Ομιλία στο μνημόσυνο του Δώρου Λοΐζου,
Λευκωσία, 4 Σεπτεμβρίου 2016
Για τους μεγάλους, τους ελεύθερους,
Για τους γενναίους, τους δυνατούς,
Αρμόζουν τα λόγια τα μεγάλα, τα ελεύθερα,
Γι΄αυτούς οι φάροι,
Κι οι κλάδοι ελιάς...
Μιλάμε για το Δώρο Λοΐζου. Για να αντλήσουμε λίγο φως από τη
δική του θυσία, στη δική μας μίζερη εποχή. Μια εποχή που οι άνθρωποι δεν
βγαίνουν πια σε δρόμους και πλατέες. Κι όμως ανάγκη να διεκδικήσουμε ότι
διεκδικούσε και ο ποιητής : Ελευθερία, ψωμί και δικαιοσύνη ! Το ξέρουμε πως
είθισται στα χρόνια τα δικά μας τα σακάτικα, να δολοφονούν τους ποιητές !
Αλλά ποτέ δεν καταφέρνουν να δολοφονήσουν τα
οράματα και τις ιδέες τους. Και τα οράματα και οι ιδέες του Δώρου Λοΐζου ζουν και μας καθοδηγούν.
Άλλωστε το αέναο ποτάμι της ζωής συνεχίζει πάντα με οράματα και ιδέες. Και μόνο
τα οράματα μας πάνε μακριά σε δρόμους ελευθερίας, δημοκρατίας και κοινωνικής
δικαιοσύνης.


