Αναμνήσεις και σημειώματα για το έργο, την κριτική σκέψη και τη μεθοδολογία του σημαντικότερου ιστορικού της νεότερης Ελλάδας
Του Σπ. Ι. Ασδραχα*
Να με συμπαθάτε που, παρά την επιθυμία μου δεν είμαι «σωματικώς» -όπως έλεγαν οι παλιοί νοδάροι, ανάμεσά σας, αγαπητοί «συμφράδμονες» και, με δύο εξαιρέσεις συνηλικιώτες. Ο λόγος πάντα για τον Ν. Γ. Σβορώνο. Υποτίθεται ότι οι στρογγυλές τράπεζες είναι βήματα διαλόγου. Κατά κανόνα είναι τράπεζες μονολόγων και όχι στρογγυλές: οι τελευταίες προϋποθέτουν την παρουσία όλων των συνδαιτυμόνων, χωρίς ιεραρχική χωροταξία. Δεν ισχύει τούτο στο επικρατέστερο σημαινόμενο της πολυσήμαντης φράσης «στρογγυλή τράπεζα»? αν το τραπέζι ήταν στρογγυλό, οι μισοί θα είχαν γυρισμένη την πλάτη τους στην ομήγυρη.