«ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΓΝΗΣ ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ»: ΕΜΦΥΛΕΣ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η περίπτωση μιας δραστήριας νομικού που απορρίφθηκε η είσοδός της στο δικαστικό σώμα την περίοδο του Μεσοπολέμου με το αντισυνταγματικό αιτιολογικό ότι ήταν γυναίκα
ΑΝΝΑ - ΙΑΣΜΗ ΒΑΛΛΙΑΝΑΤΟΥ ΤΕΛΕΙΟΦΟΙΤΗ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Χρειάστηκε χρόνος πολύς για να υπάρ ξει γυναίκα δικαστί να στην έδρα
Παρθενών. Ετσι ονομαζόταν το μεμονωμένο έδρανο που βρισκόταν δε ξιά της έδρας της Νομικής Σχολής Αθηνών και «προ φύλασσε» τις ευάριθμες φοιτήτριες από τη συναναστροφή με τους άρρε νες συναδέλφους τους. Ανάμεσα στις πέντε φοιτήτριες του έτους 1918 ήταν η Αγνή Ρουσοπούλου. Γόνος εύπορης αστικής οικογένειας, η Αγνή ανατράφηκε σε ένα προοδευτικό περιβάλλον με ισχυρές φεμινιστικές επιρροές.
Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Λειψία και στο Ρότσε στερ πάνω στο Εργατικό Δίκαιο και επέστρεψε στην Αθήνα, όπου και ανά πτυξε πολύμορφη δράση στο γυναι κείο κίνημα. Ηταν προϊσταμένη του νο μικού τμήματος του Συμβουλίου Ελλη νίδων και ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Γυ ναικών Δικηγόρων. Αρθρογραφούσε στα φεμινιστικά περιοδικά «Ελληνίς» και «Ο Αγώνας της Γυναίκας» για την κοινωνική πολιτική και την εργατική νομοθεσία, ασχολήθηκε με το μετανα στευτικό πρόβλημα, τα ποινικά δικα στήρια ανηλίκων, με ζητήματα κοινω νικής πρόνοιας και τοπικής αυτοδιοί κησης, καθώς και με ποικίλα άλλα θέ ματα (όπως το ζήτημα της νομικής θέσης της γυναίκας στον Αστικό Κώ δικα, την προίκα, τις παράνομες υιοθε σίες). Υπήρξε, επίσης, στενή συνεργά τιδα του Αλέξανδρου Σβώλου και μία από τις γυναίκες-πρωταγωνίστριες στην εξάπλωση του δημοκρατικού σο σιαλισμού.