Μια ελληνίδα του 18ου αιώνα

Ελισάβετ Μουτζαν - Μαρτινεγκου: Η αυτοβιογραφούμενη γυναίκα

Των Νικολέττα Δανιά και Μαρίνα Κασούνη

Η Ελισάβετ Μουτζάν Μαρτινέγκου ξεχώρισε για τη μεγάλη της αγάπη για τα γράμματα και τη μάθηση, την διαύγειά της, τη στάση της απέναντι στη ζωή και ως προς την ισότητα των δύο φύλων.

Η Ελισάβετ Μουτζάν - Μαρτινέγκου είναι μία από τις πρώτες Ελληνίδες συγγραφείς. Έζησε και μεγάλωσε στη Ζάκυνθο τον 18ο αιώνα. Ξεχώρισε για τη μεγάλη της αγάπη για τα γράμματα και τη μάθηση, τη διαύγειά της, τη στάση της απέναντι στη ζωή και ως προς την ισότητα των δύο φύλων. Το γνωστότερο έργο της είναι η Αυτοβιογραφία της, στην οποία η συγγραφέας εκφράζει μία μορφή διαμαρτυρίας που αφορά στην ανδροκρατική κοινωνία της εποχής.
Γεννιέται το 1801, στο αρχοντικό της οικογένειας, κοντά στην πλατεία του Αγίου Παύλου στη Ζάκυνθο. Ανατρέφεται και μεγαλώνει μέσα σε ανδροκρατούμενη πατριαρχική οικογένεια και κοινωνία, γράφοντας η ίδια αργότερα: «Το σπίτι μας είχε (καθώς κι έχει ακόμα) εκείνον το παλαιόν βάρβαρον και αφύσικον ήθος, όπου θέλει ταις γυναίκαις ξεχωρισμέναις από την ανθρώπινην εταιρίαν.» Και ακόμη σχετικά θα σημειώσει: «Εις όλην την Ευρώπην είναι ελευθερία εις ταις γυναίκας, και το βάρβαρον ήθος της Ζακύνθου, όπου βαστά ταις κοπέλλαις κλεισμένες, είναι από όλους μισητόν».

Slut walks, ένα νέο κίνημα

Σκέψεις σχετικά με τη νέα μόδα των slut walks

Sluts· και το χαίρονται. (REUTERS/Olivia Harris)

Μαρία Χαραμή

Την άνοιξη, ένας αξιωματικός της αστυνομίας του Τορόντο, συμβούλεψε μιαν ομάδα μαθητριών του κολεγίου πως αν θέλουν να αποφύγουν σεξουαλικές επιθέσεις, πρέπει να ντύνονται λιγότερο άσεμνα. Και εγεννήθη το κίνημα Slutwalks. Με γεια σας! Θυμωμένες κοπέλες και άνδρες περιοδεύουν 70 πόλεις με τα εσώρουχά τους. Σαν sluts. Μεγάλη πλάκα!

Το άρθρο της Rebecca Traister, στους New York Times, ισορροπημένο, καλογραμμένο, εξαιρετικό. Και ο τίτλος επίσης σωστός: «Κυρίες, έχουμε θέμα».

Φεμινισμός για την Aριστερά

 Της Χρυσάνθης Χειμώνα

Ακαδημαϊκές αναλύσεις σχετικά με τη σύμπλευση των αναφερθέντων κινημάτων υπάρχουν πολλές και το συγκεκριμένο άρθρο δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να τις υποκαταστήσει. Θίγει όμως την αναγκαιότητα να επανέλθει ως κουβέντα στον χώρο της αριστεράς πρωτίστως, η ανάλυση που βάζει στο τραπέζι τη γυναικεία οπτική και την κάνει πράξη. Σύμφωνα με την Anja Meulenbelt (Φεμινισμός και Σοσιαλισμός, εκδόσεις Λιβάνη), είναι αναγκαία η σύνδεση σοσιαλισμού και φεμινισμού για πρακτικούς λόγους. Από αυτό μπορεί να βγει μια στρατηγική ενσωματωμένη στον αριστερό χώρο που να υπολογίζει μακροπρόθεσμα όλες τις πλευρές της ζωής των γυναικών.

Τέτοια στρατηγικά παραδείγματα αφορούν την ανεξάρτητη οικονομική ύπαρξη των γυναικών και την ισότιμη κατανομή των ρόλων στην οικογένεια. Κι επειδή ειδικά στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού επενδύονται ελάχιστα χρήματα στις κοινωνικές υπηρεσίας και δομές, η ζωή στην οικογένεια και στην ατομική κατανάλωση φαίνεται «πλουσιότερη», πιο άνετη και εύκολη. Αιτήματα που έχουν διατυπωθεί αφορούν και την πολεοδομία, ώστε οι κατοικίες να προωθούν δομικά τη συνεργασία και τις συλλογικές μορφές ζωής, παρά αυτές της απομόνωσης.