Ο Δευτερογιούνης

Στέφανος Κωνσταντινίδης*


Ο Δευτερογιούνης! Μια λέξη τόσο ποιητική! Μια λέξη που μου φέρνει στη μνήμη τον Βασίλη Μιχαηλίδη και την «9η Ιουλίου», το επικό του ποίημα για τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό. Αλλά και μνήμες παιδικές, όταν άκουα τους απλούς ανθρώπους του χωριού να ονοματίζουν τον Ιούλιο Δευτερογιούνη και τον Ιούνιο Πρωτογιούνη. Και εκείνος  ο τόσο δυνατός, ο τόσο παραστατικός στίχος του Βασίλη Μιχαηλίδη:

«Μιαν νύχταν, νύχταν σιανήν, τζιαιρόν Δευτερογιούνην/νύχταν Παρασιευκόνυχταν, που τ' άστρα μιλιούνια/ελάμπασιν που πανωθκιόν τζι εν έυρισκες ρουθούνιν/μέσα στης Χώρας τα στενά, στης Χώρας τα καντούνια,/σιανεμιά, εν άκουες δεντρούδιν να ταράξη/μήτε του σιύλλου λάξιμον, με πετεινόν να κράξη....»  Ήταν μια τέτοια νύχτα που αποφασίστηκαν οι σφαγές στην Κύπρο.

Ένα ποίημα στα Γαλλικά του κύπριου ποιητή Δημήτρη Λιπέρτη

Dimitris Lipertis

Τα μαύρα μάτια

Les yeux noirs

Viens, jeune fille, que je regarde tes yeux noirs
Qui jettent ces flammes que produit le feu
Et s’ils réduisent mon malheureux cœur en morceaux
Ne t’en fais pas, ma belle, laisse-les le dévorer.

Mais si par hasard je brûle et deviens bois mi-brûlé,
Plante—moi dans ta cour, mets—toi dans un coin
Parce qu’en te voyant jour après jour
Il se peut que je pousse, que je trouve consolation.

Et une fois bien enraciné, je grimperai haut et fleurirai
J’étendrai des branches pour que tu viennes dessous,
Pour t’inonder de ma beauté, de mes fleurs
A cause de la douceur de ces yeux-là.

ΠΗΓΗ :
En savoir plus sur http://www.paperblog.fr/3402012/les-yeux-noirs-dimitris-lipertis/#OxTR4u6rVjzF5JTp.99