Η λεγόμενη κυπριακή αριστερά, βρήκε μια ιστορική ευκαιρία για να αναλάβει πριν τέσσερα και πλέον χρόνια τη διακυβέρνηση της χώρας, προσφέροντας στον τόπο προοπτικές και απέτυχε

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Έγινε ο απολογισμός της διακυβέρνησης 

Μια αποτυχία που κινδυνεύει 

να φέρει πίσω τη Δεξιά

Του Κώστα Βενιζέλου

Η ΑΠΟΦΑΣΗ του Δημήτρη Χριστόφια να μην επαναδιεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας, ήταν αναμενόμενη. Το κλίμα στην κοινωνία καθόρισε το τοπίο προ πολλού, πλην όμως επιχειρήθηκε στο κυβερνητικό στρατόπεδο να εξαντλήσουν κάθε δυνατότητα που υπήρχε για ανατροπή των δεδομένων. Οι δημοσκοπήσεις δεν άφηναν τον Πρόεδρο να ξεκολλήσει από ποσοστά, τα οποία ουσιαστικά προσγείωναν ανώμαλα αισιόδοξους υπολογισμούς για τις προεδρικές εκλογές του 2013.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ξεκίνησε έχοντας όλα τα δεδομένα υπέρ του. Στήριξη από το σύνολο σχεδόν των πολιτικών δυνάμεων.
Με πολλές «καλές συστάσεις» για τους εν δυνάμει μεσολαβητές. Παρουσιάσθηκε ως «ο Πρόεδρος της λύσης» θεωρώνταςπως είτε με ένα… «μαγικό ραβδί» είτε με τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις με τον Ταλάτ, θα μπορούσε το Κυπριακό να λυθεί. Χθες στη δήλωσή του, παρέπεμψε και σωστά στην Τουρκία για τη μη λύση.

Δεν διεκδικεί δεύτερη θητεία ο Χριστόφιας και ο Καρογιάν ψάχνει καρέκλα

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Κύπρος : Του πολιτικαντισμού το κάγκελο

Μια απόφαση που κρύβει πολλά παρασκήνια

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Είναι θετικό το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανακοίνωσε την απόφασή του να μην επαναδιεκδικήσει την προεδρία, παρότι πολλοί ξένοι του λένε ότι δεν μπορούν να σκεφτούν την Κύπρο χωρίς τον ίδιο. Η εκκρεμότητα δεν θα πρόσφερε τίποτε στην πολιτική ζωή και θα δυσκόλευε πάρα πολύ τις όποιες άλλες επιλογές θα ήθελε να αξιοποιήσει το ΑΚΕΛ. Από την άλλη, όμως, το ανακοίνωσε με τρόπο, που δημιουργεί την (εσφαλμένη φυσικά) εντύπωση ότι ο Πρόεδρος παρέδωσε ήδη την εξουσία, ενώ εκκρεμούν ακόμα δέκα μήνες για τη λήξη της θητείας του. Κι αυτό δεν είναι καλό για την ομαλή λειτουργία του κράτους.

Οι πολιτικάντηδες της Κύπρου

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Τρία νομοσχέδια και μια μεγάλη κοροϊδία

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ του Φόρου Εισοδήματος έστειλε επιστολή στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Ελέγχου, όπου ανάμεσα σε πολλά άλλα επικρίνει και τη Βουλή γιατί δεν ψήφισε τρία νομοσχέδια που θα βοηθούσαν το τμήμα να πατάξει τη φοροδιαφυγή και να εισπράξει πέραν των €400 εκατομμυρίων. Χτες η επιστολή του έγινε θέμα στις εφημερίδες και από το πρωί άρχισε ένας νέος πόλεμος δηλώσεων.

Στην Κύπρο την αέρινη την μακαρία γη...

Δοξάζω τ’ όνομάν του

ΤΕΛΙΚΑ,θα τρελαθούμε όλοι σε αυτό τον τόπο. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συμπεριφέρεται σαν Αρχιεπίσκοπος και ο Αρχιεπίσκοπος σαν Πρόεδρος. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κάθε τρεις και λίγο επικαλείται το Θεό και μόλις προχθές μας είπε (πού να μην έσωνα να τον ακούσω), «τελικά υπάρχει Θεός». Ποιος Θεός ρε σύντροφε; Με ποιου την άδεια ανέτρεψες με τρεις λέξεις τη μαρξιστική λενινιστική και γενικότερα υλιστική φιλοσοφία; Εντάξει, για χάρη συζήτησης,ας πούμε (υποθετικά μιλάμε) ότι υπάρχει Θεός. Αριστερός Πρόεδρος υπάρχει; Καλά, αν είναι να σηκωθεί η πίεση σου το αποσύρω. Συμφωνώ, υπάρχουν πολλοί αριστεροί που έχουν φίλους τη Μέρκελ, τον Σαρκοζί και τον Μπερλουσκόνι, δεν το αρνιέμαι αλλά εσύ έκανες τον Μιχάλη Παπαπέτρου να μοιάζει αριστεριστής μπροστά σου. Δοξάζω το όνομαν του Μαρξ επιτέλους! Άσε που κάθε λίγο σταυροκοπιέσαι. Μια τα Χριστούγεννα, μια το πάτερ ημών (α ρε Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς -κατά κόσμον Στάλιν- πού είσαι;) μια τη υπερμάχω στατηγώ (όχι, ψέματα δεν έκανε αναφορά στην Πραξούλα)
μια το «Δι’ ευχών των Αγίων ημών» (άγιε Βελουχιώτη μου και άγιε Τσε) θα υποστώ εγκεφαλικό.