Συνέντευξη στην Ελένη Ξένου
Συναντηθήκαμε μια Κυριακή μεσημέρι. Τον περίμενα με το αμάξι έξω από το καινούργιο κτήριο του ΘΟΚ, στους δρόμους κίνηση και χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, εκείνος, μετά τις συστάσεις, πρότεινε να πάμε σε μια ταβέρνα, τη βρήκαμε κλειστή και καταλήξαμε στο Wakamama. Σ’ αρέσουνε τα νουτλς, με ρώτησε και κάπως έτσι αρχίσαμε να μιλάμε χαλαρά λες και γνωριζόμαστε ήδη, είχε ένα ιδιαίτερο τρόπο να περιγράφει, με ωραίες λέξεις και με ένα έντονο γαλάζιο βλέμμα που χρωματίζει τις προτάσεις του.