ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ. Afficher tous les articles

mardi 3 novembre 2015

Ποίηση - Συνέντευξη - Τίτος Πατρίκιος: «Αν δεν έχεις βιώματα να αποτυπώσεις, αυτά που γράφεις δεν έχουν αξία»



Τίτος Πατρίκιος: Στη ζωή μου κυριαρχεί η βαθμιαία απόρριψη των βεβαιοτήτων



Μάκης Προβατάς

Πατρίκιος Βαπτιστής ή Τίτος. Το 1943 ένα λογοτεχνικό περιοδικό δημοσίευσε το πρώτο ποίημά του με τίτλο «Αν βρεις». Στο ίδιο τεύχος υπήρχαν κείμενα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη και του Αιμίλιου Βεάκη. Με αντικειμενική βεβαιότητα είναι ο πιο σημαντικός εν ζωή έλληνας ποιητής. Εχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει πάρει πολλά σημαντικά βραβεία. Σπούδασε δικηγόρος, όμως ο Δικηγορικός Σύλλογος έκανε έφεση εις βάρος του ότι «δεν μπορεί κάποιος να ασκεί τη δικηγορία στις άδειές του από την εξορία». «Πολλοί λένε ότι έχουν συμμετάσχει στον ΕΛΑΣ, αλλά απολυτήριο από τον ΕΛΑΣ λίγοι έχουν» λέει ο ίδιος σήμερα. Εχει το γνήσιο φύλλο πορείας υπογεγραμμένο από τον «Νέστορα». Πλατύστομο, 6 Φεβρουαρίου 1945. «Μόλις πήρα το χαρτί έφυγα και πήγα με τα πόδια μέχρι τα Τρίκαλα. Mε τόση πεζοπορία μέσα στα βουνά, αργότερα έγινα ερασιτέχνης ορειβάτης».

lundi 2 mars 2015

Ποίηση - Συνέντευξη - Η κόρη της Κατερίνας Γώγου μιλάει για τη μητέρα της

Η κόρη της Κατερίνας Γώγου μιλάει για τη μητέρα της
 

Συνέντευξη στο Γιώργο Λαμπίρη

«Άρχισα να γέρνω σαν εκείνη την ιτιούλα
που σού `χα δείξει στη στροφή του δρόμου.
Και δεν είναι που θέλω να ζήσω.
Είναι το γαμώτο που δεν έζησα».
Οι στίχοι της Κατερίνας Γώγου, από την ποιητική συλλογή «Τρία Κλικ Αριστερά», έγραφαν τη συνέχεια. Η ηθοποιός, ποιήτρια, η αντισυμβατική των Εξαρχείων, είχε αποφασίσει. Απογοητευμένη από τους ανθρώπους, τους πολιτικούς, τα «θέλω» της που δεν πραγματοποιήθηκαν, αυτοκτόνησε στα 53 της.
Η μπέμπα, για τους φίλους της, είχε έντονη πολιτική δράση. Πέρασε από τον τροτσκισμό και την ΟΚΔΕ για να καταλήξει στον αναρχισμό. Διοργάνωνε συναυλίες και συγκεντρώσεις αλληλεγγύης για τους «συναγωνιστές» της αλλά και για πολιτικούς κρατούμενους.
Όπως λέει η κόρη της, Μυρτώ Τάσιου, η οποία «H Κατερίνα μοίραζε παντού την αγάπη της». Παράπονό της ότι δεν είχε όσο χρόνο θα ήθελε μαζί της.






lundi 2 septembre 2013

Ποίηση - Οι θάλασσες του Ανδρέα Εμπειρίκου




Μετέωρος

Στη χώρα που ανθούν στις αμμουδιές οι κόρες/ τ” άστρα ξυπνούν και φέγγουν άναυδα τη νύχτα/ στιλπνά σαν μουσαμάδες των ψαράδων/ ενώ τ” αστέρια της θαλάσσης πλησιάζουν/ πρώτα λευκά και σχεδόν άχρωμα/ έπειτα κόκκινα και ζωηρά/ με τα πλοκάμια των σφαδάζοντα/ για το εφήβαιον και για τα στήθη/ των νεανίδων. Ποιητής, πεζογράφος, ψυχαναλυτής, φωτογράφος, εισηγητής του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα ο Ανδρέας Εμπειρίκος, διότι περί του Εμπειρίκου πρόκειται, γεννιέται σαν σήμερα στα 1901 στη Βράιλα της Ρουμανίας.

dimanche 2 juin 2013

Ελληνική Ποίηση - Δον Κιχώτες


Τείνει.Το. Χέρι. Του. Προς. Ενα. Ράφι. Της. Βιβλιοθήκης. Σήματα. Μορς. Από. Εναν. Κόσμο. Βυθισμένο. Η. Κάθε. Λέξη. Μοναδική. Αξία. Δεύτερη. Εβδομάδα. Αφιέρωμα. Στο. Παραμύθι. Τείνω. Την. Χείρα. Ανοίγω. Ομήρου Μπεκέ (1886-1971). «Ο Δον Κιχώτης». Ποιήματα. Αθήνα. Εκδόσεις Καραβία. 1945. Μ' ένα σχέδιο. Του. Δον. Αγνώστου. Καλλιτέχνου. Ο. Δον. Τα. Πόδια. Σε. Διάσταση. Κρατάει. Ξίφος. Στο. Δεξί.

samedi 12 janvier 2013

Λογοτεχνία - 102 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Καββαδία

O Nίκος Καββαδίας στον ασύρματο ενός πλοίου 
O Nίκος Καββαδίας στον ασύρματο ενός πλοίου

Εκατόν δυο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη γέννηση του μεγάλου «ποιητή της θάλασσας» Νίκου Καββαδία, ο οποίος επηρέασε σημαντικά τόσο τη σύγχρονη Ελληνική ποίηση και λογοτεχνία, όσο και το ελληνικό τραγούδι.

samedi 29 décembre 2012

Ένας ποιητής του μεσοπολέμου

Ο αριστερός Λαπαθιώτης της πεζής ποίησης


 
ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ Δ. ΣΧΟΙΝΑ*

Ο ελληνικός μεσοπόλεμος, οριακή εποχή συλλογικών αδιεξόδων και ανατροπών, ευνοούσε, όπως συμβαίνει συνήθως σε μεταιχμιακές περιόδους, την αναζήτηση μιας ποίησης που θα μπορούσε να αφουγκραστεί τα σημεία των καιρών. Η λογοτεχνική μετασυμβολιστική γενιά του ελληνικού μεσοπολέμου αναθεώρησε τις καθιερωμένες ποιητικές συμβάσεις και προβληματίστηκε με τους όρους κατασκευής της ποιητικής γλώσσας, προκειμένου να αποδώσει το χάος και την αταξία του περιβάλλοντος κόσμου. Συμμεριζόμενος την αγωνία των ομοτέχνων του για την αναθεώρηση του ποιητικού λόγου, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης πειραματίστηκε με ποικίλες μορφές λόγου, αξιοποιώντας τις διαφορετικές δυνατότητες του εκάστοτε κειμενικού είδους το οποίο κατά καιρούς μετήλθε??? φαίνεται, όμως, πως βρήκε κυρίως στο πεζό ποίημα την λογοτεχνική του περιοχή: το σημείο όπου τέμνεται η πάσχουσα ποιητική συνείδηση με την υλικότητα του περιβάλλοντος κόσμου. Γι’ αυτό και σε όλο σχεδόν το διάστημα της λογοτεχνικής του ζωής ο Λαπαθιώτης είτε συνέγραφε νέα είτε επεξεργαζόταν παλαιότερα πεζά του ποιήματα, κείμενα ειδολογικώς ανυπάκουα, μεταξύ βαδίσματος και χορευτικής κίνησης.1

lundi 26 novembre 2012

Ελλάδα - Σε καιρούς χαλεπούς η ποίηση είναι μια απόδραση

Οι τρεις πρώτες συλλογές του κυκλοφόρησαν σε έναν τόμο και ο ποιητής μιλάει για το τι σημαίνει να γράφεις στην Αθήνα του 2012
Σε καιρούς χαλεπούς η ποίηση είναι μια απόδραση
«Ο ποιητικός λόγος είναι παρηγορητικός, αντίθετα από τον πολιτικό ή 
τον λόγο ορισμένων διανοουμένων, που είναι αμετροεπής, πληκτικός και 
ξύλινος» λέει ο Χριστόφορος Λιοντάκης



Μαρία Θερμού 
Πάνε 40 χρόνια τώρα που στην Αθήνα της χούντας ο νεαρός φοιτητής από το Ηράκλειο, φέρνοντας μαζί του τους μύθους του τόπου του, τις εικόνες από την εκρηκτική φύση της Κρήτης, το θάμπος για τις γραμμένες σε μια ακατάληπτη γλώσσα πέτρες που βρίσκονταν στους αγρούς, ακόμη και τα σημάδια των παιδικών του χρόνων, αποφάσιζε να εκδώσει την πρώτη ποιητική συλλογή του.

jeudi 15 novembre 2012

Γιώργος Σεφέρης - Ο ερωτόληπτος άντρας


 
Ο ερωτόληπτος άντρας
Ο Γιώργος Σεφέρης σε νεαρή ηλικία. Το πρώτο βιβλίο επάνω στο γραφείο του έχει τίτλο
«Ο μύθος του Δον Ζουάν»


Μάρη Θεοδοσοπούλου  
Ποιος θα φανταζόταν ποτέ πως γύρω από τον Σεφέρη, που θεωρούσαμε ότι γνωρίζουμε, θα πλεκόταν μια τόσο συναρπαστική βιογραφία, που θα αποκάλυπτε το φοβερό ερωτικό ταμπεραμέντο του ποιητή και τις άγνωστες πτυχές του διπλωμάτη, ερμηνεύοντας, βιογραφικώς και φροϋδικώς, ένα έργο κρυπτικό και δυσπρόσιτο. Λες και το άβατο του εργαστηρίου του Σεφέρη περίμενε, νοικοκυρεμένο εδώ και χρόνια, τον άνθρωπο που θα το πατούσε καταυγάζοντας τα σκότη του. Ως φαίνεται, διά βίου βασάνισαν τον Σεφέρη «οι λαχτάρες του σώματος». Μόλις έβδομη στο ερωτικό γαϊτανάκι έρχεται η Μαρώ και μάλιστα δεν είναι η τελευταία, χωρίς να μετρούμε τις «πεταλούδες» που δυστυχώς δεν άφησαν ίχνη.

vendredi 5 octobre 2012

Νικηφόρος Βρεττάκος - Ο αγρός των λέξεων


Ὁ ἀγρὸς τῶν λέξεων

Ὅπως ἡ μέλισσα γύρω ἀπὸ ἕνα ἄγριο
λουλοῦδι, ὅμοια κ᾿ ἐγώ. Τριγυρίζω
διαρκῶς γύρω ἀπ᾿ τὴ λέξη.
Εὐχαριστῶ τὶς μακριὲς σειρὲς
τῶν προγόνων, ποὺ δούλεψαν τὴ φωνή,
τὴν τεμαχίσαν σὲ κρίκους, τὴν κάμαν
νοήματα, τὴ σφυρηλάτησαν ὅπως
τὸ χρυσάφι οἱ μεταλλουργοὶ κ᾿ ἔγινε
Ὅμηροι, Αἰσχύλοι, Εὐαγγέλια
κι ἄλλα κοσμήματα.
Μὲ τὸ νῆμα
τῶν λέξεων, αὐτὸν τὸ χρυσὸ
τοῦ χρυσοῦ, ποὺ βγαίνει ἀπ᾿ τὰ βάθη
τῆς καρδιᾶς μου, συνδέομαι· συμμετέχω
στὸν κόσμο.
Σκεφτεῖτε:
Εἶπα καὶ ἔγραψα, «Ἀγαπῶ».

 Νικηφόρος Βρεττάκος (1912-1991)


Πηγή: http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/nikhforos_brettakos_poems.htm

lundi 6 août 2012

Ελλάδα - Κατερίνα Γώγου: «Καταραμένη» και επίκαιρη



Ενα ντοκυμαντέρ για την ασυμβίβαστη και αυτοκαταστροφική ποιήτρια που συνδέθηκε με την πλατεία Εξαρχείων και πέθανε στα 53 της χρόνια. Μιλάει ο σκηνοθέτης Αντώνης Μποσκοΐτης
 
Κατερίνα Γώγου: «Καταραμένη» και επίκαιρη
Στο «Κατερίνα Γώγου - Για την αποκατάσταση του μαύρου» η ηθοποιός
Λουκία Μιχαλοπούλου «πρωταγωνιστεί» ως μια γυναίκα 
που παραπέμπει στην Κατερίνα Γώγου






 
 


Γιάννης Ζουμπουλάκης
Τον Δεκέμβριο του 2008, ενώ η Αθήνα καιγόταν από τα επεισόδια που ξεκίνησαν μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια, ο σκηνοθέτης Αντώνης Μποσκοΐτης ανήκε στην ομάδα που μαζί με τους φοιτητές της Νομικής διοργάνωσε μια μεγάλη συναυλία κατά της αστυνομικής βίας στα Προπύλαια. Εκεί, ανάμεσα σε 18άρηδες και 20άρηδες, ο Μποσκοΐτης, 35 χρόνων τότε, είδε να κυκλοφορούν ποιήματα της Κατερίνας Γώγου.
Ακόμα και σήμερα στίχοι της Γώγου εξακολουθούν να είναι γραμμένοι στους τοίχους: «Στο μυαλό είναι ο στόχος... το νου σου... Ε!». «Είναι απίστευτο το πώς τα ποιήματα αυτής της γυναίκας που πέθανε το 1993 παραμένουν τόσο δημοφιλή στη νεολαία» λέει ο σκηνοθέτης. «Μαζί με το ποίημα του Μάνου Χατζιδάκι "Τα παιδιά με τα μαύρα μαντήλια", που αναπαράχθηκε από όλα τα μέσα και το Διαδίκτυο, ήταν και τα ποιήματα της Γώγου. Οι νέοι ανακαλύπτουν και αγαπούν την ποίησή της. Κάτι βρίσκουν σ' αυτήν. Κάτι τους αγγίζει».

mercredi 25 avril 2012

Μνήμες, όνειρα και τραύματα. Συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του Μάρκου Μέσκου

Μνήμες, όνειρα και τραύματα
«Χρώματα σε χαρτί» (2010), πίνακας του Μάρκου Μέσκου αφιερωμένος 
στη Ράνια, τη γυναίκα του ψυχιάτρου και φίλου του Μάριου Μαρκίδη




Βαγγέλης Χατζηβασιλείου
Ο δυνατός αέρας της ελευθερίας που πνέει στους ανοιχτούς χώρους, οι μαγικές και συνάμα μαγεμένες εικόνες του φυσικού τοπίου, αλλά και η ματωμένη, άσβεστη μνήμη της ιστορίας: αυτό είναι, νομίζω, το τρίπτυχο που ορίζει το ποιητικό έργο του Μάρκου Μέσκου, ο οποίος εκπροσωπεί μια από τις πιο ευδιάκριτες φωνές της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς - γενιά που έζησε τα παιδικά της χρόνια μέσα στην αντάρα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της εμφυλιακής σύγκρουσης.
Κοιτάζω τη δίτομη, συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του Μέσκου και σκέφτομαι ότι θα μπορούσαμε να χωρίσουμε την παραγωγή του σε δύο βασικές ενότητες. Η πρώτη ενότητα είναι και η χρονικά εκτενέστερη: ξεκινάει από το «Πριν από τον θάνατο» (1958) και ολοκληρώνεται με τους «Χαιρετισμούς» (1995). Η δεύτερη ενότητα έχει ως αφετηρία της το «Ψιλόβροχο» (2000) και κλείνει με το σχετικά πρόσφατο «Στον ενικό και πληθυντικό ψίθυρο» (2009).

vendredi 9 mars 2012

θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι / κώστας ουράνης




Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
μες την κρύα μου κάμαρα όπως έζησα: μόνος
στη στερνή αγωνία μου τη βροχή θε ν' ακούω
και τους γνώριμους θόρυβους που σκορπάει ο δρόμος.

Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
μέσα σ' έπιπλα ξένα και σε σκόρπια βιβλία,
θα με βρουν στο κρεβάτι μου, θε να 'ρθει ο αστυνόμος,
θα με θάψουν σαν άνθρωπο που δεν είχε ιστορία.

Απ' τους φίλους που παίζαμε πότε πότε χαρτιά,
θα ρωτήσει κανένας τους έτσι απλά: «Τον Ουράνη
μην τον είδε κανείς; Έχει μέρες που χάθηκε...».
Θ' απαντήσει άλλος παίζοντας: «Μ' αυτός έχει πεθάνει!».

Μια στιγμή θ' απομείνουνε τα χαρτιά τους κρατώντας,
θα κουνήσουν περίλυπα και σιγά το κεφάλι
θε να πουν: «Τι 'ναι ο άνθρωπος! Χθες ακόμα εζούσε...»
και βουβοί στο παιχνίδι τους θα βαλθούνε και πάλι.

Κάποιος θα 'ναι συνάδελφος στα «ψιλά» που θα γράψη
πως «προώρως απέθανεν ο Ουράνης στην ξένην,
νέος γνωστός εις τους κύκλους μας, κάποτε είχε εκδώσει
μια συλλογή ποιήματα πολλά υποσχομένην».

Κι αυτή θα 'ναι η μόνη του θανάτου μου μνεία.
Στο χωριό μου θα κλάψουνε μόνο οι γέροι γονιοί μου
και θα κάνουν μνημόσυνο με περίσσιους παπάδες,
όπου θα' ναι όλοι οι φίλοι μου - κι ίσως ίσως οι οχτροί μου.

Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
σε μια κάμαρα ξένη, στο πολύβοο Παρίσι
και μια Καίτη, θαρρώντας πως την ξέχασα γι' άλλην,
θα μου γράψει ένα γράμμα - και νεκρό θα με βρίσει..