Νίκος Τόκας
Προς συμπολίτες
μας, απορία: Πώς τα καταφέραμε, βρε αδέλφια, και μετατραπήκαμε σε μια
δυστυχισμένη και αναξιοπαθούσα οικογένεια, απένταροι και χωρίς κανένα μέλλον
και προοπτική, που αδιαμαρτύρητα ανέχεται και υπομένει τα πάντα; Πώς τα
καταφέραμε έτσι και χάσαμε τη μιλιά μας, τη ζωντάνια και το χαμόγελό μας,
παραμένοντας απελπιστικά μουγγοί ακόμα κι όταν μας κόβουν φέτα φέτα την ίδια
την ψυχή μας;