Nίκος Τόκας
Αντικρίζοντας
χθες την πρωτοσέλιδη φωτογραφία του «Φιλελεύθερου» με τις ολόμαυρες λιμουζίνες,
τη μια πίσω από την άλλη, στους κήπους του Προεδρικού, με... έλουσε κρύος
ιδρώτας. Και αναρωτήθηκα πού κολλάει τελικά αυτή η... παρκαρισμένη πολυτέλεια.
Αναλογιζόμενος την πολύχρονη πληγή της ημικατοχής, τις ετεροχρονισμένες κηδείες
αγνοουμένων παιδιών από το 1974, την πρόσφατη οικονομική καθίζηση κράτους και
πολιτών, τα κηρύγματα τα απευθυνόμενα προς τους πολίτες από τους ταγούς τους,
περί λιτότητας, και τις άλλες εκπεμπόμενες από άμβωνος ή εξέδρας, ηθικολογίες,
που δεν συνάδουν στο ελάχιστο με τον βίο, την πολιτεία και το ήθος αρκετών από
αυτών που αυθάδικα τις εκστομίζουν.