Εκρηκτική η πόλωση στον αμερικανικό Νότο
Ενας ακροδεξιός και ένας ριζοσπάστης αριστερός διεκδικούν την προεδρία της Χιλής

Οι υποψήφιοι των δύο συστημικών κομμάτων της Χιλής καταβαραθρώθηκαν στον πρώτο γύρο της προεδρικής αναμέτρησης και αποκλείστηκαν από τον δεύτερο και αποφασιστικό γύρο της 19ης Δεκεμβρίου. (EPA / ALBERTO VALDES)
Στα μεταπολεμικά χρόνια, η Λατινική Αμερική πολιτογραφήθηκε ως συνώνυμο του πολιτικού χάους, με πραξικοπήματα, επαναστάσεις και απίθανες μετακινήσεις χωρών από το ένα άκρο του ιδεολογικού φάσματος στο άλλο να βρίσκονται διαρκώς στην ημερήσια διάταξη. Το πρόσφατο παρελθόν δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Ο ακροδεξιός Μπολσονάρο διαδέχτηκε το αριστερό Κόμμα Εργατών του Λούλα στη Βραζιλία, οι οπαδοί του Τσάβες βρέθηκαν σε κατάσταση μακροχρόνιου εμφυλίου πολέμου χαμηλής έντασης με τη φιλοαμερικανική αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα, ενώ στο Περού ο αριστερός συνδικαλιστής δάσκαλος Πέδρο Καστίγιο διαδέχθηκε έναν τραπεζίτη της Γουόλ Στριτ. Σε αυτό το φόντο, η Χιλή εθεωρείτο όαση πολιτικής σταθερότητας. Επί τρεις δεκαετίες από τον τερματισμό της αιμοσταγούς δικτατορίας Πινοσέτ, η χώρα δεν γνώρισε μεγάλες κοινωνικές αναταραχές και οι δύο συστημικοί συνασπισμοί, η κεντροαριστερή Concertación και το κεντροδεξιό Chile Vamos, εναλλάσσονταν ομαλά στην εξουσία.