Ε.Ε. - Το κόστος της σύγκρουσης με τη Ρωσία -εμπορικό, ενεργειακό και εξοπλιστικό- είναι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι ομολογείται.

Διπλή στροφή για την Ε.Ε. 

 

Γιώργος Καπόπουλος

Η Ευρώπη δεν ετοιμάζεται απλά να διαχειριστεί μια ρεαλιστική προσαρμογή στη διαχείριση της κρίσης στην Ευρωζώνη -είναι χαρακτηριστικό ότι υπό τον φόβο του αποπληθωρισμού-ύφεσης η Μπούντεσμπανκ ζητά εδώ και τώρα αυξήσεις μισθών- αλλά δίχως υπερβολή σε γεωστρατηγικό επίπεδο μοιάζει με παίκτη επιτραπέζιου παιχνιδιού που έχει τραβήξει την κάρτα Επιστροφή στην Αφετηρία.
Καταλύτης η στρατηγική επιλογή της Γερμανίας να ευθυγραμμιστεί με τις ΗΠΑ στον νέο Ψυχρό Πόλεμο απέναντι στη Ρωσία, μια επιλογή υψηλού οικονομικού κόστους για τη χώρα και για το σύνολο της Ε.Ε.

Γεωπολιτική - Κίνα, Ρωσία, οι σύγχρονοι Μαγγελάνοι - Κατασκεύάζουν τη διόρυγα της Νικαράγουας

Του Γιώργου ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

 

Η Ελλάδα, χώρα με σημαντική ναυτική παράδοση και τεράστιο εμπορικό στόλο, πρέπει να δείξει το ενδιαφέρον της για τη Διώρυγα της Νικαράγουας και να φροντίσει για τη συμμετοχή της στο εγχείρημα αυτό πριν να είναι αργά.

Οι εργασίες που θα αρχίσουν τον Δεκέμβριο και θα ολοκληρωθούν το 2019, έχουν ιδιαίτερη γεωπολιτική και εμπορική σημασία. Η απόφαση του Ρώσου προέδρου Πούτιν, να συμπράξει με την Κίνα για την κατασκευή της Διώρυγας της Νικαράγουας, αποτελεί χωρίς αμφιβολία μια κίνηση μεγάλης στρατηγικής σημασίας.

Γεωπολιτικά παιχνίδια στην Ανατολική Μεσόγειο

Ανακατεύεται η τράπουλα της γεωπολιτικής σκακιέρας                             

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*

Καθώς Ελλάδα και Κύπρος βυθίζονται καθημερινά όλο και πιο βαθιά στην οικονομική κρίση, στη γειτονιά μας ανακατατεύεται ξανά η τράπουλα της γεωπολιτικής σκακιέρας. Δύο σημαντικά γεγονότα τον τελευταίο καιρό, αν συνδυαστούν και με την κυπριακή κατάρρευση, δημιουργούν νέα δεδομένα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Το πρώτο γεγονός, για το οποίο έχει γίνει πολύς λόγος ήδη από δεκάδες αναλυτές και συζητείται στις διάφορες δεξαμενές σκέψης, είναι η επαναπροσέγγιση Ισραήλ-Τουρκίας. Το δεύτερο σημαντικό γεγονός είναι η προσέγγιση του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ με τους Κούρδους της Τουρκίας και ειδικά με το ένοπλο κίνημα του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος-PKK και τον αρχηγό του Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

Η τουρκο-ισραηλινή επαναπροσέγγιση είναι βέβαια στο πρώτο της στάδιο και θα χρειαστεί ακόμη αρκετός χρόνος για την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Οι Αμερικανοί όμως που βρίσκονται πίσω από αυτή την προσπάθεια βιάζονται και πιέζουν και τις δύο πλευρές να προχωρήσουν με πιο γοργούς ρυθμούς. Δεν είναι τυχαίο που ο Ομπάμα στέλνει στην περιοχή τον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι για να προωθήσει αυτή την εξομάλυνση. Βεβαίως υπάρχει πάντα η καχυποψία ανάμεσα στις δύο πλευρές και κυρίως οι φιλοδοξίες του Ερντογάν να ηγηθεί του μουσουλμανικού κόσμου θα αποτελούν αγκάθι σε αυτή την προοπτική.

Γεωπολιτική - Η σκιά του Σουέζ πάνω από το Μάλι

Γιώργος ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ
Το ρεπορτάζ της «Μοντ» στο φύλλο Κυριακής-Δευτέρας 27-28 Ιανουαρίου δίνει την εικόνα όχι μόνον μιας βοήθειας με το σταγονόμετρο και επί πληρωμή από τις ΗΠΑ στην επέμβαση της Γαλλίας στο Μάλι, αλλά αναφέρεται και σε σοβαρές επιφυλάξεις του Λευκού Οίκου για την έκβαση μιας επέμβασης με νεοαποικιακό στίγμα. Αν τα παραπάνω παγιωθούν, τότε η Γαλλία προχωρεί σε μια στρατιωτική εμπλοκή χωρίς ευρωπαϊκή κάλυψη -λόγω Γερμανίας- αλλά και χωρίς καν τη Συμμαχία Προθύμων που είχε πετύχει να συμπήξει ο Σαρκοζί στη Λιβύη την Άνοιξη του 2011.

Κινεζική παρουσία στη διώρυγα του Σουέζ

Την ανησυχία αμυντικών αναλυτών προκαλεί η εξαγορά ποσοστού 20% του τερματικού σταθμού εμπορευματοκιβωτίων του Πορτ Σάιντ στη διώρυγα του Σουέζ από την κρατική κινεζική εταιρεία Cosco.

Παρά τις διαβεβαιώσεις της εταιρείας ότι η επένδυση αυτή έχει αποκλειστικά εμπορικούς σκοπούς, ελάχιστοι αμφιβάλλουν ότι η επιλογή αυτή του Πεκίνου εντάσσεται σε ευρύτερο σχέδιο γεωπολιτικής επέκτασης. Τα τελευταία δύο χρόνια, το Λαϊκό Απελευθερωτικό Ναυτικό έχει στείλει δύο πολεμικά πλοία μέσω του Σουέζ σε επισκέψεις σε λιμάνια της νότιας Ευρώπης.

Κόσμος - Πολεμικές συγκρούσεις που μπορεί να καθορίσουν τις επόμενες δεκαετίες.

Γιώργος Παυλόπουλος
Η Κίνα ενισχύει διαρκώς την πολεμική της μηχανή, παρασύροντας και τους γείτονές της σε μια κούρσα εξοπλισμών, ενώ ακόμη και η Ιαπωνία δείχνει έτοιμη να ξαναφορέσει το προσωπείο του «γερακιού». Η Ρωσία εκσυγχρονίζει τον παραμελημένο στρατό της, ευρισκόμενη παράλληλα στη δεύτερη θέση της λίστας των μεγαλύτερων εμπόρων όπλων παγκοσμίως. Η Ευρώπη αποτελεί εξαίρεση όσον αφορά τις «αμυντικές» δαπάνες (οι περικοπές, βλέπετε...), όμως οι πολεμικές βιομηχανίες της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας και άλλων χωρών δουλεύουν στο φουλ. Όσο για τους Άραβες, που είναι φορτωμένοι με πετροδολάρια, είναι από τους καλύτερους πελάτες. Αλήθεια, όλο αυτό το οπλοστάσιο θα πάει άχρηστο ή το 2013 θα μας επιφυλάξει δυσάρεστες εκπλήξεις;

Γεωγραφία και ιστορία, ένας εκρηκτικός συνδυασμός

 

Του Μιχάλη Μητσού

Το 1976, όταν πρωτοκυκλοφόρησε στη Γαλλία με τίτλο «Η γεωγραφία χρησιμεύει πρωτίστως για την κήρυξη πολέμων», το βιβλίο του Ιβ Λακόστ δεν περιελάμβανε τον όρο «γεωπολιτική». Η λέξη πρωτοχρησιμοποιήθηκε λίγα χρόνια αργότερα από τους δημοσιογράφους. Κι έπρεπε να έρθει το 1983 για να μετονομάσει ο Λακόστ το περιοδικό του «Herodote» σε «επιθεώρηση γεωγραφίας και γεωπολιτικής». Κατά την άποψή του, οι δημοσιογράφοι δεν έχουν καμιά δουλειά μ' αυτόν τον τομέα. Εκείνοι αναλύουν μια κρίση από μία διάσταση, ενώ οι γεωγράφοι τη μελετούν σε πολλαπλά επίπεδα, από το τοπικό προς το πλανητικό και αντιστρόφως. (Τα πράγματα δεν είναι βέβαια ακριβώς έτσι, αλλά αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει).