Ο εικοσιεπτάχρονος Πακιστανός
Σαχτζάτ Λούκμαν έκλεισε το δρόμο με το ποδήλατό του στον
εικοσιεννιάχρονο πυροσβέστη με το σκούτερ, αυτός του επιτέθηκε φραστικά
και ο Πακιστανός τού ζήτησε το λόγο (ίσως είπε και καμιά καινούργια
ελληνική λέξη, ποιος ξέρει) κι έγινε το κακό! «Δεν είμαι ρατσιστής»,
είπε ο δράστης (μέσω του δικηγόρου του), «αναλαμβάνω τις ευθύνες που μου
αναλογούν».
Εγώ τους πυροσβέστες τούς ήξερα από το σινεμά! Τους έχω δει να ορμάνε με την κάνουλα στα κτήρια, ν' ανεβαίνουν με σκάλες στις στέγες, να πέφτουν με την πλάτη πάνω σε πόρτες που καταρρέουν, να χάνονται στις φωτιές και να εμφανίζονται καπνισμένοι σώζοντας ζωές!
Δεν είδα ακόμη τη φωτογραφία του, διάβασα, όμως, πως έβγαλε μαχαίρι-«πεταλούδα» και θυμήθηκα την αχερόντεια πεταλούδα ή Acherontia atropos, την πεταλούδα με τη νεκροκεφαλή στα φτερά, που ακόμη και σε ταινίες έχει πρωταγωνιστήσει, όπως στη «Σιωπή των αμνών», όπου ο δολοφόνος τοποθετούσε προνύμφες στο στόμα των θυμάτων του.
Το φαντάζομαι το θύμα: ένας χαρούμενος μικρός Βούδας πάνω στο ποδήλατο (είδα τη φωτογραφία του στην εφημερίδα), όμορφος, με μεγάλα μαύρα μάτια, καλοσχηματισμένα χείλη, σπαστά μακριά μαλλιά και μελαψό πρόσωπο.
Εφυγε στις 2.30 τα χαράματα από το Περιστέρι την παγωμένη Πέμπτη στις 17 Ιανουαρίου, που ο άνεμος ξήλωνε τις τέντες (έριξε κάτω και την «προϊστορική» μου φτέρη, που με προστατεύει από τα κακά πνεύματα), να πάει στα Πετράλωνα να ξεφορτώσει πορτοκάλια.
Εκεί τον πέτυχε ο Χάρος μεταμφιεσμένος σε πυροσβέστη και τον «έστειλε» στην κοιλάδα των νεκρών του Ινδού ποταμού!