Βιβλίο - Ριζοσπαστικές αναγνώσεις - Αλέξανδρος Κοζέβ: Λατινική Αυτοκρατορία. Σχεδίασμα ενός δόγματος για τη γαλλική πολιτική

Συντάκτης: Γιάννης Ραουζαίος*

Επιμέλεια: Γιώργος Σταματόπουλος

Ο Τζόρτζιο Αγκάμπεν αναφέρθηκε πρόσφατα στη θέση του φιλοσόφου και πολιτικού Αλέξανδρου Κοζέβ, ο οποίος σε κείμενό του το 1945 με τον τίτλο «Λατινική Αυτοκρατορία» μιλούσε για τη δυνατότητα συγκρότησης μιας περιφερειακής συνομοσπονδίας ευρωπαϊκών κρατών, η οποία θα μοιραζόταν κοινά χαρακτηριστικά σε επίπεδο γλώσσας, θρησκείας και κουλτούρας. «Η εποχή που όλη η ανθρωπότητα θα μοιράζεται τη ζωή της κάτω από τη σκέπη μιας ενιαίας πολιτικής οντότητας παραμένει ακόμα σε ένα απόμακρο μέλλον.

Αλέξανδρος Κοζέβ, Λατινική Αυτοκρατορία. Σχεδίασμα ενός δόγματος για τη γαλλική πολιτική μτφρ. Ιφιγένεια Καμτσίδου, επίμετρο: Γιώργος Μερτίκας, Εκδόσεις Εξάρχεια, Αθήνα 2016, σελ. 145 |

Η περίοδος, από την άλλη πλευρά, των εθνικών πολιτικών πραγματικοτήτων έχει τελειώσει. Η εποχή που αναδύεται είναι αυτή των αυτοκρατοριών, το οποίο σημαίνει διακρατικές πολιτικές οντότητες, που όμως θα σχηματίζονται από συγγενικά έθνη». Ο ίδιος ο Κοζέβ που έγραψε αυτές τις γραμμές ήταν, πέρα από ένας σοβαρός μελετητής του Μαρξ και του Χέγκελ, ταυτόχρονα και ένας λάτρης του παραδόξου (είχε κατηγορηθεί ακόμα και ως πράκτορας των Σοβιετικών!), ο οποίος βρέθηκε κάποια στιγμή στη θέση του υπουργού Εξωτερικής Οικονομικής Πολιτικής της Γαλλίας. Επιπλέον, ήταν και ένας από τους αρχιτέκτονες της ιδέας μιας ενιαίας ελεύθερης αγοράς στο πλαίσιο της πρώτης μορφής που πήρε η ΕΟΚ.
Το ενδιαφέρον αυτού του κειμένου στη σημερινή εποχή, το οποίο υπάρχει πλέον και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Εξάρχεια, συνοδευμένο από ένα έξοχο επίμετρο του Γιώργου Μερτίκα, ενισχύεται πρωτίστως λόγω των σημαντικών ενοράσεων που ο Κοζέβ καταγράφει σ' αυτό.

Ζακ Ντελόρ: «Ακυβέρνητη η Ευρώπη. Πρέπει να οικοδομηθεί από την αρχή»

  

 | EUROKINISSI/Β. ΦΙΛΗΣ

Τα 90 του χρόνια κλείνει σήμερα ο Ζακ Ντελόρ, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ένας από τους πιο εμβληματικούς πολιτικούς και οραματιστές της ενωμένης Ευρώπης.
Ο «σοφός οραματιστής», όπως τον αποκαλούν οι Γάλλοι, μιλάει με νοσταλγία για το πως θα είχε εξελιχθεί σήμερα η Ευρώπη, «εάν είχε εισακουσθεί» κατά την υιοθέτηση του ευρώ, πολλές είναι οι προσωπικότητες που τιμούν σήμερα « τον ζωντανό θρύλο της Ευρώπης».
Από καιρό ο Ζακ Ντελόρ, είχε προειδοποιήσει ότι «η Ευρώπη κλυδωνίζεται ανάμεσα στην επιβίωση και στην παρακμή» θυμίζει η εφημερίδα JDD .

Η Ευρώπη της αστυνομοκρατίας και της καταστολής

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή τη μη-συμμόρφωση των (ελλειμματικών) προϋπολογισμών της Γαλλίας και της Ιταλίας με τα κριτήρια των ευρωπαϊκών συνθηκών, κυκλοφορεί στην Ελλάδα μια φιλολογία σύμφωνα με την οποία οι («σοσιαλιστικές» ή «κεντροαριστερές») κυβερνήσεις αυτών των χωρών «αμφισβητούν», εν μέρει ίσως αλλά τουλάχιστον εν τη πράξει, τις πολιτικές λιτότητας και τον «μερκελισμό» που τις ενσαρκώνει.

Ορισμένοι έφθασαν μάλιστα στο σημείο να βλέπουν τους Ολάντ και Ρέντσι ως συμμάχους μιας μελλοντικής ελληνικής αριστερής κυβέρνησης που θα ακύρωνε τα Μνημόνια και θα αμφισβητούσε τον ζυγό του χρέους.
Ας επισημάνουμε κατ' αρχήν ότι αυτή η εκτίμηση ξεκινά από μια λανθασμένη παραδοχή. Οι πολιτικές λιτότητας που σαρώνουν σήμερα στην Ευρώπη δεν είναι θέμα «μερκελισμού» ή «γερμανικής επιβολής» αλλά η ίδια η ουσία του νεοφιλελευθερισμού ως ταξικής πολιτικής γύρω από την οποία υπάρχει στρατηγική σύγκλιση των αρχουσών τάξεων σε όλη την Ε.Ε.

Αποδεικκνύεται τώρα ότι η Κύπρος ήταν το πειραματόζωο της υπόθεσης! Φυσικά ούτε και οι 100.000 θα είναι πια εγγυημένες. Κλοπή με βούλα! Η Ευρώπη του νεοφιλελευθερισμού που βουλιάζει

Μπαρνιέ: «Μεγάλο βήμα» η συμφωνία για  να μην πληρώνουν οι φορολογούμενοι για τις τράπεζες

Σε συμφωνία κατάφεραν να έρθουν αργά το βράδυ  της Τετάρτης τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με τους κανόνες για τη διάσωση των τραπεζών, με στόχο να αποφευχθεί η εμπλοκή των φορολογουμένων στις διασώσεις των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της Ευρώπης.

Στο σχετικό νομοσχέδιο που θα τεθεί προς έγκριση και στο συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της ΕΕ, προβλέπεται ότι από τις αρχές του 2016 οι ομολογιούχοι και οι μεγάλοι καταθέτες-αποταμιευτές μιας τράπεζας που αντιμετωπίζει προβλήματα θα επωμίζονται αναλογικά τις απώλειες του πιστωτικού ιδρύματος.

Η Ευρώπη της λιτότητας

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη

Σβησμένες όλες οι φωτιές οι πλάστρες μεσ’ τη Χώρα
Κωστής Παλαμάς

Την περασμένη Τετάρτη εκατομμύρια άνθρωποι διαδήλωσαν σε
όλη την Ευρώπη ενάντια στη λιτότητα που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη 
πολιτική που υιοθετήθηκε στη γηραιά ήπειρο. Είναι εκπληκτικό που στη
Μέκκα του καπιταλισμού, στις ΗΠΑ, ο κύριος εκπρόσωπος αυτής 
της σχολής σκέψης, ο Μίτ Ρόμνεϊ, έχασε τις εκλογές. Ο δε Μπαράκ Ομπάμα 
που εξελέγη για ακόμημια τετραετία στο Λευκό Οίκο, δηλώνει ότι
θα πάρει μέτρα για να διασωθεί η μεσαία τάξη στις ΗΠΑ. Στην Ευρώπη 
με τις άλλοτε κοινωνικές ευαισθησίες, όπου κάποτε αναπτύχθηκε 
το κοινωνικό κράτος και μια εύρωστη μεσαία τάξη, η λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού 
απειλεί να τα εξαφανίσει και τα δύο. Την ίδια στιγμή τα λαϊκά στρώ-
ματα οδηγούνται κατά εκατομμύρια στην ανεργία. Η Ευρώπη της λιτότητας 
παρουσιάζει ήδηδύο μεγάλα σχίσματα : το πρώτο είναι αυτό που παρατηρείται 
σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες των ευρωπαϊκών χωρών με τους φτωχούς και τους
ανέργους από τη μια να αυξάνονται ιλιγγιωδώς και τον πλούτο να συσσωρεύεται στα
χέρια των ολίγων. Το δεύτερο σχίσμα είναι αυτό που όλοι πια οι πολιτικοί αναλυτές 
διαπιστώνουν ανάμεσα στον ευρωπαϊκό Βορρά και τον ευρωπαϊκό Νότο.

Ευρώπη = ευρώ;

Του Πέτρου Μάρκαρη

 

Ας φύγουμε για λίγο από τη ζοφερή πραγματικότητα των 11,88 δισ. Ας βάλουμε στην άκρη θέματα όπως τα λάθη και η ανεπάρκεια του πολιτικού μας συστήματος, τα απάνθρωπα βάρη στις πλάτες των πολιτών, οι περικοπές και οι θυσίες που απαιτεί η τρόικα, θέματα που από την πολλή ανάλυση αρθρογράφων και πανεπιστημιακών έχουν υποβαθμιστεί στο επίπεδο του αυτονόητου.

Ας μιλήσουμε λίγο για την ουσία, και ουσία είναι η οντότητα που λέγεται «Ευρώπη». Πολύ φοβάμαι ότι εμείς οι Ευρωπαίοι, παρασυρμένοι κυρίως από τους πολιτικούς, κάναμε ένα μοιραίο λάθος: ταυτίσαμε την Ευρώπη με το ευρώ.

Πέτρος Μάρκαρης: «Μπερδέψαμε την Ευρώπη με το ευρώ»

Τη δική του εξήγηση στην οικονομική κρίσης έδωσε με πολύ γλαφυρό τρόπο ο Πέτρος Μάρκαρης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ιλ Μεσατζέρο».

Η γερμανική συνταγή δεν έχει οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας

Η μεγάλη χίμαιρα της Ευρώπης

ΤΑ ΝΕΑ / THE NEW YORK TIMES, Του Paul Krugman

Τους τελευταίους μήνες διάβασα αρκετές αισιόδοξες αποτιμήσεις για τις προοπτικές της Ευρώπης. Περιέργως, καμία από αυτές δεν αναφέρει ότι η καθορισμένη από τους Γερμανούς ευρωπαϊκή συνταγή της λύτρωσης μέσω της υποβολής σε βάσανα έχει οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας. Αντίθετα, οι αισιόδοξοι θεωρούν ότι η αποτυχία - συγκεκριμένα η διάλυση της ευρωζώνης - θα είναι καταστροφή για όλους, των Γερμανών συμπεριλαμβανομένων, και τελικά στο τέλος αυτή η προοπτική θα αναγκάσει τους ευρωπαίους ηγέτες να κάνουν ό,τι χρειάζεται προκειμένου να σωθεί η κατάσταση.

Ελπίζω να είναι σωστό αυτό το επιχείρημα. Ομως κάθε φορά που διαβάζω ένα άρθρο το οποίο κινείται σε αυτόν τον χώρο, σκέφτομαι τον Νόρμαν Εϊντζελ. Ποιος είναι αυτός: Πίσω στα 1910, ο Εϊντζελ εξέδωσε το περίφημο βιβλίο «Η μεγάλη χίμαιρα», ισχυριζόμενος ότι ο πόλεμος ήταν πια μια απαρχαιωμένη διαδικασία. Το εμπόριο και η βιομηχανία, ισχυριζόταν, και όχι η εκμετάλλευση των αδυνάτων ήταν τα κλειδιά για τον εθνικό πλούτο, άρα κανείς δεν θα κέρδιζε οτιδήποτε από το τεράστιο κόστος μιας στρατιωτικής εκστρατείας. Ακόμη περισσότερο, έγραφε, η ανθρωπότητα είχε αρχίσει να κατανοεί την πραγματικότητα, ότι δηλαδή «τα πάθη του πατριωτισμού υποχωρούσαν γοργά». Δεν προέβλεψε κατά λέξη ότι δεν θα ξαναγίνει κάποιος μεγάλος πόλεμος, όμως αυτή ήταν η αίσθηση που αποκόμιζε όποιος διάβαζε το βιβλίο του.

Ολοι ξέρουμε τι έγινε μετά.

Θουκυδίδης εξόριστος ή ο κυνισμός της νεο-ευρωπαϊκής αποικιακής δύναμης

Του Mιχαλη N. Kατσιγερα
Tον γνωρίζουμε όλοι από τα χρόνια της μαθητείας μας. Tον ιστόρησε ο Θουκυδίδης αποδίδοντάς τον στον Περικλή. Πρόκειται για τον ορισμό της δημοκρατίας, της αθηναϊκής: «Xρώμεθα γαρ πολιτεία ου ζηλούση τους των πέλας νόμους, παράδειγμα δε μάλλον αυτοί όντες τισίν ή μιμούμενοι ετέρους. Kαι όνομα μεν διά το μή ες ολίγους αλλ’ ες πλείονας οικείν δημοκρατία κέκληται.» (Kαι στην καθαρά πολιτική μετάφραση του Eλευθερίου Bενιζέλου: «Zώμεν τω όντι υπό πολίτευμα, το οποίον δεν επιζητεί ν’ αντιγράφη τους νόμους των άλλων, αλλ’ είμεθα ημείς μάλλον υπόδειγμα εις τους άλλους παρά μιμηταί αυτών. Kαι καλείται μεν το πολίτευμά μας δημοκρατία, λόγω του ότι η κυβέρνησις του κράτους ευρίσκεται όχι εις χείρας των ολίγων, αλλά των πολλών.»)

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ - Το όραμα για μιαν άλλη Ευρώπη

Ο  Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ συνεχίζει να δίνει 

μήνυμα ενθάρρυνσης  

 

Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, που έχει γράψει ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία στον κόσμο, τον «Μικρό Πρίγκιπα», τον οποίο έχουν λατρέψει αδιακρίτως μικροί και μεγάλοι, γεννήθηκε στη Λιόν το 1900 και έγινε πιλότος στη Γαλλική Αεροπορική Εταιρεία και στην εταιρεία ταχυδρομικών αεροσκαφών Λατεκέρ (Latecoere). Διηύθυνε την Αeroposta Αrgentina στο Μπουένος Άιρες και εν συνεχεία εργάστηκε ως ανταποκριτής της «France-Soir» πρώτα στη Ρωσία και κατόπιν στην Ισπανία του Εμφυλίου Πολέμου.

Αναγκαία η οικονομική και πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης

Η οικονομική και πολιτική ενοποίηση  της Ευρώπης έχει κρίσιμη σημασία για να συνεχισθεί η ευημερία και η επιρροή της στο νέο γεωπολιτικό πεδίο, τονίζει ο πρώην Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ σε άρθρο του που δημοσιεύει το πρακτορείο Reuters.

Δουλοπάροικοι ξανά στην Ευρώπη...

Τώρα πια είστε δουλοπάροικοι...

"Δεν θα ήταν πιο απλό να διαλύσουν τον λαό και να εκλέξουν έναν άλλο;" (Μπέρτολντ Μπρεχτ)».
Του ΡΟΥΣΣΟΥ ΒΡΑΝΑ 

Εκτός νόμου όχι μονάχα όλες εκείνες οι πολιτικές που είναι αντίθετες με τα σχέδια του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου, όχι μονάχα όλα τα κόμματα και οι ιδεολογίες που αντιστρατεύονται τις δικές του, αλλά και οι ίδιοι οι λαοί.

Με τη νέα συνθήκη το ευρωπαϊκό διευθυντήριο θα ενσωματώσει στο εθνικό και στο διεθνές δίκαιο τον σιδηρού κανόνα των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και των σχεδόν μηδενικών ελλειμμάτων. Με δυο λόγια, στην ευρωζώνη θα τεθεί εκτός νόμου κάθε απόπειρα μιας χώρας να αναπτυχθεί αυξάνοντας τις δημόσιες δαπάνες. Και αυτό σημαίνει ότι η νέα συνθήκη θέτει ουσιαστικά εκτός νόμου όλες τις αριστερές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, για τις οποίες η αύξηση των δημόσιων δαπανών αποτελεί βασικό πυλώνα της πολιτικής τους. Αν αύριο η Αριστερά αναλάβει την εξουσία στη Γαλλία, στη Γερμανία ή αλλού, θα είναι παράνομο να προσπαθήσει να αντιμετωπίσει τη δυστυχία και την ανέχεια στην οποία έχει βυθίσει η οικονομική κρίση τον λαό με οτιδήποτε άλλο εκτός από σκληρή λιτότητα. Δεν φτάσαμε τυχαία έως εδώ, επισημαίνει το περιοδικό "Νιου Στέιτσμαν". Χρειάστηκε πρώτα να ανατραπούν διαδοχικά από τις αγορές εκλεγμένες κυβερνήσεις, με τη συνενοχή ή ακόμη και με την υπόθαλψη του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου. Χρειάστηκε πρώτα να ενσωματωθούν σε αλλεπάλληλες ευρωπαϊκές συνθήκες, μεταξύ των οποίων η Συνθήκη της Λισαβώνας, η ιδιωτικοποίηση και το ξεπούλημα των δημόσιων υπηρεσιών.

Καταπέλτης το Spiegel - Επικίνδυνη Καγκελάριος - Η Μέρκελ θέτει σε κίνδυνο όσα έχουμε καταφέρει

Με την αδιαλλαξία της καταστρέφει τα επιτεύγματα των προηγούμενων γενεών. «Ακόμη και αν έχει δίκιο, είναι προτιμότερο για τη Γερμανία να κάνει το λάθος μαζί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους», σημειώνει το περιοδικό

ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ
Σφοδρή επίθεση εναντίον της Ανγκελα Μέρκελ εξαπολύει το περιοδικό «Spiegel», που διαπιστώνει σε άρθρο του ότι εξαιτίας των χειρισμών της σε ευρωπαϊκό επίπεδο «το άσχημο πρόσωπο των Γερμανών επιστρέφει», ενώ χαρακτηρίζει τη Μέρκελ «επικίνδυνη καγκελάριο», η οποία με την αδιαλλαξία της θέτει σε κίνδυνο τις προσπάθειες και τα επιτεύγματα όλων των προηγούμενων γενεών της χώρας.

Ποια Ευρώπη;

Εδώ και δύο δεκαετίες η αριστερά φωνάζει για μια άλλη Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δεν θα είναι ένωση των αγορών αλλά η ένωση των λαών, για μια επανίδρυση της Ε.Ε. με δημοκρατία και συμμετοχή των πολιτών, η οποία δεν θα έχει καμία σχέση ούτε με το νεοφιλελεύθερο όραμα του Μάαστριχτ ούτε φυσικά με τη διαλυτική κατάσταση που διαμορφώνεται σήμερα.

Η γερμανική Ευρώπη είναι εδώ...

Νέος στόχος της κ. Μέρκελ: περισσότερη Ευρώπη, αλλά στα πρότυπα της Γερμανίας Ζητεί τη διάσωση του ευρώ με σειρά μέτρων συντονισμού στο ασφαλιστικό και τη φορολογία The New York Times Καθ’ οδόν προς τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. σήμερα, Παρασκευή, η καγκελάριος της Γερμανίας, Αγκελα Μέρκελ, ασκεί έντονες πιέσεις για ενίσχυση της ενότητας της περιφέρειας, ζητώντας από τα άλλα κράτη-μέλη, την Επιτροπή και τους σκεπτικιστές εντός της χώρας της να κατοχυρώσουν τη διάσωση του ευρώ συμφωνώντας σε σειρά μέτρων, από τις συντάξεις ώς τους συντελεστές εταιρικής φορολόγησης. Είναι μια ασυνήθιστη κίνηση για τη Γερμανίδα ηγέτιδα, της οποίας ελάχιστες ομιλίες για την Ευρώπη είναι αξιομνημόνευτές από το 2005, όταν ανέλαβε την εξουσία.

Εγκατάλειψη του ευρώ θα ακυρώσει 60 χρόνια οικοδόμησης της Ευρώπης

Σαρκοζί: Το τέλος του ευρώ θα είναι το τέλος της Ευρώπης

Ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί δήλωσε απόψε ότι θα αγωνιστεί για να διατηρήσει το ευρώ και ότι η Γαλλία θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της για να βελτιώσει τα δημοσιονομικά της.
«Μην πιστεύετε, αγαπητοί συμπατριώτες, αυτούς που προτείνουν να βγούμε από το ευρώ. Το τέλος του ευρώ θα είναι το τέλος της Ευρώπης», είπε ο Σαρκοζί σε τηλεοπτικό διάγγελμά του με την ευκαιρία του νέου έτους.
«Θα αγωνιστώ με όλη μου τη δύναμη ενάντια σε αυτό το πισωγύρισμα που θα ακυρώσει 60 χρόνια οικοδόμησης της Ευρώπης η οποία έφερε ειρήνη και αδελφότητα στην ήπειρο», πρόσθεσε.
Ο Σαρκοζί υποσχέθηκε ότι δεν θα αφήσει τη Γαλλία να ακολουθήσει την πορεία άλλων ευρωπαϊκών χωρών που αντιμετώπισαν κρίση χρέους φέτος και ότι θα τηρήσει τα σχέδιά του για να βελτιωθούν τα δημοσιονομικά της χώρας.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο νεοφιλελευθερισμός τίναξε στον αέρα την πραγματική οικονομία

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Η Ευρώπη σε κρίση

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη

Ηκρίση στην Ευρώπη καθημερινά βαθαίνει ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύεται το έλλειμμα ηγεσίας για την αντιμετώπισή της. Το υπέδειξαν δύο από τους παλαιότερους μεγάλους πρωτεργάτες της οικοδόμησης της Ευρώπης, ο πρώην Γερμανός καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ και ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν Ζακ Ντελόρ. Το είπαν και οι δύο χωρίς περιστροφές ότι στη δύσκολη αυτή περίοδο η Ευρώπη βρέθηκε με μικρούς ηγέτες. Ειδικά μικροί αποδεικνύονται οι ηγέτες του γαλλογερμανικού άξονα, που αποτελούσε πάντα και την κινητήρια δύναμη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Μικρόψυχη και χωρίς όραμα σε αντίθεση με τους προηγούμενους Γερμανούς καγκελάριους αποδεικνύεται η Άγγελα Μέρκελ, η οποία αντιμετωπίζει την ευρωπαϊκή κρίση με μπακαλίστικους μικροκομματικούς υπολογισμούς. Ακόμη χθες αντιτάχτηκε στην έκδοση ευρωομολόγου, κάτι που θα μπορούσε να περιορίσει την κρίση και να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη. Είναι χαρακτηριστικό πως οι μόνοι που πιστώνονται με κάποιες ικανότητες να αντιμετωπίσουν τη σημερινή κρίση είναι ο πρόεδρος του Ευρωγκρούπ ΖανΚλοντ Γιούνκερ, και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ, οι οποίοι βρίσκονται σε μόνιμη διαμάχη με τη Μέρκελ.

Οι Γερμανοί φτύνουν την Ευρώπη ;

Η ΔIEΘNHΣ AΓΟΡΑ

Σύγκρουση κορυφής με τη Μέρκελ για τα E-bonds... ZEZA ZHKOY

Στους «διψασμένους για αίμα» κερδοσκόπους η μοναδική απάντηση που δόθηκε στο Συμβούλιο Eurogroup που συνεδρίσε χθες στις Βρυξέλλες ήταν η επαναφορά μιας παλιάς ιδέας για την έκδοση ευρωομολόγων. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από τη συγκεκριμένη πρόταση που παρουσίασαν με άρθρο τους στους Financial Times ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ και ο υπουργός οικονομικών της Ιταλίας, Τζούλιο Τρεμόντι, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους για τις χώρες της Ευρωζώνης. Οι δύο πολιτικοί προτείνουν τα ευρωομόλογα να καλύπτουν το δημόσιο χρέος μιας χώρας έως και το 40% του ΑΕΠ της.

Έλλειμμα ηγετών

Χέλμουτ Σμιτ: Η Ευρώπη δεν έχει ηγέτες

Ως άπειρη αλλά και παρωχημένη περιγράφει ο πρώην γερμανός καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ την γερμανική ηγεσία σε συνέντευξή του στη Monde, όπου επισημαίνει έλλειμμα ηγετών σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.

12:32

Ως άπειρη και παρωχημένη περιγράφει ο πρώην γερμανός καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ την γερμανική ηγεσία σε συνέντευξή του στη Monde, επισημαίνοντας επίσης έλλειμμα ηγετών σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.

 Σε συνέντευξή του στην γαλλική εφημερίδα Le Monde, ο επί δυο τετραετίες (1974 - 1982) καγκελάριος της Γερμανίας υπογραμμίζει πως σήμερα από την Ευρώπη λείπουν «οι ηγέτες, οι προσωπικότητες στην ηγεσία των εθνικών κρατών ή των ευρωπαϊκών θεσμών οι οποίοι να διαθέτουν επαρκή ικανότητα αντιμετώπισης των εθνικών και διεθνών θεμάτων και οι οποίοι να επιδεικνύουν ευθυκρισία».

Επιστροφή στο γερμανικό μάρκο;

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

Θολό ποτάμι

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Σε ποια θάλασσα θα εκβάλει το θολό ποτάμι που παρασέρνει ορμητικό -και ρημάζει- χώρες και οικονομίες στην Ευρώπη;

Μια φήμη που σέρνεται αλλά δεν απέχει πολύ από τη λογική, γράφει στα «Νέα» ο Βρανάς (καταχωρίζοντας μια πληροφορία που επικαλείται ο Μάρτιν Γουόκερ του Πρακτορείου «Ηνωμένος Τύπος») είναι η εξής: «Μια ομάδα Γερμανών αξιωματούχων έχει απομονωθεί με άκρα μυστικότητα σε σουίτα γραφείων στη Φρανκφούρτη και επεξεργάζεται ένα σχέδιο δράσης για το ενδεχόμενο επιστροφής στο γερμανικό μάρκο»... Εντυπωσιακή, έστω και ως φήμη, η πιθανότης αυτή τέμνεται με μία υπόθεση εργασίας, η οποία υπέχει θέσιν προτάσεων. Εκπορεύεται από τον Γκραμ Τέρνερ, αναλυτή του επενδυτικού οίκου GFC, και διαλαμβάνει τα εξής: «Η Αυστρία, η Φινλανδία, η Ολλανδία και η Γερμανία θα μπορούσαν να συγκροτήσουν μια νέα ζώνη του γερμανικού μάρκου, η οποία θα επέτρεπε στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης να βγουν από την κρίση με υποτιμήσεις. Θα ήταν προτιμότερο από τον σημερινό ζουρλομανδύα του ενιαίου νομίσματος»... Εν τω μεταξύ, η νέα κεντροδεξιά κυβέρνηση της Σλοβακίας -διά στόματος πρωθυπουργού της- δεν αποκλείει την κατάρρευση της ευρωζώνης, ενώ στην άλλωτε κραταιά Εσπερία είναι διάχυτος ο φόβος και καθηλωτικές οι εξελίξεις: η Γαλλία ψάχνει χρήματα για τους μισθούς· νέα ωρολογιακή βόμβα στην Ισπανία (οι τράπεζες υποχρεώνονται να ξεφορτωθούν τα κατασχεμένα σπίτια, δηλαδή να τα διαγράψουν από το ενεργητικό τους)· μεταξύ σφύρας και άκμονος η Πορτογαλία και πληθύς αναλύσεων και εκτιμήσεων ότι δεν θα τα καταφέρουν τελικά η Ελλάδα και η Ιρλανδία... Βαριά, καταθλιπτική ατμόσφαιρα.