Το
Μεταναστευτικό είναι ένα από τα προβλήματα που κατατρύχουν την Ευρώπη τα
τελευταία χρόνια. Οι τελευταίες τοποθετήσεις του Ντόναλντ Τουσκ,
Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που έθεσε θέμα κατάργησης της
υποχρεωτικής κατανομής των προσφύγων με επιστολή του στους ηγέτες των
κρατών-μελών της Ε.Ε., πυροδότησαν έντονες αντιδράσεις και συζητήσεις. Ο
Τουσκ επέκρινε το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για θέσπιση μόνιμου
μηχανισμού κατανομής των προσφύγων, που φτάνουν κυρίως στην Ιταλία και
την Ελλάδα, βάσει υποχρεωτικών ποσοστώσεων. Πολωνός ο ίδιος, συντάσσεται
ουσιαστικά με την ξενοφοβική πολιτική της χώρας του και των άλλων χωρών
του Βίσεγκραντ – Ουγγαρία, Τσεχία και Σλοβακία– που δεν θέλουν να
αναλάβουν τα βάρη της μεταναστευτικής κρίσης. Ο Τουσκ όμως είναι και ο
άνθρωπος του Βερολίνου και δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς ότι ενεργεί
χωρίς το πράσινο φως του. Είναι πολύ πιθανόν τόσο η Μέρκελ, αλλά ακόμη
και οι Σοσιαλδημοκράτες, να θέλουν να αποδεσμευτούν από μια πολιτική που
πιστεύουν ότι τους έβλαψε στις πρόσφατες εκλογές. Κι ας δηλώνει επίσημα
το Βερολίνο ότι διαφωνεί. Ίσως για τα προσχήματα. Είναι γεγονός ότι με
το Μεταναστευτικό-Προσφυγικό, οι αντοχές της Ευρώπης δοκιμάζονται. Η
κρίση αναδεικνύει τις αδυναμίες της και αναβιώνει τα ένστικτα του
ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Στην ουσία δεν πρόκειται πια για
μεταναστευτική κρίση αλλά για προσφυγική, με την έξοδο χιλιάδων ανθρώπων
που κινδυνεύει η ζωή τους στις ίδιες τους τις χώρες.
