Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου. Για την επικοινωνία μαζί μας είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: pentalia74@gmail.com
Θα
μπορούσε να είναι και σενάριο από πολιτικό θρίλερ. Μια δημοτική ανώνυμη
εταιρεία, με έργα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Οι πολίτες αμφισβητούν τον
τιμονιέρη της εταιρείας -τον δήμαρχο δηλαδή- και τον «μαυρίζουν» στις
εκλογές.
Ο
νέος δήμαρχος, που εκλέγεται από μια ευρύτατη δημοκρατική πολιτική
συμμαχία των πολιτών «από τα κάτω», εξαγγέλλει διαχειριστικό και
οικονομικό έλεγχο. Λίγες μέρες πριν αναλάβει τα καθήκοντά του, η
κυβέρνηση που στηρίζει τον απερχόμενο αλλάζει την εταιρεία εκ θεμελίων.
Δεν είναι ταινία -είναι όσα κρύβει η νυχτερινή τροπολογία που κατατέθηκε
στο τελευταίο νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση στη Βουλή πριν
εκπνεύσει το 2023.
Υπάρχει πάντα μία επιμονή όταν μιλάμε για την ελληνική εξωτερική
πολιτική να αναφερόμαστε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ως ένα σημείο
είναι κατανοητό.
Οι σχέσεις με αυτή τη χώρα μας ταλαιπωρούν μονίμως. Και μας
υποχρεώνουν σε συγκρίσεις μαζί της. Από την άλλη βέβαια θα πρέπει κάποτε
να κατανοήσουμε ότι υπάρχει και μια προβληματική για όσα συμβαίνουν
στον υπόλοιπο κόσμο που πάει πέρα από την Τουρκία όσο και αν δεν
μπορούμε να την αμελούμε. Άλλωστε η συμμετοχή μας στα διεθνώς δρώμενα
μας κάνει πολύ πιο αξιόπιστους όταν μιλάμε για τα προβλήματα που
αντιμετωπίζουμε με την Τουρκία. Το δυστύχημα είναι ότι, σχεδόν μονίμως, η
Ελλάδα ξέρει μόνο ένα δρόμο, η πολιτική της είναι προβλέψιμη και
συνοψίζεται στο γνωστόν εκείνο «ημείς ανήκομεν εις την Δύσιν». Η ρήση
του Αντρέα Παπανδρέου ότι «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», δεν ήταν παρά
μια αναλαμπή που έσβησε πολύ γρήγορα.
Η
εικόνα που συνήθως έχουμε για τον Καρλ Μαρξ είναι ενός θεωρητικού
«βράχου», άκαμπτου στις πεποιθήσεις του, «αυστηρού» και ικανού να
προκαλεί δέος. Ο καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γιορκ,
Μαρσέλο Μούστο, έρχεται να «διορθώσει» αυτή την εικόνα και να τη βάλει
στις πραγματικές της διαστάσεις, αποδίδοντας ταυτόχρονα στον Μαρξ τις
ανθρώπινές του ιδιότητες. Αυτό το κάνει με το βιβλίο του «Τα τελευταία
χρόνια του Καρλ Μαρξ 1881-1883: Μια εργογραφία», από τις καλές εκδόσεις
Νήσος, σε μετάφραση Ορέστη Στυλιανίδη.
Μία
ακόμη όψη της φρίκης του πολέμου στην Παλαιστίνη έρχεται στο φως της
δημοσιότητας, με τον ισραηλινό στρατό σε ρόλο πρωταγωνιστή σε
βασανιστήρια Παλαιστινίων ομήρων.
Ανάλυση της Haaretz συνηγορεί στο γεγονός και δείχνει ότι μέχρι και τα
ισραηλινά ΜΜΕ αναγνωρίζουν την κατάσταση και το πολιτικό κόστος που αυτή
δημιουργεί για την κυβέρνηση Νετανιάχου εντός και εκτός συνόρων. Λόγος
για «δολοφονίες άνευ προηγούμενου». Η αναλογία αυτή είναι σημαντικά
υψηλότερη από τον απολογισμό των νεκρών αμάχων σε όλες τις συγκρούσεις
παγκοσμίως κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, αναφέρει η ανάλυση.
Σε πρόσφατο άρθρο μαςαναφερθήκαμε
στον ιστορικό διάλογο του Προέδρου Λίντον Τζόνσον με τον Πρέσβη της
Ελλάδας στην Ουάσιγκτων. Ο διάλογος είναι ένα συγκλονιστικό ιστορικό
ντοκουμέντο, που εξηγεί επαρκώς γιατί έγινε η Αποστασία και, εν
συνεχεία, η Δικτατορία στην Ελλάδα, αλλά και αντανακλά το είδος της
σχέσης μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και την
καθαρά γκαγκστερική αμερικανική πολιτική.
Κάθε μέρα που περνά αναδεικνύει περισσότερο καθαρά την αμφισβήτηση
της Δύσης από μια μεγάλη συμμαχία χωρών, ετερόκλητη είναι αλήθεια, που
επικράτησε να ονομάζεται Παγκόσμιος Νότος. Και αυτό σε αντιπαράθεση με
τον Βορρά που αντιπροσωπεύει τον κόσμο της Δύσης. Στην ουσία αυτό που
αμφισβητείται είναι η αμερικανική ηγεμονία. Η ηγεμονία που επιβλήθηκε
μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με τους κανόνες που διέπουν αυτό που
αποκλήθηκε και Παγκοσμιοποίηση. Το θεσμικό σύστημα που δημιουργήθηκε από
τους νικητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ελεγχόμενο από την
Δύση και ειδικά από τους Αμερικανούς. Η συμμετοχή της Σοβιετικής Ένωσης
σ’αυτό το σύστημα ήταν πολύ περιορισμένη, με τη συμμετοχή της στα
Ηνωμένα Έθνη και ειδικά το Συμβούλιο Ασφαλείας. Αντίθετα οι Δυτικοί
έλεγχαν ισχυρούς θεσμούς της παγκόσμιας οικονομίας όπως την Παγκόσμια
Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Κυρίως όμως η αμερικανική
ηγεμονία στηρίχτηκε στην μονοκρατορία του δολαρίου, ως του νομίσματος
των διεθνών συναλλαγών.
Ο αρχηγισμός και η προσωπολατρία αντικατέστησαν έτσι τα αξιακά πάθη και
εντάξεις και προετοίμασαν τον δρόμο προς το «φαινόμενο Κασσελάκη». Η
διαίρεση «εμείς ενάντια στους άλλους», που οδήγησε στις εκλογικές νίκες,
μεταφέρθηκε από τους απέναντι στο εσωτερικό του κόμματος. Η σύγκλιση
των μελών δεν γίνεται πια απέναντι στον εξωτερικό αντίπαλο, όπως το
2015, αλλά σε αντιπαράθεση γύρω από τον ηγέτη με εσωτερικούς «εχθρούς».
Τα συναισθήματα γίνονται ονειρικές αντανακλάσεις των αντιπάλων, οδηγούν
σε ανεξέλεγκτες επιθέσεις.
Περί διαφθοράς γεγονότα: Για το μεγάλο σκάνδαλο της Δρομολαξιάς και
της ΣΥΤΑ ο Φιλελεύθερος έγραφε το 2011. Στις 8 Ιανουαρίου 2011 με κύριο
πρωτοσέλιδο τίτλο γράφαμε: «Αγορά ανύπαρκτου κτιρίου – Ερωτήματα για
19,7 εκατ. από το Ταμείο Συντάξεων της ΑΤΗΚ». Μετά ασχοληθήκαμε σε σειρά
δημοσιευμάτων (στις 11/1/11, ο τίτλος στην πρώτη σελίδα ήταν: «Η ΑΤΗΚ
δίνει €22,6 εκατ. για το χωράφι – Ανήκε σε Τουρκοκύπριο»).
Η Καρίνα Μιλέι, μαζί με τη χορεύτρια γυναίκα του και τη νοσταλγό του
δικτάτορα Βιδέλα, Βικτόρια Βιγιαρουέλ, συνέβαλαν στον εκλογικό του
θρίαμβο και προβλέπεται να πρωταγωνιστήσουν, ενεργά ή παρασκηνιακά, στη
διακυβέρνηση της χώρας
5' 15" χρόνος ανάγνωσης
Ακούστε το άρθρο
Η Καρίνα στους επινίκιους πανηγυρισμούς με
τον αδερφό της και νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Αργεντινής – Φωτ.:
REUTERS/Agustin Marcarian
Αν πίσω από έναν επιτυχημένο άνδρα, κρύβεται μια γυναίκα, όπως θέλει το κλισέ, πίσω από τον απρόσμενο θρίαμβο του Χαβιέρ Μιλέι «καραδοκούν» τρεις γυναίκες.
Μάλιστα, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Αργεντινής αφιέρωσε τη νίκη σε
μία απ′ αυτές, το «Αφεντικό» (The boss), όπως συνηθίζει να αποκαλεί την
αινιγματική αδερφή του, Καρίνα Μιλέι, η οποία και αποτελεί το πιο
σημαντικό πρόσωπο μεταξύ των τριών επιδραστικών γυναικών που τον
περιβάλλουν και συνέβαλαν στη νίκη.
Ντιλάν Γεσιλγκιόζ: Μια Τουρκάλα πρόσφυγας, φαβορί για την πρωθυπουργία
Η γεννημένη στην Αγκυρα Ντιλάν Γεσιλγκιόζ διεκδικεί την ψήφο των
Ολλανδών στις εκλογές που διεξάγονται αύριο, υποσχόμενη να περιορίσει τη
μετανάστευση… αν και πρόσφυγας η ίδια. Εάν εκλεγεί, θα είναι η πρώτη
γυναίκα πρωθυπουργός της Ολλανδίας
Ακούστε το άρθρο
(REUTERS/Piroschka van de Wouw)
Η 46χρονη Ντιλάν Γεσιλγκιόζ διεκδικεί την ψήφο των Ολλανδών στις εκλογές που διεξάγονται αύριο, υποσχόμενη να περιορίσει τη μετανάστευση… αν και πρόσφυγας η ίδια.
Εφιάλτης
χωρίς τέλος για τους Παλαιστίνιους αμάχους στη Λωρίδα της Γάζας. Εκτός
από τις βόμβες, την πείνα, τις ασθένειες και τον εκτοπισμό από τα σπίτια
τους, καλούνται να αντιμετωπίσουν και την τραγική κατάσταση που υπάρχει
στα νοσοκομεία.
Στο
πλαίσιο αυτό, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπογράμμισε ότι συνολικά
οι υπηρεσίες υγείας στη Λωρίδα της Γάζας έχουν υποστεί καταστροφικές
ζημιές, με τα περισσότερα νοσοκομεία να μη λειτουργούν πλέον.
«Έχουμε
τώρα 1,7 εκατομμύρια ανθρώπους εκτοπισμένους, επομένως έχουμε διπλάσιο ή
τριπλάσιο πληθυσμό (στη νότια Γάζα), που χρησιμοποιεί το ένα τρίτο των
νοσοκομειακών κλινών, σε λιγότερο από το ένα τρίτο των διαθέσιμων
νοσοκομείων», δήλωσε χαρακτηριστικά ο αξιωματούχος του Παγκόσμιου
Οργανισμού Υγείας Μάικλ Ράιαν (εκτελεστικός διευθυντής του Προγράμματος
Έκτακτης Ανάγκης Υγείας), αποτυπώνοντας μόνο ένα κομμάτι της ζοφερής
πραγματικότητας. «Ακόμα
κι αν αύριο το πρωί, αυτό έληγε με όρους κατάπαυσης του πυρός, θα
εξακολουθούσαμε να έχουμε τεράστιο πρόβλημα», τόνισε, κατά τη διάρκεια
ενημέρωσης των Ηνωμένων Εθνών, μιλώντας από τη ΓενεύηΟ Ράιαν
είπε ότι οι υγειονομικές υπηρεσίες δεν είναι σε θέση να παράσχουν
περίθαλψη για πιο περίπλοκες ιατρικές περιπτώσεις –συμπεριλαμβανομένης
της φροντίδας ασθενών με καρκίνο ή όσων πρέπει να κάνουν
αιμοκάθαρση– και πιθανότατα θα «κατακλυστούν» από τις περίπου 5.500
γεννήσεις που αναμένονται τον επόμενο μήνα.
Επισήμανε
με νόημα ότι τα σχέδια του ισραηλινού στρατού να ασκήσει «πίεση» και σε
νότιες περιοχές, θα επιδεινώσουν ακόμη περισσότερο τις συνθήκες
υγείας. «Η κατάσταση στα νοσοκομεία –η κατάσταση του συστήματος
πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας– στη Γάζα είναι καταστροφική... και είναι
ό,τι χειρότερο μπορείτε να φανταστείτε (στον) βορρά», κατέληξε ο Ράιαν.
Σαμ Αλτμαν: Τι τρομάζει τον μάγο της Τεχνητής Νοημοσύνης
Οι εταιρείες που έχει ηγηθεί, ιδρύσει ή υποστηρίξει αξίζουν συνολικά
500 δισεκατομμύρια δολάρια ενώ η ξαφνική και γεμάτη μυστήριο έξοδός του
από την OpenAI συγκλόνισε της Σίλικον Βάλεϊ. Οι φόβοι για την
ανεξέλεγκτη ταχύτητα της τεχνολογίας
Γνώριζε τα πάντα γύρω από τους υπολογιστές προτού καν τελειώσει το
δημοτικό σχολείο, εγκατέλειψε στο πρώτο έτος ένα από τα κορυφαία
πανεπιστήμια της Αμερικής και είναι από τους πρωτοπόρους της ΑΙ, της τεχνολογικής επανάστασης που αλλάζει τα πάντα.
Μέχρι πρότινος ήταν σχετικά άγνωστος πέραν των παροικούντων την Ιερουσαλήμ της Σίλικον Βάλεϊ. Μετά την κυκλοφορία του ChatGPT από την OpenAI,
έγινε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους Αμερικανούς. Στο παρελθόν θα
μπορούσε να είναι η πρωταγωνιστική φιγούρα σε νουβέλα επιστημονικής
φαντασίας με σενάριο απ’ αυτά που λες ότι ο συγγραφέας το τράβηξε από τα
μαλλιά. Το παρουσιαστικό του, άλλωστε, βοηθάει. Με κοψιά που θα
μπορούσε να ανήκει σε δομινικανό μοναχό άλλης εποχής,
Πώς είναι να είσαι ένας άνθρωπος, ο οποίος μπορεί να αλλάζει –ριζικά–
τον ρου της Ιστορίας; Λίγοι μπορούν να δώσουν αυτήν την απάντηση και δη
εμπειρικά. Ενας εξ αυτών ονομάζεται Σαμ Αλτμαν, είναι μόλις 38 ετών και εδώ και τρεις ημέρες το όνομα του δεσπόζει στην κορυφή της διεθνούς ειδησεογραφίας
Μεγάλη
διαδήλωση κατά του πολέμου στη Γάζα διοργανώθηκε το Σάββατο στο Τελ
Αβίβ, η πρώτη ανοιχτή διαμαρτυρία κατά του πολέμου που επέτρεψαν οι
αρχές, σύμφωνα με ενημέρωση της Αλεξίας Τσούνη που παραβρέθηκε
εκπροσωπώντας τη συλλογικότητα το Μωβ και έστειλε πληροφορίες και
φωτογραφικό υλικό στην «Εφ.Συν.».
«Ισραηλινοί
και Ισραηλινές, Παλαιστίνιοι και Παλαιστίνιες διαδήλωσαν κατά του
πολέμου, απαίτησαν κατάπαυση του πυρός και ειρηνική λύση», αναφέρει η κ.
Τσούνη, σημειώνοντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης στο
Ισραήλ είναι αρνητική και θεωρεί προδοσία οποιαδήποτε φιλοπαλαιστινιακή
άποψη.
Το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό: Το ότι οι άνθρωποι που έχουν αναλάβει
τη διακυβέρνηση, αλλά και λειτουργοί που βρίσκονται σε πολύ σημαντικά
πόστα, δεν βλέπουν τίποτα το κακό να συμβαίνει. Είτε γιατί δεν θέλουν να
δουν, είτε γιατί δεν μπορούν λόγω χαρακτήρα, παιδείας, αξιακών αρχών.
Οπόταν, όλα βαίνουν καλώς. Γιατί να τα διορθώσουμε;
Ενώ ο κάθε ευαισθητοποιημένος πολίτης που επισκέπτεται αυτές τις
μέρες τον Ακάμα, βλέπει καταστροφή χωρίς επιστροφή, ο υπουργός
Περιβάλλοντος και το Τμήμα Δασών το μόνο που βλέπουν είναι καθυστέρηση
στην ολοκλήρωση των έργων που έχουν αρχίσει μέσα στη Δασική Περιοχή.
Αλλά και πάλι, δεν υπάρχει –για αυτούς- ουσιαστικό πρόβλημα, αφού
υπάρχει πρόνοια στο συμβόλαιο της εργοληπτικής εταιρείας για καταβολή
προστίμου σε περίπτωση καθυστέρησης. Οπόταν, οι μπουλντόζες μπορούν να
συνεχίσουν τη δουλειά τους όπως άρχισαν κι όπως θα έκαναν σε οποιαδήποτε
άλλη περιοχή καλούνταν να ανοίξουν δρόμο.
Και για όλα υπάρχουν απαντήσεις: «Σε κάποια σημεία η διάνοιξη του
δρόμου φτάνει τα δέκα μέτρα;» «Ναι, για να γίνουν στάσεις λεωφορείων».
«Σε κάποια σημεία οι εκσκαφές είναι μεγαλύτερες από τις προβλεπόμενες;»
«Ναι, το υπέδαφος ήταν αμμώδες και η εκσκαφή συνεχίστηκε μέχρι να βρεθεί
στέρεο έδαφος». «Τοποθετήθηκαν μπάζα και υλικά σε σημεία που προκαλούν
ζημιά στο περιβάλλον;» «Ναι, αλλά δεν τρέχει τίποτα. Θα μετακινηθούν σε
άλλα σημεία».
«Ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει»: Ο ξένος Τύπος για τις εξελίξεις στην Κουμουνδούρο
Το Politico, σε εκτενές δημοσίευμά του, κάνει λόγο για την «κακή
Κυριακή» του ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας ότι «η αξιωματική αντιπολίτευση στην
Ελλάδα διαλύεται»
Το θυελλώδες Σαββατοκύριακο του ΣΥΡΙΖΑ, με τη μίνι διάσπαση –μετά την αποχώρηση των στελεχών της «Ομπρέλας»– και τους υψηλούς τόνους ανάμεσα στα αντιμαχόμενα στρατόπεδα, έκανε τον γύρο του κόσμου μέσω των ρεπορτάζ του διεθνούς Τύπου.
Το Politico, σε εκτενές δημοσίευμά του, κάνει λόγο για την «κακή Κυριακή» του ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας ότι «η αξιωματική αντιπολίτευση στην Ελλάδα διαλύεται».
Προσθέτει δε ότι «δεκάδες
μέλη του αριστερού κόμματος αποχώρησαν ύστερα από μια τεταμένη
κομματική συνεδρίαση το Σαββατοκύριακο, διαφωνώντας με τον νέο αρχηγό Στέφανο Κασσελάκη».
Είναι φανερό ότι ο πόλεμος της Γάζας θα αναδείξει νέες γεωπολιτικές
ισορροπίες, όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά και σε πλανητικό επίπεδο.
Μολονότι το τοπίο παραμένει ρευστό και θολό ενόσω ο πόλεμος συνεχίζεται,
δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τίποτε δεν θα είναι το ίδιο με το τέλος του
πολέμου. Η 7η Οκτωβρίου 2023 θα παραμείνει ως η ημερομηνία αφετηρίας
ενός νέου γεωπολιτικού πεδίου που βρίσκεται ήδη υπό διαμόρφωση. Το
εκπληκτικό είναι ότι κανένας δεν περίμενε πως η Χαμάς θα μπορούσε να
πυροδοτήσει αυτού του είδους τις αλλαγές.
Οι φωτογραφίες από τα έργα που έχουν αρχίσει στον Ακάμα επιβεβαιώνουν
όσες επιφυλάξεις εκφράζονταν μέχρι σήμερα. Οι μπουλντόζες έχουν μπει
για καλά μέσα, και με δικαιολογία τη βελτίωση του οδικού δικτύου,
ισοπεδώνουν τα πάντα στο πέρασμα τους ανοίγοντας λεωφόρους. Οι πρώτες
κινήσεις, εφαρμογής του Σχεδίου Αειφόρου Ανάπτυξης του Εθνικού Δασικού
Πάρκου Ακάμα, κάθε άλλο παρά σε αειφορία παραπέμπουν. Εκτός, κι αν οι
αρχές έχουν τόσο λανθασμένη εικόνα περί της αειφορίας.
Εκτός από τους δρόμους έπονται κι άλλα, όπως αναψυκτήρια και
περίπτερα που θα πουλούν σουβενίρ, που θα μπορούσαν να χωροθετηθούν έξω
από το πάρκο, αφού δεν είναι αχανές και θα πάθει κάποιος σύνδρομο
στέρησης μέχρι να το διασχίσει, αν δεν πιει αναψυκτικό και καφέ ή αν δεν
αγοράσει σουβενίρ με χελώνες και κυκλάμινα που θα μνημονεύουν την
παρουσία τους κάποτε στην περιοχή.
Χωρίς υπερβολή, η Χερσόνησος του Ακάμα είναι -ή ίσως ήταν- μία από
τις τελευταίες παράκτιες περιοχές του ελεύθερου τμήματος της Κύπρου που
είχαν μείνει σχετικά ανέπαφες από «αναπτύξεις». Κι έτσι, η περιοχή
συνέχιζε να διακρίνεται για τη βιοποικιλότητα και τη μοναδική φυσική
ομορφιά της. Αυτό ήταν που την ξεχώριζε και προσέλκυε επισκέπτες από όλο
τον κόσμο. Κι αντί το κράτος να την προστατεύσει ως τέτοια, μετά από
χρόνια συζητήσεων κι αφού επέτρεψε -κλείνοντας τα μάτια- διάφορες
ιδιωτικές επεμβάσεις, έρχεται σήμερα να δώσει τη χαριστική βολή,
παρουσιάζοντας την μάλιστα ως Αειφόρο Σχέδιο.
Περιβαλλοντικές οργανώσεις εξέφραζαν πάντα τον φόβο πως το όραμα των
εκάστοτε κυβερνήσεων ήταν η μετατροπή του Ακάμα σε μία Ντίσνεϊ Λαντ των
γύρω ξενοδοχείων, όσων υπάρχουν και όσων πρόκειται να κτιστούν. Ότι, το
ενδιαφέρον εφαρμογής Σχεδίου δεν ήταν η προστασία του τοπίου αλλά η
παράδοση ακόμα μιας περιοχής στους ντιβέλοπερ, στους επενδυτές και στους
τουρίστες. Κι ενώ το μοντέλο αυτό δοκιμάστηκε μέχρι κορεσμού σε άλλες
περιοχές, αναπαράγεται και στον Ακάμα. Ασφαλτόστρωση, τσιμέντωση,
καταστροφή, πρόσκαιρο χρήμα.
Σε μια εποχή που η κλιματική αλλαγή απειλεί μέχρι και τη συνέχιση της
ύπαρξης μας, και τα σημάδια είναι ήδη ορατά, ένας τελευταίας πνεύμονας
φύσης παραδίδεται στις μπουλντόζες, για να ακολουθήσουν η άσφαλτος, τα
καυσαέρια κι οι ήχοι των τροχοφόρων.
Το Τμήμα Δασών εγκρίνει τις εργασίες που έχουν αρχίσει; Η Επίτροπος
Περιβάλλοντος; Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος; Όλοι αυτοί που
έχουν κάνει καραμέλα την πράσινη ανάπτυξη τι έχουν να πουν τώρα που
βλέπουν στην πράξη τα έργα; Θα πουν μήπως πως θα φυτέψουμε χιλιάδες άλλα
κυκλάμινα και τουλίπες κατά μήκος των λεωφόρων που κατασκευάζονται;
Μήπως θα παράγουμε και ήχους πουλιών και μελισσών εις αντικατάσταση όσων
θα τρομάξουν και θα εξαφανιστούν;
Τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου, όσα βιώνουμε στην Κύπρο σήμερα,
αλλά και μνήμες τόπων και ανθρώπων, διατρέχουν τη νέα ποιητική συλλογή
της Θάλειας Τάσου με τίτλο «Κατάθεση», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις
Γερμανός.
–Μέσα από τους στίχους σας είναι φανερή η αγάπη και η έγνοια
για τον τόπο σας. Το γεγονός ότι ζείτε στο Μοντρεάλ έχει κάνει ακόμη πιο
δυνατή αυτή την αγάπη για την Κύπρο;
Την αγάπη για την πατρίδα
την κουβαλούμε μέσα μας. Από παιδί, στον Πάνω Αμίαντο όπου γεννήθηκα
και έζησα τα πρώτα δέκα χρόνια της ζωής μου, έζησα τον αγώνα της ΕΟΚΑ,
τα κέρφιου, την παθητική αντίσταση, η δασκάλα μάς μάθαινε τραγούδια
αντίστασης, είδα τις καταστροφές που έκαναν οι Άγγλοι όταν έκαναν
έρευνες στα σπίτια μετά από ενέδρες που έκαναν οι αντάρτες, κι έτσι
αναπτύχθηκε από νωρίς η εθνική μου συνείδηση. Ύστερα έζησα στον
Καλοπαναγιώτη, το χωριό των γονιών μου. Και μεγαλώνοντας θα
ακολουθήσουν και τα άλλα, όσα τραγικά συνέβησαν στον τόπο μας, με
αποκορύφωμα το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή. Τότε σπούδαζα στο
Παρίσι. Κι όλα αυτά πονούν. Φυσικά, όταν ζεις στο εξωτερικό αυτή η
αγάπη για τον τόπο σου γίνεται ακόμη πιο δυνατή, μετατρέπεται σε
νοσταλγία.
–Είναι αυτή η ποιητική συλλογή μια «συνομιλία» με τη μνήμη;
Ναι! Πάντα συνομιλούμε με τη μνήμη. Αυτή μας τρέφει. Οι παιδικές
αναμνήσεις πριν από την εισβολή, σε γνώριμα μέρη που τώρα είναι
κατεχόμενα, μας ακολουθούν. Μνήμες τόπων και ανθρώπων.
–«Οδυσσέα, βγήκαν λανθασμένοι οι ποιητές κι η Ιθάκη πια δεν υπάρχει» γράφετε σ’ ένα στίχο σας. Γιατί αυτή η απαισιοδοξία;
Ναι, το ποίημα είναι λίγο «αντικαβαφικό»! Λίγο σε αντίθεση και με την
ομηρική Ιθάκη του Οδυσσέα. Είναι όμως βαθιά ρεαλιστικό και
αντικατοπτρίζει μια πραγματικότητα, τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου και
αυτά που βιώνουμε σήμερα στην Κύπρο. Όμως σε ένα άλλο ποίημά μου,
Έκπτωτος Άγγελος και Μαθητευόμενοι Μάγοι, επανέρχεται η ελπίδα: Κι όμως/
θα περιμένουμε τον άγγελο/ ν΄αναστηθεί/ Πρέπει/ Να τον αναστήσουμε/……
/Για να μπορούν/ να χαμογελούν τα παιδιά.
–Τι πιστεύετε ότι μπορεί να προσφέρει η ποίηση σ’ αυτή την ταραγμένη εποχή που ζούμε;
«Η τέχνη και η ποίηση δεν μας βοηθούν να ζήσουμε, αλλά μας βοηθάνε να
πεθάνουμε», έγραψε ο γοητευτικός ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος. Η
ωραιοποίηση των πραγμάτων δεν ωφελεί σε τίποτα. Ούτε η ομφαλοσκόπηση και
ο ατομικισμός. Η ποίηση μάς βοηθά να συνειδητοποιήσουμε τον κόσμο που
μας περιβάλλει, την ανάγκη για ένα κόσμο της ελπίδας, ένα κόσμο που δεν
θα δολοφονεί τα παιδιά.
–Αν πρέπει να κλείσουμε με ένα στίχο από την συγκεκριμένη συλλογή, ποιος θα ήταν αυτός;
Δύσκολο εγχείρημα να διαλέξω και να απομονώσω ένα μονάχα στίχο από τα
ποιήματά μου. Ας είναι όμως. Ένας στίχος από το ποίημα Ορφέως επίκληση:
Πρέπει να αναλύουμε/ τα γεγονότα/ η διαλεκτική/ το αίτιο/ και το
αιτιατό.
Κι αν μου επιτρέπεται να συμπληρώσω με ένα δεύτερο στίχο:
Ω Ορφέα/ λύτρωσέ μας με την μαγεία/ της λύρας σου.
