Γ. Σέρτης
ΑΛΛΟ ένα -από τα
πολλά- θλιβερό θέαμα των ημερών μας, στο συνήθές μας άθλημα: Της υποκρισίας:
— Ουου, Κύριε ελέησον! Μα γίνονται τέτοια
πράγματα;
Μετά των πολλών,
και εκείνοι που -από καιρό- είχαν και τη νομοθετική και την πολιτικο-κομματική
εξουσία ανακοπής της σκόπιμης σύγχυσης του δημόσιου με το κομματικό ταμείο, και
των ημικρατικών ταμείων με τα οικογενειακά τους πορτοφόλια.
Δικαιολογημένα
υπενθυμίζει ο Π. Θεοχαρίδης στα σχετικά -εδώ και τρία χρόνια- δημοσιεύματά του.
Δικαιολογημένα
αισθανόμαστε οργή όσοι -εδώ και έξι χρόνια- περιγράφαμε με συγκεκριμένες
αναφορές την... καταβόθρα του ΤΕΠΑΚ.