Εγώ δεν έχω λόγο να κρίνω αν ορθά ή
όχι όπως τώρα η Αξιωματική Αντιπολίτευση μετά τις εκλογές πριν από δυο
χρόνια δεν συναίνεσε σε κανένα νομοθετικό πρόταγμα της κυβέρνησης, σε
καμία θεσμική αναθεώρηση, σε καμία μεταρρύθμιση. Αντιλαμβάνομαι πέρα έως
πέρα μια τέτοια, ιδεολογική στο βάθος, άρνηση να συμπορευτεί με μέτρα
που δεν τα κρίνει ως εποικοδημητικά ή ωφέλιμα για την κοινωνία.
Εκείνο όμως που δεν αντιλαμβάνονται είναι πώς η πρώτη σύγκλιση,
η πρώτη συναίνεση όπου συναντήθηκαν με άκρα σύμπνευση είναι η πρόσφατη
απόφαση να συμψηφίσουν στη Βουλή την ανέγερση γηπέδου σε μια
ποδοσφαιρική ομάδα. Ως γνωστόν οι ποδοσφαιρικές ομάδες στην Ελλάδα είναι
επιχειρήσεις και μάλιστα οι δραστηριότητές τους, και δη οι επενδυτικές,
δεν ελέγχονται από καμιά κρατική υπηρεσία. Γιατί ρώτησαν ποτέ το κράτος
πόσους, ποιους και με ποια υπέρογκα ποσά θα «αγοράσουν» ξένους παίκτες;
Θα μου πείτε με τον παρά τους και το κέφι τους. Σπουδαία, όπως κάθε
επιχείρηση ρισκάρει, αγοράζει, πουλάει τα προϊόντα, έστω κι αν είναι
άνθρωποι που πλασάρονται στο παζάρι και στο χρηματιστήριο των ικανών
ποδιών. Γούστο τους και καπέλο τους.