ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. Afficher tous les articles

mercredi 5 juillet 2017

Σκέψη - Όταν η ιστορία του ντοματοπολτού μοιάζει με συμπυκνώμενο καπιταλισμό!


Η δύναμη ενός οικονομικού συστήματος βρίσκεται στην ικανότητά του να παρεισφρέει στις παραμικρές πτυχές της ύπαρξης και ιδιαίτερα στα πιάτα μας. Μια απλή κονσέρβα ντομάτας περιέχει, έτσι, δύο αιώνες από την ιστορία του καπιταλισμού. Για το νέο του βιβλίο, ο Ζαν-Μπατίστ Μαλέ διεξήγαγε μια μακρόχρονη έρευνα σε τέσσερις ηπείρους. Μια γεωπολιτική του «πρόχειρου φαγητού», που μας αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική οπτική στο θέμα
Επιμέλεια: Ελίνα Σταματάκη

Του Jean-Baptiste Malet*

Στην καρδιά της κοιλάδας του
Σακραμέντο, στην Καλιφόρνια,
σε ένα εστιατόριο διακοσμημένο
με κόμπρες και βαλσαμωμένες
αρκούδες, ένας άντρας δαγκώνει
το μπέργκερ του μπροστά
σ’ ένα μπουκάλι κέτσαπ. Είναι
ο Κρις Ρούφερ, ιδιοκτήτης
της Morning Star Company,
της ηγετικής εταιρείας
. Με μόνο τρία εργοστάσια,
τα μεγαλύτερα στον κόσμο,
η επιχείρησή του παράγει το
12% του συμπυκνωμένου
ντοματοπολτού που καταναλώνεται
στον πλανήτη.

vendredi 24 avril 2015

Σκέψη - Ο καθηγητής κοινωνιολογίας Ζίγκμουντ Μπάουμαν: "Αυτό που δεν προέβλεψε η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν ότι ο καπιταλισμός θα αποκτούσε την ικανότητα να δημιουργεί τεχνητές παρθένες περιοχές και να τις κατακτά. Μία από αυτές είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν χρέη. Έτσι εφευρέθηκαν οι πιστωτικές κάρτες"


Ο Ζίγκμουντ Μπάουμαν είναι Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας στα Πανεπιστήμια του Λιντς και της Βαρσοβίας και ένας από τους σημαντικότερους μελετητές της μετανεωτερικής κατάστασης.

 



Ο επίτιμος καθηγητής κοινωνιολογίας Ζίγκμουντ Μπάουμαν μιλά για την κρίση, τον καταναλωτισμό, τις μορφές αντίστασης, την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας και το πώς βλέπει το μέλλον.

Τη συνέντευξη πήραν η Ντίνα Δαβάκη και ο Δημήτρης Μπούκας για την εφημερίδα Η Εποχή.

Η Ελλάδα και η Νότια Ευρώπη διέρχονται μια παρατεταμένη οικονομική κρίση και δέχονται συνέχεια σκληρά μέτρα λιτότητας. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτά που συμβαίνουν;

Τα μέτρα συνδέονται με τα δάνεια που ζητούνται. Είναι σημαντικό όμως να δει κανείς για ποιο σκοπό χρησιμοποιούνται τα δάνεια που δίνονται στην Ελλάδα. Αν χρησιμοποιούνται για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τότε απλά τρέφεται η ρίζα του προβλήματος και οι πολιτικές λιτότητας θα συνεχιστούν αμείωτες.

Οι οικονομικές κρίσεις έχουν να κάνουν όχι με καταστροφή του πλούτου, αλλά με αναδιανομή του. Σε κάθε κρίση υπάρχουν πάντα κάποιοι που κερδίζουν περισσότερα χρήματα σε βάρος των άλλων. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, μετά την κρίση έχει παρατηρηθεί μια αργή ανάκαμψη, όμως το 93% του επιπλέον ΑΕΠ που δημιουργήθηκε, κατέληξε μόνο στο 1% του πληθυσμού.

lundi 7 juillet 2014

Οικονομία - Καπιταλισμός: παλιές τάσεις, νέες πραγματικότητες. Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας βρίσκεται στον πυρήνα του νεοφιλελευθερισμού.



Το κράτος, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα εκτελούν τις εντολές της χρηματιστικής ελίτ και των μεγάλων επιχειρήσεων. Οι νέες τεχνολογίες πληροφορικής διευκόλυναν την εκστρατεία υπέρ της παγκοσμιοποίησης. Στις ΗΠΑ, 60% του πληθυσμού κατέχει λιγότερο από το 2,5% του καθαρού πλούτου της χώρας. Ενας στους πέντε Αμερικανούς ζει με κουπόνια σίτισης, ενώ 50 εκατ. είναι χωρίς ιατροφαρμα-κευτική και ασφαλιστική κάλυψη.


Ενας στους πέντε Αμερικανούς ζει με κουπόνια σίτισης, ενώ 50 εκατ. είναι χωρίς ιατροφαρμα-κευτική και ασφαλιστική κάλυψη
  «Αυξανόμενος ο ρόλος των χρηματιστικών κινήτρων, των χρηματιστικών αγορών, των χρηματιστικών φορέων και χρηματιστικών θεσμών στη λειτουργία των εγχώριων και διεθνών οικονομιών»

lundi 24 mars 2014

Παγκόσμια Οικονομία - Ο καθηγητής Κοινωνιολογίας Ιμ. Βαλερστάιν προβλέπει ότι η δομική κρίση του παγκόσμιου συστήματος θα διαρκέσει για τουλάχιστον ακόμα 20-40 χρόνια, περίοδο κατά την οποία θα βιώσουμε «χαοτικές αβεβαιότητες».


«Το μέλλον δεν είναι καθορισμένο, το δημιουργούμε καθημερινά»

  ΙΜΑΝΟΥΕΛ ΒΑΛΕΡΣΤΑΙΝ


Ο Βαλερστάιν κάνει την πρόβλεψη ότι η δομική κρίση του παγκόσμιου συστήματος θα διαρκέσει για τουλάχιστον ακόμα είκοσι με σαράντα χρόνια, περίοδο κατά την οποία θα βιώσουμε «χαοτικές αβεβαιότητες». Υπογραμμίζει ωστόσο ότι σ’ ένα τέτοιο αβέβαιο περιβάλλον η δράση των πολιτών και των κοινωνικών ομάδων είναι καθοριστική, γιατί «τίποτα δεν είναι προκαθορισμένο». Λίγο μετά τη συνέντευξη αυτή ο Αμερικανός κοινωνιολόγος έγραψε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον και σύντομο άρθρο για την Ουκρανία, «Η γεωπολιτική του ουκρανικού σχίσματος», το οποίο οι αναγνώστες μπορούν να διαβάσουν (στα αγγλικά) στον σύνδεσμο http://www.iwallerstein.com/geopolitics-ukraines-schism/

«Εισερχόμαστε σ’ έναν κόσμο πολλαπλών νομισμάτων, χωρίς κανένα αποθεματικό νόμισμα. Αυτό είναι καταστροφικό για τους καπιταλιστές.


vendredi 13 décembre 2013

Οικονομική Σκέψη - Η μεγάλη απάτη της λιτότητας

Το παρακάτω άρθρο του Αμερικανού μαρξιστή οικονομολόγου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Γκάρντιαν» στις 4 Νοεμβρίου και η «Εφημερίδα των Συντακτών» το αναδημοσιεύει με την άδεια του συγγραφέα.

     
Πώς λειτουργεί το σχέδιο: Οι κυβερνήσεις δανείζονται για τις διασώσεις και ύστερα απαιτούν περικοπή δαπανών. Το ποιος χάνει είναι γνωστό!


→«Ο τρόπος για να αντιμετωπίσει ο καπιταλισμός τις κυκλικές του κρίσεις είναι μια αξιοσημείωτη κίνηση δύο βημάτων. Στο πρώτο βήμα, ο μαζικός δανεισμός χρηματοδοτεί τα κίνητρα και τα προγράμματα διάσωσης. Στο δεύτερο, η λιτότητα ξεπληρώνει τον δανεισμό»



Του Ρίτσαρντ Γουλφ
Επιμέλεια-μετάφραση: Τάσος Τσακίρογλου

Οι κεντροδεξιές κυβερνήσεις στη Βρετανία και στη Γερμανία το κάνουν. Το ίδιο κάνουν και οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις στη Γαλλία και στην Ιταλία. Το κάνουν, επίσης, ο Ομπάμα και οι Ρεπουμπλικανοί. Ολοι τους επιβάλλουν «προγράμματα λιτότητας» στις οικονομίες τους ως αναγκαίο μέτρο για να βγουν από την κρίση που τους έπληξε από το 2007. Οι πολιτικοί και οι οικονομολόγοι επιβάλλουν τώρα τη λιτότητα περισσότερο ως γιατροί, καθώς τα «επιθέματα σιναπόσπορου» έχουν κολλήσει για τα καλά στο δέρμα του ασθενούς.

samedi 20 juillet 2013

Ο Γάλλος οικονομολόγος Μισέλ Μπο: «Μόνον οι πολιτικές της αλληλεγγύης και της κοινωνικής ασφάλειας μπορούν να διασφαλίσουν τη συνοχή των κοινωνιών μας»


«Να πολεμήσουμε τον νεοφιλελευθερισμό και να μειώσουμε τις ανισότητες»

 

   
 

O διαπρεπής Γάλλος οικονομολόγος, Μισέλ Μπο, επισημαίνei ότι όλες οι κοινωνικές λογικές εξουσιάζονται από την καπιταλιστική λογική. Παράλληλα υποστηρίζει ότι η σημερινή κρίση προσομοιάζει όχι μ” εκείνην του 1929, αλλά με την κρίση του τέλους του 19ου αιώνα.


«Τα βασικά στοιχεία της κοινωνίας τού αύριο είναι ήδη παρόντα στις κοινωνίες μας


samedi 22 décembre 2012

Ο Χα Τζουν Τσανγκ, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας της Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Cambridge επισημαίνει πως το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας για να "την υπολογίζουν" είναι να «δείξει έτοιμη να φύγει» από το ευρώ


   
Ο Χα Τζουν Τσανγκ ποστηρίζει πως δεν είναι αντικαπιταλιστής, μιλάει για κοινωνία αλληλεγγύης και υγιούς ανταγωνισμού, επισημαίνει πως το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας για να "την υπολογίζουν" είναι να «δείξει έτοιμη να φύγει» από το ευρώ, στο οποίο άλλωστε ήρθε «πρόωρα»... Ο Χα Τζουν Τσανγκ, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας της Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, βρέθηκε στην Ελλάδα πριν λίγες ημέρες για να παρουσιάσει το βιβλίο του με τίτλο "23 αλήθειες που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό" από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Ο "αιρετικός" καθηγητής έδωσε επίσης μια ενδιαφέρουσα διάλεξη στο Μέγαρο Μουσικής για την οικονομία. Τον συναντήσαμε ένα πρωί στο κέντρο της Αθήνας για μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη.

samedi 10 novembre 2012

Ρίτσαρντ Σένετ: «Η κρίση θα μας ακολουθεί επί δεκαετίες»

Ο κορυφαίος αμερικανός καθηγητής Κοινωνιολογίας εκτιμά ότι βρισκόμαστε ενώπιον ενός φαινομένου μείζονος σημασίας


 
Μάρκος Καρασαρίνης
 Για τον Ρίτσαρντ Σένετ η εργασία και οι κοινωνικοί δεσμοί αποτελούν τον πυρήνα της κατανόησης του σύγχρονου πολιτισμού. Διερευνώντας εδώ και δεκαετίες τις μεταξύ τους σχέσεις και τις επιπτώσεις τους στην πολιτική, ο 69χρονος καθηγητής Κοινωνιολογίας στη London School of Economics και Ανθρωπιστικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης διέβλεψε από νωρίς τις φθοροποιούς πλευρές της «ευέλικτης» εργασίας («Ο ελαστικοποιημένος άνθρωπος», εκδόσεις Πεδίο, 2011) και τα δομικά προβλήματα της «Κουλτούρας του νέου καπιταλισμού» («The Culture of New Capitalism», εκδόσεις Yale, 2007). Στο νέο του βιβλίο με τίτλο «Together» (Yale, 2012) μιλάει για τη χαμένη αξία της συνεργασίας και εξηγεί στο «Βήμα» τη μετάλλαξη του καπιταλισμού την τελευταία τριακονταετία σε φορέα μιας μακροχρόνιας κρίσης.

vendredi 10 août 2012

Ο σπουδαιότερος γεωγράφος του καιρού μας Ντέιβιντ Χάρβεϊ, μιλάει για την Ελλάδα

«Οσες απολύσεις και να κάνετε, δεν
 πρόκειται να δείτε πρόοδο»









Της Μαργαρίτας Πουρνάρα
Τετάρτη 20 Ιουνίου. Στην ομιλία του Ντέιβιντ Χάρβεϊ στο αίθριο του
κτιρίου Αβέρωφ στο Πολυτεχνείο, δεν πέφτει καρφίτσα. Οι καρέκλες έχουν
όλες καταληφθεί και επιστρατεύθηκαν τα σκαμνάκια από τις παρακείμενες
αίθουσες διδασκαλίας. Πρώτη παρατήρηση: σαν αταίριαστο ζευγάρι, εικοσάρηδες
και εξηντάρηδες παρακολουθούν καθισμένοι δίπλα δίπλα, χωρίς πολλούς
εκπροσώπους από άλλες γενιές. Δεύτερη παρατήρηση: οι ερωτήσεις του
κοινού δεν σταματούν. Σχόλια, αντιδράσεις, απορίες. Η Αθήνα είναι ένας
τόπος που γιγαντώνεται η πολιτική αφύπνιση. Λες και η κρίση είναι
ένα ξυπνητήρι που δεν σταματά να χτυπάει.

dimanche 10 juin 2012

Το ελληνικό κράτος είναι υπό πτώχευση και επιτήρηση

Καπιταλισμός 4.0


Της Ζέζας Ζήκου


Από τα μέσα περίπου του 19ου αιώνα ο Μποντλέρ έλεγε σαρκαστικά: «Η πίστη στην πρόοδο είναι ένα δόγμα των αργόσχολων και των Βέλγων». Την ίδια εποχή ο Φλομπέρ εξίσου σαρκαστικά σχολίαζε ότι είναι ανοησία να ισχυρίζεται κανείς ότι η ανθρωπότητα προοδεύει επειδή μπορεί να κατασκευάσει λεπτότερες βελόνες. Η πρόοδος ήταν ένα ζήτημα το οποίο στην ακμή της βιομηχανικής επανάστασης δημιουργούσε πολλές αμφισβητήσεις, αφού σάρωνε τις ευρωπαϊκές κοινωνίες και διέλυε τον κοινωνικό ιστό. Το οικονομικό μέγεθος των δυτικών κοινωνιών μεγάλωνε με ασύλληπτες ταχύτητες, καταστρέφοντας ωστόσο ό,τι προϋπήρχε. Γι’ αυτό και ο καπιταλισμός θεωρήθηκε διαδικασία «δημιουργικής καταστροφής».
Καπιταλισμός χωρίς χρεοκοπίες, λένε κάποιοι, είναι όπως ο χριστιανισμός χωρίς Κόλαση. Με την ύφεση να βαθαίνει, οι υποθέσεις χρεοκοπίας αυξάνονται καθώς οι άτυχες ψυχές έκαναν το αμάρτημα να δανειστούν υπερβολικά πολλά. Πόσο άσχημα μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση; Οι πτωχεύσεις αυξάνονται και απειλούν το σύνολο της οικονομικής - επιχειρηματικής και τραπεζικής δραστηριότητας, παντού...
Στο τελευταίο του βιβλίο, Capitalism 4.0, ο Anatole Kaletsky, κορυφαίος Βρετανός οικονομολόγος και αναλυτής των λονδρέζικων Times, εξηγεί πώς η παρ’ ολίγον μοιραία εμπειρία του αμερικανικού τραπεζικού συστήματος το φθινόπωρο του 2008, θα επισπεύσει την έλευση μιας τέταρτης εκδοχής του καπιταλισμού. Ετσι, μετά τον Καπιταλισμό 1.0, την εποχή του laissez faire, που ολοκληρώθηκε με την ύφεση του Μεσοπολέμου, τον Καπιταλισμό 2.0, τις τέσσερις δεκαετίες του κεϊνσιανισμού και του νιου ντιλ, και τον Καπιταλισμό 3.0 του νεοφιλελευθερισμού της Μάργκαρετ Θάτσερ και του Ρόναλντ Ρέιγκαν, φτάσαμε στον Καπιταλισμό 4.0. Σ’ αυτόν, το κράτος θα παρεμβαίνει μεν στη χάραξη της μακροοικονομικής πολιτικής και τη στήριξη των τραπεζών, όχι όμως για την αιμοδοσία συντάξεων, παιδείας και υγείας. Πόσο δικαιώνεται...

samedi 28 avril 2012

Καπιταλισμός και οικονομολόγοι της δεκάρας

...εκτροπές που σπιλώνουν το όνομα του καπιταλισμού!


Της Ζέζας Ζήκου


«Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε», είναι ο smart τίτλος του μπεστ σέλερ βιβλίου του Νίκου Μπογιόπουλου (εκδόσεις Λιβάνη). Ο ευφυής συνάδελφος, υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΚΚΕ, με πληθώρα επιχειρημάτων καταγγέλλει: Σ’ έναν κόσμο όπου μόνο στην Ε.Ε. πάνω από 20 εκατομμύρια παιδιά διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας, οι δισεκατομμυριούχοι αυξάνονται και από 793 το 2008 μετρήθηκαν στους 1.011 το 2010. Σ’ έναν κόσμο που το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 40% του παγκόσμιου πλούτου, οι άνθρωποι που υποσιτίζονταν ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο. Διαβάστε το!
Απλώς να θυμίσω πώς ο τίτλος του Μπογιόπουλου είναι η παραγραφή της ιστορικής πλέον φράσης-κλειδιού «It’s the economy, stupid...», που έγινε σύνθημα της προεκλογικής εκστρατείας του Μπιλ Κλίντον και τον οδήγησε στον Λευκό Οίκο. Αρχικά, η φράση ήταν μια λακωνική διατύπωση της προεκλογικής τακτικής του Μπιλ Κλίντον, το 1992. Γραμμένη σε ένα χαρτί κολλημένο στον τοίχο του αρχηγείου της εκστρατείας του, προοριζόταν για να υπενθυμίζει στον ίδιο και το επιτελείο του την οικονομική προτεραιότητα και την αύξηση της ανεργίας στις ΗΠΑ.

lundi 26 décembre 2011

Οι Αμερικανοί ετοιμάζονται να μας αγοράσουν σε τιμή ευκαιρίας



Την ώρα που η Ευρώπη παλεύει με τη κρίση χρέους, οι αμερικανικές επιχειρήσεις και τράπεζες εκμεταλλεύονται την κρίση , δανείζοντας χρήματα, και αρπάζοντας περιουσιακά στοιχεία ευρωπαϊκών τραπεζών, γράφουν οι New York Times σε ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ που εξηγεί ενδεχομένως πολλά από όσα γίνονται στην Ευρώπη και στην Ελλάδα με την κρίση.
Οι πωλήσεις, όπως ενός πολυτελούς ξενοδοχείου στο Miami Beach, ή του ψηλότερου κτιρίου στο Δουβλίνο, γίνονται επειδή οι ευρωπαϊκές τράπεζες προσπαθούν απεγνωσμένα να βρουν κεφάλαια, και να βελτιώσουν τους ισολογισμούς τους, συνήθως λόγω πιέσεων από πλευράς αρχών.

mardi 6 septembre 2011

Έχει μέλλον ο Καπιταλισμός;




Τσουλφίδης Ελευθέριος*
Οι μεγάλοι οικονομολόγοι του παρελθόντος (Σμιθ, Μαρξ, Κέυνς, Σουμπέτερ) προέβλεπαν τη στασιμότητα και εν τέλει την κατάρρευση του καπιταλισμού. Ο Σουμπέτερ έθεσε το ζήτημα με τον πλέον ευθύ τρόπο: «μπορεί να επιβιώσει ο καπιταλισμός;» και στην απάντησή του ήταν κατηγορηματικός: «όχι, δεν νομίζω ότι μπορεί». Γνωρίζουμε από την οικονομική ιστορία, ότι η εξέλιξη του καπιταλισμού κάθε άλλο παρά ευθύγραμμη είναι, καθώς περιοδικά ανακόπτεται από κρίσεις κερδοφορίας που μοιάζουν με καρδιακές αρρυθμίες και ενίοτε ανακοπές.

lundi 22 août 2011

Μήπως είχε δίκιο ο Μαρξ;


Παντελής Καψής  
Εφτασε λοιπόν το τέλος του καπιταλισμού; Εντάξει, το ερώτημα είναι ρητορικό, το αδιέξοδο όμως στο οποίο μοιάζει να οδηγείται η παγκόσμια οικονομία είναι πέρα για πέρα αληθινό. Και μπορεί όλοι να συμφωνούν ότι υπάρχει έλλειμμα ηγεσίας, ότι η Μέρκελ και ο πρόεδρος Ομπάμα είναι υπερβολικά αναποφάσιστοι και διστακτικοί, την ίδια στιγμή ωστόσο υπάρχουν διαμετρικά αντίθετες απόψεις για το τι περιμένουμε να κάνουν. Βρίσκονται, βλέπετε, μπροστά σε μια θεμελιώδη αντίφαση του συστήματος- για να χρησιμοποιήσουμε αριστερή ορολογία.

dimanche 24 juillet 2011

Από την αναπτυξιοκρατία... στην κομματοκρατία



Της Pιτσας Mασουρα
Οι περίοδοι κρίσης είναι περίοδοι μεγάλης ελευθερίας. Ο κόσμος αποδιαρθρώνεται, οι κοινωνίες αποσυντίθενται, οι αξίες καταρρέουν. Το μέλλον παύει να είναι η προέκταση των προηγούμενων τάσεων. Η εξέλιξη των πραγμάτων είναι συγκεχυμένη, η πορεία της Ιστορίας μετέωρη, λέει ο Αντρέ Γκορζ κι έχει δίκιο. Ισως γι’ αυτό το φετινό καλοκαίρι είναι τόσο διαφορετικό. Οι περισσότεροι, μετέωροι σαν την Ιστορία κι αυτοί, φεύγουν με την έγνοια της ανάμνησης παραμάσχαλα.

dimanche 23 janvier 2011

Bαρβαρότητα πίσω από τη βιτρίνα του καπιταλισμού

του καπιταλισμού

, Γράφει ο Κωστής Καρπόζηλος


Ηλεκτροσόκ σε πολίτες με στόχο την ανάπλαση του ανθρώπινου νου. Ούτε θεωρία συνωμοσίας ούτε εικόνα από στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το βιβλίο της Ναόμι Κλάιν αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα πίσω από τη βιτρίνα του καπιταλισμού
Θεραπείες με ηλεκτροσόκ με στόχο την «αποδόμηση» και «ανάπλαση» της προσωπικότητας. Αυτό ήταν το υπόβαθρο για τα πειράματα εις βάρος δεκάδων αμερικανών πολιτών τη δεκαετία του 1950, τα οποία οργάνωσαν και εκτέλεσαν επιφανείς ψυχίατροι και επιτελεία των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών.
Στον πόλεμο κατά των «ερυθρών» δεν υπήρχαν όρια. Η Γκέιλ Κάστνερ, μία νεαρή αμερικανίδα με ήπια ψυχολογικά προβλήματα, έζησε για μήνες σε συνθήκες τεχνητής απομόνωσης, σκόπιμου αποπροσανατολισμού και διαδοχικών ηλεκτροσόκ, που οι συνέπειές τους την συνόδευσαν σε όλη την υπόλοιπη ζωή της. Με αφετηρία την ιστορία της, η Ναόμι Κλάιν διηγείται την ιστορία του «καπιταλισμού της καταστροφής»: τη διαπλοκή μεταξύ οικονομίας και πολιτικής, την πίστη στην χρησιμότητα του «σοκ», την αντίληψη ότι οι μεγάλες καταστροφές προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες ανάπτυξης. Το βιβλίο της Κλάιν είναι εξαιρετικά επίκαιρο. Αναδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους έκτακτες καταστάσεις και οικονομικές κρίσεις οδηγούν σε προγράμματα λιτότητας, ιδιωτικοποιήσεις, στη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας και την αύξηση της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου, των πολυεθνικών και των τραπεζών.

jeudi 9 décembre 2010

Τα θαύματα του καπιταλισμού

ΣΚΑΝΔΑΛΑ

Ο Ελληνοαμερικανός που αποκάλυψε τον Μάντοφ

Η ιστορία της μεγαλύτερης μεταπολεμικής χρηματοπιστωτικής απάτης στις ΗΠΑ, όπως την αφηγείται ο άνθρωπος που την έφερε στο φως, ο χρηματιστής Χάρι Μαρκόπολος

Ι. Ν. ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ | Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010   ΤΟ  ΒΗΜΑ
Το πρωί της 4ης Φεβρουαρίου του 2009 ο ελληνοαμερικανός χρηματιστής Χάρι Μαρκόπολος σηκώθηκε νωρίς και σε πλήρη ένταση. Σιδέρωσε το παντελόνι του κοστουμιού του για να είναι σίγουρος ότι η τσάκιση θα είναι κοφτή. Ξημέρωνε η σημαντικότερη ημέρα της ζωής του. Θα κατέθετε στο Καπιτώλιο σε μια Υποεπιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων για το σκάνδαλο Μάντοφ. Λίγο προτού μπει στην αίθουσα πήγε στις ανδρικές τουαλέτες, κοίταξε στον καθρέφτη και είπε: «Αυτή τη φορά θα τα ακούσουν. Επί οκτώ χρόνια μού συμπεριφέρθηκαν σαν να ήμουν το χαλάκι στην είσοδο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (ΕΚ). Αυτοί οι άνθρωποι μoύ έκαναν τη ζωή κόλαση και θα τους το ανταποδώσω διπλά. Θα τους ισοπεδώσω, δεν θα μπορέσουν να ορθοποδήσουν. Θα τους κατατροπώσω, θα μιλήσω με ονόματα».