ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΕΥΡΩΠΗ-ΚΡΙΣΗ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΕΥΡΩΠΗ-ΚΡΙΣΗ. Afficher tous les articles

dimanche 3 novembre 2013

Ποιος είπε ότι η Ευρώπη βγαίνει από την κρίση;

 
Γιώργος ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

«Η αισιοδοξία ότι η κρίση στην Ευρωζώνη φτάνει στο τέλος της είναι λανθασμένη», είναι η εκτίμηση που κάνει ο Βόλφγκανγκ Μίνχαου, σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο φύλλο των Financial Times της περασμένης Δευτέρας -στο οποίο τονίζει, εκτός των άλλων, ότι «η έκταση της απαιτούμενης προσαρμογής είναι απίστευτα μεγάλη και το ΔΝΤ δεν πιστεύει πως μπορεί να γίνει». «Η κατάσταση που επικρατεί απέχει πολύ από το σημείο ισορροπίας.

mercredi 17 octobre 2012

Το «μεγάλο παζάρι» της Ευρώπης άρχισε να καταρρέει...

Της Ζέζας Ζήκου
H κρίση χρέους διχάζει τους Ευρωπαίους ηγέτες και ενσπείρει διχόνοια στους κόλπους της Ευρωζώνης. Αλλά η ιθύνουσα τάξη συνεχίζει να εμφανίζεται ολοένα και πιο γελοία, καθώς το Βερολίνο και όχι οι Βρυξέλλες θα αποφασίσει για το μέλλον των υπερχρεωμένων κρατών–μελών της Ευρωζώνης. Λόγω της οικονομικής υπεροχής και του κύρους της, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής στην Ευρωπαϊκή Ενωση κι έτσι το δικαίωμα άσκησης βέτο τής προσδίδει τεράστια δύναμη.

mardi 7 août 2012

Νόαμ Τσόμσκι - Στόχος της τρόικας οι κοινωνικές παροχές


Συνέντευξη του διάσημου καθηγητή στην «Tagesspiegel»
Ν. Τσόμσκι: Στόχος της τρόικας οι κοινωνικές παροχές




«Αυτοκτονική» χαρακτηρίζει την ευρωπαϊκή πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης ο διάσημος αμερικανός γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκι σε συνέντευξή του που δημοσιεύει η γερμανική εφημερίδα «Der Tagesspiegel».

Ο καθηγητής του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) εκφράζει τη ρηξικέλευθη άποψη ότι κεντρικός στόχος της πολιτικής λιτότητας που εφαρμόζεται δεν είναι η δημοσιονομική εξυγίανση, όπως επικαλούνται οι κυβερνήσεις, αλλά η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, όπου εξακολουθεί να λειτουργεί ακόμη στην Ευρώπη.

Το μήνυμα της Shell στη Μέρκελ !

Η είδηση που μεταδόθηκε από τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, θέλει τη Shell, μια από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες πετρελαιοειδών, να μεταφέρει τα διαθέσιμά της, περίπου 15 δισ. στερλίνες, από την «ανασφαλή» Ευρώπη στην ασφαλέστερη Αμερική, φανερώνει τις διαστάσεις που λαμβάνει η κρίση χρέους της ευρωζώνης.



 

jeudi 26 juillet 2012

Πέτρος Μάρκαρης - Ο Μονταλμπάν περιγράφει πού οδήγησε αυτό το μοντέλο της «ανάπτυξης» την Ισπανία και εμάς


 

Του Πέτρου Μάρκαρη

Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν έγραψε τις «Θάλασσες του Νότου» το 1979, τέσσερα χρόνια μετά τη μετάβαση της Ισπανίας από το καθεστώς του Φράνκο στη Δημοκρατία. Το μυθιστόρημα είναι χτισμένο πάνω στον επιχειρηματία Κάρλος Στούαρτ Πεδρέλ, ο οποίος ωφελήθηκε πλουσιοπάροχα από το καθεστώς του Φράνκο. Παρά την έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα και την οικονομική επιτυχία του, ο Πεδρέλ έχει, ωστόσο, ένα ρομαντικό όνειρο ζωής: να ταξιδέψει στις Θάλασσες του Νότου, δηλαδή σε εκείνο το κομμάτι του Ειρηνικού Ωκεανού, νότια του Παναμά, το οποίο καλύπτει επίσης την Πολυνησία και την Ωκεανία, ανατολικά της Αυστραλίας.

samedi 14 juillet 2012

Ευρώπη χωρίς βηματισμό




Του Νίκου Γ. Ξυδάκη
H ύφεση και η ανεργία, που τόσο δοκιμάζουν τους Ελληνες, απειλούν πλέον με κοινωνικές ρήξεις και τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Η κοινωνικοπολιτική κρίση προβάλλει με άλλοτε άλλη σφοδρότητα σε χώρες τόσο διαφορετικές όσο η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, ακόμη και στην ηγεμονική Γαλλία, όπως φάνηκε με την απόφαση της Πεζώ-Σιτροέν για οκτώ χιλιάδες απολύσεις.
Στη φιλειρηνική Ισπανία η τεράστια ανεργία αντιμετωπίζεται με επιπλέον λιτότητα και πλαστικές σφαίρες κατά των απεργών ανθρακωρύχων της Αστούριας. Η κλιμάκωση βίας ειδικά στην Αστούρια θυμίζει στους Ισπανούς ότι από εκεί ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος το 1934, και εκεί η φρανκική δικτατορία προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταστείλει βίαια την πρώτη μεταφρανκική γενική απεργία το 1962.

mardi 3 juillet 2012

Η Μεγάλη Χίμαιρα της Ευρώπης


Paul Krugman
Διάβασα τους τελευταίους μήνες αρκετές αισιόδοξες εκτιμήσεις για τις προοπτικές της Ευρώπης. Παραδόξως, όμως, καμιά από αυτές τις εκτιμήσεις δεν στηρίζεται στην άποψη πως η υπαγορευμένη από τους Γερμανούς συνταγή της λύτρωσης μέσω των «βασανιστηρίων» έχει οποιαδήποτε ελπίδα να αποδώσει. Αντιθέτως, η αισιοδοξία τους βασίζεται στην άποψη ότι μια αποτυχία - και συγκεκριμένα η διάλυση της ευρωζώνης - θα ήταν τόσο καταστροφική για όλους, περιλαμβανομένων των Γερμανών, ώστε η προοπτική αυτή θα αποδειχθεί αρκετή για να κινητοποιήσει τους Ευρωπαίους ηγέτες να κάνουν ό,τι χρειάζεται για να σώσουν την παρτίδα.

Εύχομαι αυτό το επιχείρημα να αποδειχθεί σωστό. Όμως κάθε φορά που διαβάζω κάτι σχετικό, το μυαλό μου πηγαίνει στον Νόρμαν Άνγκελ.

dimanche 10 juin 2012

Τζογαδόροι και "προφήτες" οικονομολόγοι μιλούν για διάλυση της Ευρωζώνης

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Ευρωπαϊκή κρίση χωρίς τέλος

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη
Φωτογραφία

  Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στην Ευρωζώνη, τόσο στην Ελλάδα όσο και την Κύπρο οι πολιτικές ελίτ ασχολούνται με τη μικροπολιτική και την επιβίωση των κομματικών πελατειακών τους μηχανισμών, χωρίς να αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των καιρών

 
Κάθε μέρα που περνά η κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση χειροτερεύει. Το ευρώ έχει κατρακυλήσει στα πιο χαμηλά επίπεδα των τελευταίων δύο χρόνων και οι τράπεζες κάποιων χωρών της Ευρωζώνης αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα ανακεφαλαίωσης. Η Ουάσιγκτον ανήσυχη πιέζει τους Ευρωπαίους να πάρουν μέτρα επειδή ασφαλώς η ευρωπαϊκή κρίση έχει αντίκτυπο και στις ΗΠΑ και κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα την όποια ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας. Ανησυχία όμως εκφράζει και το Πεκίνο για την ευρωπαϊκή κρίση, καθώς τελευταία δεν φαίνεται να πηγαίνουν όλα ρόδινα με την κινεζική οικονομία. Ανησυχία βέβαια εκφράζουν και άλλες χώρες, ιδιαίτερα τα μέλη της G20. Διότι ασφαλώς αν τα πράγματα χειροτερέψουν ακόμη περισσότερο στην Ευρώπη, υπάρχει κίνδυνος για σοβαρές αναταράξεις στο όλο πλανητικό οικονομικό σύστημα. Με την ευκαιρία αυτή παρουσιάζονται και διάφοροι «προφήτες» οικονομολόγοι που μιλούν για διάλυση της Ευρωζώνης, εγκατάλειψη του ευρώ και επάνοδο στα εθνικά νομίσματα. Πίσω από τους «προφήτες» αυτούς κρύβονται κατά κανόνα οι επιτήδειοι τζογαδόροι των αγορών που παραμονεύουν για να αποκομίσουν τεράστια κέρδη από μια τυχόν κατάρρευση του ευρώ.
Η κρίση με τις ισπανικές τράπεζες ανέδειξε το πρόβλημα του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας-ΕΚΤ, η οποία θα έπρεπε, αν ενεργούσε στο πλαίσιο ενός ομοσπονδιακού συστήματος, να στηρίξει τις τράπεζες των χωρών που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Άλλωστε οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν, ουσιαστικά από τους Γερμανούς, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την εμποδίζουν να διαδραματίσει τον ρόλο που της ανήκει για την οικονομική ανάπτυξη της Ευρωζώνης. Θα μπορούσε δηλαδή η ΕΚΤ να διαδραματίσει ανάλογο ρόλο που διαδραματίζει η αμερικανική κεντρική τράπεζα, η Federal Reserve, όπως και να προχωρήσει στην δημιουργία του ευρωομολόγου για την αντιμετώπιση των κερδοσκόπων.

vendredi 30 décembre 2011

Ευρώπη - Η κρίση απειλεί το κράτος πρόνοιας

Καταρρέουν τα κοινωνικά μοντέλα που εφαρμόστηκαν 
μετά τον Β' Παγκόσμιο
Η κρίση απειλεί το κράτος πρόνοιας


Η κρίση στην ευρωζώνη και τα μέτρα λιτότητας, που ανακοινώνονται από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, θα τσακίσουν τα κοινωνικά μοντέλα που εφαρμόστηκαν μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα οποία θα πρέπει πλέον να προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις για να μπορέσουν να επιβιώσουν, υποστηρίζουν ευρωπαίοι οικονομολόγοι.

dimanche 30 octobre 2011

Οι πολιτικές ελίτ έχουν την τάση να αντιμετωπίζουν την κρίση περισσότερο σαν θεομηνία και λιγότερο ως αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι αγορές

Η πολιτική ρίζα της οικονομικής κρίσης επανέρχεται στο προσκήνιο
Του Σταυρου Λυγερου
Αέρας αισιοδοξίας πνέει στην Ευρώπη μετά την απόφαση της συνόδου κορυφής, αλλά η πραγματικότητα είναι πιο σκοτεινή από όσο παρουσιάζεται. Η διαγραφή μέρους του ελληνικού χρέους δεν είναι όση απαιτείται για να το καταστήσει εξυπηρετήσιμο, αλλά αποτελεί βάση για να πατήσει μια σφαιρική πολιτική ανάταξης της ελληνικής οικονομίας. Το κρίσιμο ζήτημα είναι ότι η παρούσα κυβέρνηση και ευρύτερα το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα φαίνονται ότι δεν έχουν ούτε τις πολιτικές προϋποθέσεις, αλλά ούτε και την εμπιστοσύνη της κοινωνίας για να διεκπεραιώσουν αυτή την αποστολή. Με άλλα λόγια, η πολιτική ρίζα της οικονομικής κρίσης επανέρχεται με ένταση στο προσκήνιο.
Το ευρωπαϊκό ιερατείο προσπαθεί να αποτρέψει την ανεξέλεγκτη κατάρρευση της Ελλάδας, επειδή έχει συνείδηση ότι μια τέτοια εξέλιξη θα συμπαρέσυρε σε μεγάλο βαθμό την Ευρωζώνη. Η ελληνική κρίση είναι συστημικός κίνδυνος, επειδή αποτελεί την ακραία έκφραση της κρίσης του ευρώ. Και αυτή η κρίση δεν είναι ούτε εξωγενής ούτε συγκυριακή. Είναι σε μεγάλο βαθμό προϊόν της παγκοσμιοποίησης.

dimanche 16 octobre 2011

Η κρίση της Ευρωζώνης

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ
Ευρωπαϊκή κρίση
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη
Φωτογραφία
Φωτογραφία
Μια ρευστή κατάσταση επικρατεί στην Ευρώπη και ειδικά στην Ευρωζώνη τις τελευταίες μέρες. Οι αγορές με τη νεοφιλελεύθερη λογική τους υπαγορεύουν το μέλλον σε μια στιγμή που οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ αποδεικνύονται κατώτερες των περιστάσεων. Πρόκειται επί της ουσίας για μια μεγάλη κρίση που περνά η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση με κίνδυνο να παρασύρει μαζί της την παγκόσμια οικονομία. Η αδυναμία Γάλλων και Γερμανών να καταλήξουν σε μια συμφωνία για την αντιμετώπιση της κρίσης μετά την τελευταία συνάντηση ΣαρκοζίΜέρκελ, προκαλεί ανησυχίες, ο απόηχος των οποίων φτάνει μέχρι την Ουάσιγκτον, το Τόκιο, το Πεκίνο και τη Μόσχα. Ο λόγος είναι γιατί όλοι φοβούνται ένα ντόμινο που θα παρασύρει τους πάντες. Είναι γι’ αυτό το λόγο που οι Αμερικανοί πιέζουν έντονα τους Ευρωπαίους να πάρουν άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Το ίδιο κάνουν, περισσότερο διακριτικά και οι άλλοι μεγάλοι της παγκόσμιας οικονομίας. Αυτό που απειλείται περισσότερο είναι το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Εξαιτίας της κρίσης χρέους οι ευρωπαϊκές τράπεζες δυσκολεύονται να αντλήσουν ρευστότητα από τις αγορές. Για να ξεπεραστούν τα προβλήματα θα πρέπει να ενισχυθούν τα κεφάλαιά τους με σημαντικά ποσά όπως έγινε και στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν πρωτάρχισε η κρίση το 2008. Γίνεται λόγος για 100 δισ. ευρώ.