Ο Δευτερογιούνης

Στέφανος Κωνσταντινίδης*


Ο Δευτερογιούνης! Μια λέξη τόσο ποιητική! Μια λέξη που μου φέρνει στη μνήμη τον Βασίλη Μιχαηλίδη και την «9η Ιουλίου», το επικό του ποίημα για τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό. Αλλά και μνήμες παιδικές, όταν άκουα τους απλούς ανθρώπους του χωριού να ονοματίζουν τον Ιούλιο Δευτερογιούνη και τον Ιούνιο Πρωτογιούνη. Και εκείνος  ο τόσο δυνατός, ο τόσο παραστατικός στίχος του Βασίλη Μιχαηλίδη:

«Μιαν νύχταν, νύχταν σιανήν, τζιαιρόν Δευτερογιούνην/νύχταν Παρασιευκόνυχταν, που τ' άστρα μιλιούνια/ελάμπασιν που πανωθκιόν τζι εν έυρισκες ρουθούνιν/μέσα στης Χώρας τα στενά, στης Χώρας τα καντούνια,/σιανεμιά, εν άκουες δεντρούδιν να ταράξη/μήτε του σιύλλου λάξιμον, με πετεινόν να κράξη....»  Ήταν μια τέτοια νύχτα που αποφασίστηκαν οι σφαγές στην Κύπρο.

Θα αντέξει η Κυπριακή Δημοκρατία;

Μέρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων παραχωρήθηκε από την κυβέρνηση Χριστόφια σε ξένα χέρια

Κωστάκης Αντωνίου

Ύστερα από 52 χρόνια ζωής, η Κυπριακή Δημοκρατία βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο.
Προϋπήρξαν άλλες τέσσερις κρίσιμες και εφιαλτικές στιγμές που απείλησαν άμεσα τη διάλυση του κυπριακού κράτους.
Η πρώτη το 1963-1964, όταν η τουρκοκυπριακή ανταρσία, συνεπικουρούμενη από την Τουρκία, διενήργησε το στρατιωτικό πραξικόπημα. Η αυτοθυσία και ο ηρωισμός των Ελληνοκυπρίων μαχητών απέτρεψε τον κίνδυνο και το κράτος επιβίωσε.