Μνήμες υποτέλειας και άλλων δεινών : Μια ιστορική αναφορά. Τότε που ένας αμερικανός πρέσβης χαστούκιζε υπουργούς στην Αθήνα...

Του ΘΑΝΟΥ ΚΑΚΟΥΡΙΩΤΗ, ομότιμου καθηγητή ΑΠΘ 

«Τι να σου κάνουν οι ταλαίπωρες/Παλεύοντας και πίνοντας μέρα και νύχτα/ το αίμα το φαρμακερό των ερπετών/Αιώνες φαρμάκι, γενιές φαρμάκι» Γ. Σεφέρης, «Οι γάτες τ' Αϊ Νικόλα»

• Μετά τις άγιες μέρες αρχίζει η περισυλλογή, κοιτάζοντας πίσω με οργή και πίκρα, αλλά και εμπρός χωρίς ελπίδα νεκρανάστασης ενός λαού, κουρασμένου από τα βάσανα και τις ταπεινώσεις, ενός λαού δηλητηριασμένου από «αιώνες και γενιές φαρμάκι».
  Κάνω μια αναδρομή από τότε που θυμάμαι εικόνες γεγονότων και επιστρέφω νοερά στις 27 Απρίλη του 1941, Κυριακή πρωί, όταν είδα τον πρώτο Γερμανό στρατιώτη -ξανθό, μετρίου αναστήματος- σε μια μοτοσικλέτα, άσπρο από τη σκόνη της διαδρομής να βγάζει από το σακίδιό του ένα ξεροκόμματο κατάμαυρου ψωμιού για να κολατσίσει στην οδό Σοφοκλέους, απέναντι από το ξενοδοχείο «Ανεσις». Σε λίγο θα άρχιζε η «παρέλαση» του στρατού κατοχής, όπου θα κατευθύνονταν στην Ακρόπολη μέσω των οδών Αθηνάς και Ερμού για την έπαρση της σβάστικας.
  Αργότερα έμαθα για το επαίσχυντο δάνειο που υποχρέωσαν την κατοχική κυβέρνηση να «χορηγήσει» στη Γερμανία, συνεπιφέροντας έναν τρομακτικό λιμό, όπου τα παιδικά μάτια συνήθισαν στην καθημερινή ρουτίνα της φρικτής θέασης των σκελετωμένων νεκρών που είχαν πεθάνει σε κάποιο πεζοδρόμιο από ασιτία και υποθερμία και τους μάζευε το μαύρο αυτοκίνητο-νεκροφόρα του Δήμου Αθηναίων με το μακάβριο σταυρό.
  

Ελλάδα - A happy place - Η Σώτη Τριανταφύλλου διαπιστώνει ότι η Ελλάδα, παρά τα πενήντα χρόνια που πέρασαν από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, παραμένει ο παιχνιδότοπος του παρακράτους

Πέρασαν πενήντα χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη.  Πενήντα χρόνια και η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται. Στους δρόμους  περιπλανιούνται φονιάδες. Πολλοί ανάμεσά μας νοσταλγούν τις παλιές  καλές μέρες που ποτέ δεν υπήρξαν. Η Ελλάδα παραμένει ο παιχνιδότοπος  του παρακράτους. Δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε κράτος με νόμους  και θεσμούς. Συχνά νιώθω ότι δεν ξέρουμε καν τι σημαίνουν όλα όσα  έμειναν ημιτελή.

Ελλάδα - Η Ιστορία ρίχνει βαριά τη σκιά της

Tου Nικου Γ. Ξυδάκη

Η κρίση αναδεύει τον βυθό και φέρνει στην επιφάνεια πράξεις και μυστικά, που υπό κανονικές συνθήκες θα φανερώνονταν πολλά χρόνια αργότερα. Oι αποκαλύψεις του Παναγιώτη Ρουμελιώτη για το παρασκήνιο των πολιτικών αποφάσεων της κυβέρνησης Παπανδρέου, που οδήγησαν την Ελλάδα στο Μνημόνιο Ι και ακολούθως στη χρεοκοπία και το Μνημόνιο ΙΙ, αφορούν ένα τέτοιο ιστορικό μυστικό. Τα όσα καταμαρτυρεί εις βάρος του πρώην πρωθυπουργού ο τέως εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, κυκλοφορούσαν ήδη ως ημιβεβαιωμένες πληροφορίες και εγράφοντο σε αναλύσεις και χρονικά της κρίσης. Η προσωπική μαρτυρία όμως του Ελληνα λειτουργού και τεχνοκράτη, που μετείχε στο ΔΝΤ την ώρα των ιστορικών αποφάσεων, δίνει άλλο βάρος και άλλη τροπή στη διερεύνηση της περιόδου 2009-2010.

Κάπως έτσι γράφεται η ιστορία

Δημόσια αυτοκριτική
«Άδικη και αστήρικτη» η κατηγορία του ΚΚΕ κατά του Ν.Πλουμπίδη λέει η Αλέκα Παπαρήγα

 

Η γεν.γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα

Δημόσια αυτοκριτική για τη στάση της καθοδήγησης του ΚΚΕ κατά του ηγετικού στελέχους του κόμματος Νίκου Πλουμπίδη, τον οποίο είχε κατηγορήσει άδικα και αποκατέστησε μετά την εκτέλεση του, έκανε η γραμματέας του κόμματος Αλέκα Παπαρήγα.

Σε ομιλία της σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή για τα 68 χρόνια της ΕΠΟΝ, η κυρία Παπαρήγα είπε ότι «ο κομμουνιστής ήρωας και μάρτυρας βρέθηκε αντιμέτωπος με τη θανατική καταδίκη και το εκτελεστικό απόσπασμα, με το βάρος μιας «άδικης κατηγορίας (όπως τη χαρακτήρισε η γραμματέας του ΚΚΕ) από την καθοδήγηση του ίδιου του κόμματος για το οποίο έδινε και τη ζωή του.»