Γεωγραφία και ιστορία, ένας εκρηκτικός συνδυασμός

 

Του Μιχάλη Μητσού

Το 1976, όταν πρωτοκυκλοφόρησε στη Γαλλία με τίτλο «Η γεωγραφία χρησιμεύει πρωτίστως για την κήρυξη πολέμων», το βιβλίο του Ιβ Λακόστ δεν περιελάμβανε τον όρο «γεωπολιτική». Η λέξη πρωτοχρησιμοποιήθηκε λίγα χρόνια αργότερα από τους δημοσιογράφους. Κι έπρεπε να έρθει το 1983 για να μετονομάσει ο Λακόστ το περιοδικό του «Herodote» σε «επιθεώρηση γεωγραφίας και γεωπολιτικής». Κατά την άποψή του, οι δημοσιογράφοι δεν έχουν καμιά δουλειά μ' αυτόν τον τομέα. Εκείνοι αναλύουν μια κρίση από μία διάσταση, ενώ οι γεωγράφοι τη μελετούν σε πολλαπλά επίπεδα, από το τοπικό προς το πλανητικό και αντιστρόφως. (Τα πράγματα δεν είναι βέβαια ακριβώς έτσι, αλλά αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει).

Ο σπουδαιότερος γεωγράφος του καιρού μας Ντέιβιντ Χάρβεϊ, μιλάει για την Ελλάδα

«Οσες απολύσεις και να κάνετε, δεν  πρόκειται να δείτε πρόοδο»

Της Μαργαρίτας Πουρνάρα Τετάρτη 20 Ιουνίου. Στην ομιλία του Ντέιβιντ Χάρβεϊ στο αίθριο του κτιρίου Αβέρωφ στο Πολυτεχνείο, δεν πέφτει καρφίτσα. Οι καρέκλες έχουν όλες καταληφθεί και επιστρατεύθηκαν τα σκαμνάκια από τις παρακείμενες αίθουσες διδασκαλίας. Πρώτη παρατήρηση: σαν αταίριαστο ζευγάρι, εικοσάρηδες και εξηντάρηδες παρακολουθούν καθισμένοι δίπλα δίπλα, χωρίς πολλούς εκπροσώπους από άλλες γενιές. Δεύτερη παρατήρηση: οι ερωτήσεις του κοινού δεν σταματούν. Σχόλια, αντιδράσεις, απορίες. Η Αθήνα είναι ένας τόπος που γιγαντώνεται η πολιτική αφύπνιση. Λες και η κρίση είναι ένα ξυπνητήρι που δεν σταματά να χτυπάει.