Στέφανος Κωνσταντινίδης: Ευτυχώς που έζησα νομάδας
Με τον Στέφανο Κωνσταντινίδης μπορείς να συζητάς τα πάντα. Καθημερινά ή οικουμενικά. Για τις αμυγδαλιές της Πενταλιάς, για τους ποιητές, για το μεταναστευτικό, για το κυπριακό… Με αφορμή ένα νέο του βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε, ζητήσαμε τις σκέψεις του για πολλά δικά του και δικά μας ερωτήματα.
– Ας αρχίσουμε με ένα ερώτημα που θέτετε ο ίδιος σε κάποιο σημείο του β’ τόμου της τριλογίας σας: «Μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο οι ποιητές, οι συγγράφεις, οι καλλιτέχνες;» Ο κόσμος αλλάζει μέσα από κοινωνικές διεργασίες. Από μόνοι τους οι ποιητές, οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες δύσκολα θα μπορούσαν να τον αλλάξουν. Μπορούν όμως να συμβάλουν στην αλλαγή του με συμμετοχή τους στις διεργασίες. Μπορούν να εμπνεύσουν το όραμα με το οποίο πορεύονται όσοι θέλουν να τον αλλάξουν και που δίνει νόημα στη ζωή. Και ο κόσμος πάει μπροστά με οράματα. Μπορεί να μην αλλάζει όσο θα το ήθελαν οι οραματιστές, οι ιδεολόγοι και οι προφήτες, αλλά σίγουρα κάνει βήματα μπροστά. Κι οι ποιητές, οι άνθρωποι της τέχνης γενικά, είναι οραματιστές.
