης Βασιλάκης, το φτωχό παιδί μιας πολυμελούς αθηναϊκής οικογένειας που έζησε δύο μεγάλους πολέμους και ανδρώθηκε στην εμφυλιακή Ελλάδα με έντονο κοινωνικό ενδιαφέρον, μετασχηματίστηκε σε έναν πολυσχιδή καλλιτέχνη που διάλεξε ο ίδιος το όνομά του και εκπροσώπησε την avant-guarde της εποχής του.
Πνεύμα οξύ και ψυχή διονυσιακή, προβοκάτορας και προκλητικός μέχρι τα γεράματά του, αυτός ο αυτοδίδακτος «μάγος» που με τη γλυπτική του κατάφερε να «αιχμαλωτίσει» ένα φυσικό φαινόμενο –τον ηλεκτρομαγνητισμό– και να του δώσει εικαστική μορφή, πέθανε χθες σε ηλικία 94 ετών.
Είχε μια πλούσια και έντονη προσωπική ζωή. Είχε μια καλλιτεχνική σταδιοδρομία με διεθνείς τιμές. Αλλά πάνω απ’ όλα είχε το ταλέντο, την ευφυΐα και το σθένος να εμπνευστεί και να εκτελέσει ο ίδιος το σχέδιο της ζωής του. Ο Παναγιώτης Βασιλάκης, το φτωχό παιδί μιας πολυμελούς αθηναϊκής οικογένειας που έζησε δύο μεγάλους πολέμους και ανδρώθηκε στην εμφυλιακή Ελλάδα με έντονο κοινωνικό ενδιαφέρον, μετασχηματίστηκε σε έναν πολυσχιδή καλλιτέχνη που διάλεξε ο ίδιος το όνομά του και εκπροσώπησε την avant-guarde της εποχής του.
