Εκείνος που ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον.
Εκείνος που ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν.
Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες 58 χρόνια από την τουρκανταρσία, τον Δεκέμβρη του 1963. Ήταν η πρώτη προσπάθεια διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Που έκτοτε συνεχίζεται. Όλα τα στοιχεία που διαθέτουμε σήμερα δείχνουν ότι επρόκειτο για μια καλά προετοιμασμένη ανταρσία που στόχευε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη διχοτόμηση. Ήδη πριν ακόμη την επίσημη ανεξαρτησία, στη μεταβατική περίοδο, είχε συλληφθεί στις ακτές της Καρπασίας το τουρκικό πλοιάριο «Ντενίζ» (18 Οκτωβρίου 1959) που μετέφερε μεγάλες ποσότητες οπλισμού για την ΤΜΤ. Η κυπριακή κυβέρνηση βρέθηκε ανέτοιμη να αντιμετωπίσει την ανταρσία και απόδειξη αυτού είναι το γεγονός ότι οι ομάδες πολιτοφυλακής δεν διέθεταν παρά μόνο ένα απηρχαιωμένο οπλισμό και σε πολλές περιπτώσεις κυνηγετικά όπλα! Ήταν φυσικό η νόμιμη κυβέρνηση της Κύπρου, που ως τέτοια άλλωστε αναγνωρίστηκε με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας 186/1964), να αμυνθεί στην προσπάθειά της να επιβάλει τη νομιμότητα. Και της νόμιμης αυτής κυβέρνησης, ηγείτο ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος που είχε τη λαϊκή στήριξη, συμπεριλαμβανομένης και αυτής του ΑΚΕΛ. Είναι γεγονός ότι υπό τις περιστάσεις χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση της ανταρσίας εκτός από τις κανονικές δυνάμεις της Δημοκρατίας και διάφορα εθελοντικά ένοπλα σώματα πολιτών, πάντα όμως στο πλαίσιο της κρατικής νομιμότητας. Αυτό έγινε για ένα μικρό χρονικό διάστημα μέχρις ότου συγκροτηθεί η Εθνική Φρουρά για την άμυνα του τόπου.
