Μάρη Θεοδοσοπούλου
Ως Ετος Θεοτοκά δεν
κατοχυρώθηκε τελικά το 2005, όπως υποθέταμε πέρυσι τέτοιον καιρό
παρουσιάζοντας τη δίτομη «Βιβλιογραφία Γιώργου Θεοτοκά» (University
Studio Press). Αλλωστε, ούτε κανένας άλλος πνευματικός άνθρωπος
τιμήθηκε, αφού τα επετειακά έτη, που ξεκίνησαν με τυμπανοκρουσίες,
απέβησαν ένας ακόμη πολιτισμικός θεσμός πρόωρα φυλλορροήσας. Πάντως, το
έργο του Θεοτοκά εντός του 2005 τακτοποιήθηκε περαιτέρω, με την προσθήκη
μιας ακόμη συναγωγής κειμένων του από τα διάσπαρτα σε εφημερίδες και
περιοδικά μιας 40ετίας. Οσο για την αναμενόμενη, κατά τα ειωθότα σε
ιστορικές χρονολογίες, επανεκτίμηση του έργου του, δεν φαίνεται ότι θα
γίνει στο εγγύς μέλλον. Το παράξενο στην περίπτωση του Θεοτοκά ή και του
Τερζάκη είναι ότι μελετητές και κριτικοί που καταπίνουν πλείστα όσα
αναιμικά σύγχρονα μυθιστορήματα, διυλίζουν τα βιβλία τους, επιμένοντας
στο αίολο ερώτημα κατά πόσον διαβάζονται σήμερα.