Ο μεγάλος μας σκηνοθέτης, με ένα έργο που σημάδεψε τη σύγχρονη Ελλάδα, δεν σταματάει στα 88 του να παλεύει με την τέχνη του. Ξαναδουλεύει την τελευταία του ταινία («Το πλοίο»), γράφει τη συνέχεια της αυτοβιογραφίας του. Και είναι απόλαυση να τον ακούς να μιλάει, να λέει ιστορίες, από τη Μακρόνησο, το σινεμά και την οικογένειά του.
Της Νόρας Ράλλη
Εχει μιλήσει σχεδόν για όλα, πολλές φορές, με πολλούς τρόπους. Με λόγια, με ταινίες, με δημιουργία, με πολιτική θέση. Ωστόσο, δύο θα λέγαμε πως είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που επηρέασαν το έργο του Νίκου Κούνδουρου: η σχέση του με την εξουσία και η σχέση του με την ομορφιά. «Και η ομορφιά μια μορφή εξουσίας είναι. Η διαφορά είναι πως το χειρότερο που μπορεί να γίνει είναι ένα κακό έργο τέχνης ή κάποιο αδιάφορο αρχιτεκτόνημα. Ενώ η εξουσία στη χειρότερη μορφή της γίνεται τέρας, δυστυχώς, ανθρωπόμορφο. Αυτό θέλησα να πω και στις ταινίες μου», μας λέει ο σκηνοθέτης, στο σπίτι του στην Αίγινα.