Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, http://www.philenews.com
Σε μια νέα περίοδο εισέρχεται η κυπριακή κοινωνία. Την ώρα που δείχνει να διανύει μια εποχή αδιαφορίας έναντι του πολιτικού συστήματος, διαμορφώνει νέα κριτήρια για τις πολιτικές επιλογές της. Ανεξαρτήτως τι ψηφίζει- και εάν ψηφίζει κάποιος- δεν παύει να καθορίζει το δικό του ιδεολογικό στίγμα. Σε μια εποχή κατά την οποία οι ιδεολογίες υποτίθεται «είναι πιο χαλαρές», η θεωρία φαίνεται να έχει μεν σημασία, όμως, καθοριστικό ρόλο στην πολιτική τοποθέτηση έχουν οι ακολουθούμενες πρακτικές. Η εφαρμογή, δηλαδή, πολιτών.
Εκείνο που διαπιστώνεται από σειρά ερευνών κοινής γνώμης, που διενήργησε η RAI Consultants για λογαριασμό του «Φ», είναι πως αναδιαμορφώνεται το σκηνικό, κυρίως όμως, αυτό που αλλάζει είναι οι προσεγγίσεις των πολιτών. Οι πολίτες αναζητούν πρακτικές λύσεις, εάν είναι δυνατό και γρήγορες για την οικονομία, κρατώντας αποστάσεις από δογματισμούς και ιδεολογικές τοποθετήσεις. Άλλωστε, τα κομματικά ποσοστά δεν φαίνεται να συνάδουν και με την τοποθέτηση των πολιτών σε σχέση με τον ιδεολογικό τους αυτοπροσδιορισμό. Οι επιπτώσεις από την εφαρμογή πολιτικών, η εν γένει διαχείριση που γίνεται από τους πολιτικούς όπως και η συμπεριφορά τους, επηρεάζουν και την ιδεολογική στάση των πολιτών. Όπως, ασφαλώς, επηρεάζουν και τη στάση τους έναντι των κομμάτων.
Με βάση τις έρευνες κοινής γνώμης, οι ισχυροί πόλοι είναι η κεντροδεξιά και το κέντρο, ο λεγόμενος ενδιάμεσος χώρος. Τα άκρα, δεξιά και αριστερά, συρρικνώνονται. Ανεξαρτήτως των κομματικών ποσοστών, είναι σαφές πως η επιρροή της αριστεράς έχει μειωθεί κατά κύριο λόγω κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Χριστόφια. Από της ανάληψης της εξουσίας από την κυβέρνηση( 2008-2013), διαπιστώνεται μια βαθμηδόν μείωση των πολιτών που τοποθετούνται ιδεολογικά στο χώρο της αριστεράς. Εκ πρώτης όψεως, τούτο αντικατοπτρίζει και τα κομματικά εκλογικά ποσοστά, όχι όμως στο βαθμό που παρουσιάζεται αναφορικά με τον ιδεολογικό αυτοπροσδιορισμό των πολιτών. Υπενθυμίζεται πως η κατάρρευση του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού, στο τέλος της δεκαετίας του ΄80, δεν επηρέασε εκλογικά το ΑΚΕΛ, διαφορετικά όμως φαίνονται τα δεδομένα σήμερα, μετά την άσκηση εξουσίας από το κόμμα, αλλά και την ευρύτερη απαξίωση των πολιτών έναντι του συστήματος.
Σε μια νέα περίοδο εισέρχεται η κυπριακή κοινωνία. Την ώρα που δείχνει να διανύει μια εποχή αδιαφορίας έναντι του πολιτικού συστήματος, διαμορφώνει νέα κριτήρια για τις πολιτικές επιλογές της. Ανεξαρτήτως τι ψηφίζει- και εάν ψηφίζει κάποιος- δεν παύει να καθορίζει το δικό του ιδεολογικό στίγμα. Σε μια εποχή κατά την οποία οι ιδεολογίες υποτίθεται «είναι πιο χαλαρές», η θεωρία φαίνεται να έχει μεν σημασία, όμως, καθοριστικό ρόλο στην πολιτική τοποθέτηση έχουν οι ακολουθούμενες πρακτικές. Η εφαρμογή, δηλαδή, πολιτών.
Εκείνο που διαπιστώνεται από σειρά ερευνών κοινής γνώμης, που διενήργησε η RAI Consultants για λογαριασμό του «Φ», είναι πως αναδιαμορφώνεται το σκηνικό, κυρίως όμως, αυτό που αλλάζει είναι οι προσεγγίσεις των πολιτών. Οι πολίτες αναζητούν πρακτικές λύσεις, εάν είναι δυνατό και γρήγορες για την οικονομία, κρατώντας αποστάσεις από δογματισμούς και ιδεολογικές τοποθετήσεις. Άλλωστε, τα κομματικά ποσοστά δεν φαίνεται να συνάδουν και με την τοποθέτηση των πολιτών σε σχέση με τον ιδεολογικό τους αυτοπροσδιορισμό. Οι επιπτώσεις από την εφαρμογή πολιτικών, η εν γένει διαχείριση που γίνεται από τους πολιτικούς όπως και η συμπεριφορά τους, επηρεάζουν και την ιδεολογική στάση των πολιτών. Όπως, ασφαλώς, επηρεάζουν και τη στάση τους έναντι των κομμάτων.
Με βάση τις έρευνες κοινής γνώμης, οι ισχυροί πόλοι είναι η κεντροδεξιά και το κέντρο, ο λεγόμενος ενδιάμεσος χώρος. Τα άκρα, δεξιά και αριστερά, συρρικνώνονται. Ανεξαρτήτως των κομματικών ποσοστών, είναι σαφές πως η επιρροή της αριστεράς έχει μειωθεί κατά κύριο λόγω κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Χριστόφια. Από της ανάληψης της εξουσίας από την κυβέρνηση( 2008-2013), διαπιστώνεται μια βαθμηδόν μείωση των πολιτών που τοποθετούνται ιδεολογικά στο χώρο της αριστεράς. Εκ πρώτης όψεως, τούτο αντικατοπτρίζει και τα κομματικά εκλογικά ποσοστά, όχι όμως στο βαθμό που παρουσιάζεται αναφορικά με τον ιδεολογικό αυτοπροσδιορισμό των πολιτών. Υπενθυμίζεται πως η κατάρρευση του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού, στο τέλος της δεκαετίας του ΄80, δεν επηρέασε εκλογικά το ΑΚΕΛ, διαφορετικά όμως φαίνονται τα δεδομένα σήμερα, μετά την άσκηση εξουσίας από το κόμμα, αλλά και την ευρύτερη απαξίωση των πολιτών έναντι του συστήματος.
